Μας εμπνέουν για διαφορετικό λόγο η καθεμία με το πάθος και τον δυναμισμό τους. Επιτυχημένες στο είδους τους, αλλά πάνω απ' όλα γυναίκες που δε διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά, να δείξουν την ευαίσθητη και πιο αληθινή πλευρά τους. Τον τελευταίο χρόνο, τις φιλοξενήσαμε στο εξώφυλλο του GLOW, μιλώντας μέσα από τις συνεντεύξεις τους και για τη μητρότητα από τη δική τους σκοπιά. Μέσα σε αυτές, υπάρχουν κι εκείνες που συνειδητά επιλέγουν να μη θέλουν να γίνουν μητέρες, υπερασπίζονται ακράδαντα την άποψή τους και τα θέλω τους, κι αυτό μας αρέσει πολύ.
Ας θυμηθούμε όσα μοιράστηκαν μαζί μας...
Ariane Labed
Η Γαλλίδα ηθοποιός και film director, Ariane Labed εκφράζει πως δεν επιθυμεί να κάνει παιδιά, επειδή βλέπει τον κόσμο ως σκληρό και βίαιο, ενώ θεωρεί ότι η φροντίδα, η τρυφερότητα και η μητρική της πλευρά μπορούν να διοχετευτούν ουσιαστικά στους ανθρώπους γύρω της και στη δράση της, χωρίς να χρειάζεται να γίνουν μέσα από τη μητρότητα.
«Δε θέλω παιδιά, δε θέλω να φέρω ανθρώπους σε αυτόν τον κόσμο. Βλέπω τη βία των ανθρώπων και αποθαρρύνομαι. Επιπλέον, δε νομίζω ότι έχω χώρο και χρόνο στη ζωή μου για παιδιά, ίσως γι’ αυτό είμαι τόσο ενεργή στον φεμινισμό. Το νοιάξιμό μου το τροφοδοτώ αλλού, κι όχι απαραίτητα σ’ ένα ανθρωπάκι που έχω φτιάξει εγώ. Είμαι πολύ μητρική φιγούρα για τους φίλους και τους συνεργάτες μου.»
Νάντια Μπουλέ
Η Νάντια Μπουλέ περιγράφει πως η μητρότητα δεν ήταν ποτέ συνειδητός στόχος της, όμως όταν ήρθε το παιδί στη ζωή της ανακάλυψε μια πρωτόγνωρη μορφή αγάπης και βαθύτερης σύνδεσης, η οποία της έφερε μεγάλη χαρά αλλά ταυτόχρονα την έκανε πιο ευάλωτη, αγχώδη και ευαίσθητη απέναντι στον κόσμο και στις δυσκολίες του.
«Όλες οι γυναίκες έχουμε ένα χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούμε να κινηθούμε και οι περισσότερες δεν είμαστε έτοιμες να γίνουμε μαμάδες στα 20, όπως θα ήθελε η φύση. Ούτε εγώ το ένιωσα σε εκείνη την ηλικία, δεν το αισθάνθηκα και πολύ αργότερα. Αν και πολλά χρόνια σε σχέση με τον σύντροφό μου, δεν ήταν κάτι που μας είχε πιέσει, ούτε που είχαμε έντονα στο μυαλό μας. Η μικρή προέκυψε μέσα από τη σχέση μας και μας έχει χαρίσει τεράστια ευτυχία. Δεν ήμουν ποτέ γυναίκα που ήθελε να κάνει οικογένεια. Δε με τραβούσαν τα παιδιά, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, αλλά με τη μικρή έχω γνωρίσει αυτό το είδος αγάπης που μόνο με τα παιδιά μπορείς να νιώσεις. Άλλαξε την κοσμοθεωρία μου.»
Κάτια Γκουλιώνη
Η Κάτια Γκουλιώνη μιλά για την πίεση που συχνά δέχονται οι γυναίκες γύρω από τη μητρότητα, ενώ περιγράφει πως, παρότι επιχείρησε να αποκτήσει παιδί και βίωσε την αποτυχία της εξωσωματικής ως μια βαθιά δύσκολη εμπειρία, τελικά επέλεξε να αποδεχτεί την εξέλιξη αυτή χωρίς να εγκλωβιστεί σε μια επίμονη ανάγκη να γίνει μητέρα.
«Προσωπικά, σε κάποια φάση θέλησα να αποκτήσω παιδί. Όταν έκανα την προσπάθεια, υπήρχε σύντροφος στη ζωή μου, αν και είναι υπέροχη η αλλαγή στη σύσταση και την αντίληψη της οικογένειας σήμερα. Έκανα εξωσωματική γονιμοποίηση, ήταν κάτι τρομερά επίπονο, ίσως το πιο δύσκολο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου, τόσο για το σώμα μου, όσο και για την ψυχολογία μου. Το ότι απέτυχε η εξωσωματική δεν μπορώ να πω ότι με άφησε ανεπηρέαστη ή ότι δεν με στενοχώρησε. Ωστόσο, δεν απέκτησα εμμονή ώστε να συνεχίσω τις προσπάθειες για παιδί. Το άφησα εκεί, είμαι πλέον μακριά από αυτό.»
