Στη ζωή λίγες φορές θα συναντήσεις ανθρώπους που είναι πραγματικά παθιασμένοι με αυτό που κάνουν. Με τον Δημήτρη Σκύλλα μπορεί να μην γνωριζόμαστε προσωπικά, ωστόσο χρειάστηκε απλά να διαβάσω τις απαντήσεις του για να καταλάβω ότι ο προορισμός του είναι η Τέχνη. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες της γενιάς του, έχοντας διαμορφώσει μια διακριτική μουσική φωνή που γεφυρώνει το αρχαίο με το σύγχρονο, συνενώνοντας την ιερή μουσική, τη λαϊκή μνήμη και το σύγχρονο ηχητικό τελετουργικό. Καθοδηγούμενος από το όραμά του «να φέρει νέο κοινό στη συμφωνική μουσική», συνεργάζεται με συμφωνικές ορχήστρες, το αρχαίο θέατρο, τις εικαστικές τέχνες, την ποίηση και τον σύγχρονο χορό.
Το 2022, η ζωή και η καλλιτεχνική πορεία του Έλληνα συνθέτη με έδρα το Λονδίνο, αποτέλεσαν το θέμα του μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ Dimitris Skyllas: Afterpop, σε παραγωγή του Ιδρύματος Ωνάση και γυρισμένο στα BBC Studios. Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την πορεία του προς τη διεθνή αναγνώριση, με σημαντικό ορόσημο την ανάθεσή του από τη Συμφωνική Ορχήστρα του BBC, ως ο πρώτος Έλληνας συνθέτης που έλαβε τέτοια τιμή.
Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικούς ιστορικούς και πολιτιστικούς χώρους, όπως το Αββαείο του Γουεστμίνστερ, το Barbican Centre, το Μουσείο Victoria & Albert, το Μουσικό Φεστιβάλ της Κωνσταντινούπολης και το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Η σύνθεσή του Abyss σηματοδότησε την πρώτη δημόσια παρουσίαση του αποκατεστημένου ιστορικού πιάνου της Μαρίας Κάλλας, το οποίο ερμήνευσε ο ίδιος.
Το 2025, ο Δημήτρης Σκύλλας ήταν συνθέτης σε καθεστώς φιλοξενίας (Composer in Residence) στο Μουσείο Istanbul Modern, όπου δημιούργησε ένα έργο για σόλο πιάνο εμπνευσμένο από την αρχιτεκτονική του μουσείου και το αστικό τοπίο της Κωνσταντινούπολης.
Πού σας πετυχαίνουμε αυτή την περίοδο;
Μεταξύ Λονδίνου, Αθήνας και Ελβετίας, η οποία είναι ένα νέο κεφάλαιο για μένα. Εκεί ξεκινώ το νέο μου έργο για τα επόμενα χρόνια. Είναι το μεγαλύτερο έργο που θα γράψω ως τώρα, οπότε καταλαβαίνετε τον ενθουσιασμό, τον φόβο, την αγωνία.
Με τρεις λέξεις, πώς θα περιγράφατε τη φιλοσοφία στη δουλειά σας;
Παρελθόν προς μέλλον.
Κι αν έπρεπε να δώσετε έναν ορισμό στην κλασική μουσική, ποιος θα ήταν αυτός;
Η κλασική μουσική είναι ορισμός από μόνος του. Δυστυχώς τον χρησιμοποιούμε πλέον λάθος. Προσωπικά δε με ενδιαφέρει πολύ αυτή η ταμπέλα. Τι σημαίνει κλασικό; Κάνω απλά μουσική με αναφορές σε πάρα πολλά πράγματα. Σίγουρα δεν κάνω βέβαια ποπ, το εφήμερο είναι πολύ μικρό για μένα.
Τι παίζει στο repeat στα ηχεία σας όταν εργάζεστε;
Όταν εργάζομαι, γράφω μουσική, οπότε θα ήταν αδιανόητα δύσκολο να ακούω παράλληλα άλλη μουσική! Ζηλεύω όσους δουλεύουν και ακουνε μουσική! Κάποιες φορές όμως βάζω ήχους από τζιτζίκια, ή ήχογραφήσεις της NASA από τους πλανήτες, με βοηθά στο να δημιουργώ ένα περιβάλλον τριγύρω μου.
Ποιος άνθρωπος είχε τη μεγαλύτερη επιρροή πάνω σας;
Αυτήν την περίοδο ο ψυχαναλυτής μου.
Ποια «αποτυχία» σας αποδείχθηκε τελικά δώρο;
Κάποιες απορρίψεις από πανεπιστήμια όταν ήμουν φοιτητής στο Λονδίνο. Ήταν ευλογία να μη με δεχτούν τότε. Θα είχα κάνει λάθος βήματα και θα έτρεχα να τα μαζέψω μετά.
Ποιο κομμάτι της διαδικασίας της δουλειάς σας είναι το αγαπημένο σας;
Η σύλληψη του μουσικού έργου και η γραφή της παρτιτούρας με χαρτί και μολύβι. Είναι απίστευτη διαδικασία το να γράφεις μια μουσική παρτιτούρα. Είναι σα να συνδέεσαι με το βαθύ παρελθόν και με στόχο την παντοτινή διάρκεια. Κρατάς το μολύβι, βάζεις καφέ ή ποτό, και γράφεις ιδέες. Πολλές φορές λερώνεται και η παρτιτούρα. Αυτό για μένα είναι η απόλυτη δουλειά, είμαι ερωτευμένος με τη δουλειά μου.