Μαρία Ναυπλιώτου
Παρότι αγαπά πολύ τα παιδιά, η Μαρία Ναυπλιώτου επέλεξε συνειδητά να μη γίνει μητέρα επειδή δεν βρήκε τις συναισθηματικές και ουσιαστικές συνθήκες σχέσης που θεωρούσε απαραίτητες για να δημιουργήσει οικογένεια, πιστεύοντας ότι η αληθινή οικογένεια χτίζεται κυρίως πάνω στην αγάπη, τη φροντίδα και τους ανθρώπινους δεσμούς, κι όχι αποκλειστικά στην απόκτηση παιδιών.
«Το κεφάλαιο δημιουργίας οικογένειας το έκλεισα γύρω στα 40 μου. Εκεί είπα οριστικά “τέλος”, παρόλο που είχα ακόμη τη δυνατότητα να κάνω παιδιά. Αγαπώ πολύ τα παιδιά, είχα στενή σχέση μαζί τους από πολύ νέα, όταν δίδασκα χορό. Τα πάντα, για μένα, εξαρτώνται από τη σχέση. Δεν αποκτάς παιδιά επειδή πρέπει ή για να σου δώσουν ένα ποτήρι νερό ή για να μη μείνεις μόνος. Κάνεις παιδιά όταν σε εμπνεύσει και εμπνευστεί από σένα ένας άλλος άνθρωπος. Τόσο απλά. Από τη στιγμή που αυτό δεν συνέβη, δεν ήθελα να το κάνω διαφορετικά. Ήταν απόφαση καθαρά συναισθηματική και είμαι απόλυτα συμφιλιωμένη με αυτό σήμερα. Για μένα, την οικογένεια δεν την κάνουν τα παιδιά, αλλά οι ανθρώπινοι δεσμοί.»
Μιμή Ντενίση
Η Μιμή Ντενίση, παρότι δεν θεωρούσε τον γάμο αυτοσκοπό, είχε πάντα έντονη επιθυμία να γίνει μητέρα και να αποκτήσει μεγάλη οικογένεια, όμως οι συνθήκες της ζωής και αργότερα η αφοσίωσή της στις ανάγκες της κόρης της την οδήγησαν στο να μείνει με ένα παιδί - κάτι που σήμερα βλέπει με μια αίσθηση ανεκπλήρωτης επιθυμίας και προβληματισμού.
«Θα μπορούσα να μην παντρευτώ ποτέ, αλλά πάντα ήθελα παιδιά. Και όλο κάτι πήγαινε στραβά. Έχω ανεπτυγμένη την προστατευτικότητα, είμαι μανούλα για την κόρη μου, για τους ηθοποιούς μου, για τους αδύναμους. Θεωρώ ότι είναι κρίμα που δεν απέκτησα πολλά παιδιά. Ακόμη κι όταν ήρθε η Μαριτίνα στη ζωή μου, ήθελα κι άλλα παιδιά, αλλά δεν το έκανα για εκείνη. Είναι απροκάλυπτα ζηλιάρα και κτητική, ήθελε την απόλυτη αφοσίωσή μου.»
Vicky Krieps
Η διεθνούς φήμης ηθοποιός, Vicky Krieps, μιλά για τη μητρότητα ως μια εμπειρία που συνυπάρχει με την αβεβαιότητα, τη δυσκολία και το χάος της ζωής, τονίζοντας πως αυτό που θέλει κυρίως να μεταδώσει στα παιδιά της είναι η ελπίδα, η ειλικρίνεια και η αποδοχή της ατέλειας. Παράλληλα, περιγράφει πόσο απαιτητικό και επώδυνο ήταν να προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί ταυτόχρονα να είναι μητέρα, γυναίκα και καλλιτέχνιδα, ισορροπώντας ανάμεσα στη φροντίδα του παιδιού της και στις προσωπικές της φιλοδοξίες.
«Τα παιδιά μου δε θέλω να χάνουν ποτέ την ελπίδα. Και το θάρρος, να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους και τους άλλους. Αλλά και κάτι ακόμη: να αγκαλιάζουν το χάος. Πιστεύω ότι στη βάση μας είμαστε χάος. Η ζωή ξεκινά από το χάος, δεν ξέρουμε γιατί γεννιόμαστε, ούτε τι ακριβώς συμβαίνει. Κι όμως, περνάμε τη ζωή μας προσπαθώντας να το τακτοποιήσουμε μέσα από δομές, κανόνες, συστήματα. Κάποτε μου ζήτησαν να πάω στη Ζυρίχη να παρακολουθήσω τρία έξτρα μαθήματα. Πήρα την Ελίζα μαζί μου, τη θήλαζα ακόμη και στην τουαλέτα.»