Κι όταν η σύνδεση με τη μουσική σας δεν έρχεται, τι κάνετε;
Θα είμαι ειλικρινής, τις περισσότερες φορές μου έρχεται και έτσι δεν ανησυχώ. Στις περιπτώσεις που αυτό δεν συμβαίνει, δε με πειράζει καθόλου. Κάνω βόλτες για μέρες, μήνες, περπατάω πολύ, βγαίνω συνέχεια για ποτό και παρατηρώ τους ανθρώπους. Η μεγαλύτερη ευλογία για έναν δημιουργό είναι ο χρόνος.
Αν αύριο σας έπαιρναν τον τίτλο του «καλλιτέχνη» τι θα συνεχίζατε να κάνετε έτσι κι αλλιώς;
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω κάνει άλλη δουλεια στη ζωή μου, οπότε θα ήταν δύσκολο να τη φανταστώ χωρίς τη δημιουργία. Είμαι εξαιρετικά καλός στις κοινωνικές σχέσεις, οπότε θα πήγαινα προς μια κατεύθυνση όπου θα μπορώ να συγκεντρώσω ανθρώπους μαζί προς έναν κοινό στόχο. Οι φίλοι μου πιστεύουν ότι θα έπρεπε να έχω γίνει παρουσιαστής στην τηλεόραση, αλλά πιστεύω πως θα με περιόριζε πολύ ενεργειακά. Δε θέλω να χαμογελάω όταν δεν έχω όρεξη.
Ποιο ρίσκο τολμήσατε και δεν το μετανιώσατε;
Να φύγω από την Ελλάδα όταν ήμουν 18 χρονών. Από το Βόλο στο Λονδίνο, η μετάβαση ήταν τεράστια. Θα το συνιστούσα σε οποιονδήποτε έφηβο να το σκεφτεί, να βρεθεί σε άλλο περιβάλλον, άλλες ιδέες, να εκτεθεί στο διαφορετικό.
Ποιον άτυπο κανόνα της ζωής απολαμβάνετε να σπάτε;
Δεν ξέρω αν είναι της ζωής, είναι όμως σίγουρα της κοινωνίας: ότι είναι λάθος να περνάμε χρόνο κάνοντας τίποτα. Ότι σπαταλάμε τον χρόνο μας λάθος. Το να κοιτάμε το κενό, μπορεί να θεωρηθεί και πύλη νέων ιδεών. Περνάω πάρα πολύ χρόνο κάνοντας φαινομενικά τίποτα. Εκεί βρίσκεται η σύλληψη.
Τι αξίζει περισσότερο από το ταλέντο στον τομέα σας;
Τίποτα!
Τι δε διαπραγματεύεστε πια όπως παλιά;
Τα χρήματα. Οι καλλιτέχνες έχουν τα ίδια έξοδα όπως και οι υπόλοιποι άνθρωποι. Προφανώς και είμαι ελαστικός εκεί που χρειάζεται, αλλά με όρια.
Τι σας βοηθά να επανέρχεστε όταν μια μέρα πάει στραβά;
Ό,τι κι αν κάνω, δεν λειτουργεί. Οπότε απλά περιμένω, και περιμένω, και περιμένω. Σίγουρα όμως μιλάω πάρα πολύ με τους κοντινούς μου φίλους. Είμαι άνθρωπος της ανάλυσης, θα τους πάρω τηλέφωνο έναν έναν και μπορώ να μιλάω κυριολεκτικά όλη τη μέρα μέχρι να λύσω τα προβλήματά μου.
Ποιο είναι το πιο δύσκολο «όχι» που έχετε μάθει να λέτε και ειδικά μέσα στα πλαίσια της δουλειάς σας;
Σκεφτόμουν αρκετή ώρα τι να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Νομίζω πως επιλέγω δουλειές στις οποίες δε χρειάζεται να λέω όχι στη διαδικασία τους.
Η ζωή μας θα ήταν ομορφότερη αν...
Ο κάθε άνθρωπος μπορούσε να βρει το κέντρο του, τον στόχο του. Δυστυχώς αυτό είναι ειλικρινά δύσκολο. Όταν έχεις βρει το κέντρο σου, δε θέλεις να βλάψεις τους άλλους ανθρώπους, δεν έχεις ενέργεια για αυτό. Κοιτάς απλά τον στόχο σου.
Υπήρχε κάποιο άλλο σχέδιο στη ζωή σας πριν ασχοληθείτε με τη μουσική;
Κανένα. Κάποια στιγμή έκανα και χορό και ήθελα να ασχοληθώ και με τα δύο. Κατάλαβα όμως ότι είμαι βαθιά μουσικός. Οπότε άφησα τον χορό για τις Διονυσιακές μου εξόδους!
Όταν πέφτει η αυλαία της σκηνής που και πώς σας βρίσκουμε;
Με τους φίλους μου στα μπαρς. Όσο περισσότεροι, τόσο καλύτερα. Δεν είμαι σίγουρα ο άνθρωπος που θα τελειώσει τη συναυλία και θα πάει στο σπίτι. Θα πάω, σα βαμπίρ, να αναζητήσω νέα ζωή.
Ως καλλιτέχνης ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι που καλείστε να αντιμετωπίσετε;
Το να μην κάνω εκπτώσεις. Να μείνω πιστός στο όραμά μου και να μην παρασύρομαι από τις μόδες και τις τάσεις. Παιδιά, ας μην κάνουμε εκπτώσεις στο έργο μας!
Κεντρική Φωτογραφία: Βάκχες | John kolikis
