Υπάρχουν γυναίκες που μεγαλώνοντας θέλουν όσο τίποτα άλλο να γίνουν μητέρες. Γυναίκες που γεννιούνται με αυτή τη σκέψη και άλλες που δεν το θεωρούν αυτοσκοπό, που επιλέγουν ένα διαφορετικό μονοπάτι. Υπάρχουν γυναίκες που θέλουν, αλλά δεν καταφέρνουν να γίνουν βιολογικές μητέρες και αποκτούν τα δικά τους παιδιά, τη δική τους οικογένεια με διαφορετικό τρόπο. 

Η καθεμία από αυτές, έχει τη δική της ομορφιά. Η καθεμία αξίζει μία βαθιά υπόκλιση από όλους μας κι αν μπορώ να πω κάτι προσωπικά εγώ, έχοντας μεγαλώσει σε μία μεγάλη οικογένεια, είναι πως ίσως δεν έχουμε μάθει να τις αγαπάμε και να τις τιμούμε όπως πρέπει. Όπως τους αρμόζει. Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη σε αυτές κι έστω τώρα, τους αξίζει να αφιερώσουμε λίγο περισσότερο χρόνο σε αυτές...

Φέτος, το team του GLOW.GR κάνει focus σε όλες αυτές τις γυναίκες, χωρίς διακρίσεις. Χωρίς «πρέπει» και «μη». Σε όλες εκείνες που θέλουν να γίνουν μητέρες, που απολαμβάνουν αυτό το ρόλο, αλλά και σε εκείνες που έχουν επιλέξει ένα διαφορετικό μονοπάτι. Κακά τα ψέματα, στη ζωή τίποτα δεν είναι δεδομένο. Μεγαλώνουμε έχοντας στο μυαλό μας ότι είναι «απαραίτητο» να γίνουμε μανούλες, αλλά η σκληρή πραγματικότητα είναι πως πλέον αρκετές δε θέλουν να αποκτήσουν τα δικά τους παιδιά και ακόμη περισσότερες δεν μπορούν. Δεν ξέρω γιατί εν έτη 2026 φαντάζει τόσο μακρινή η σκέψη μίας γυναίκας που δεν επιθυμεί να γίνει μάνα. Δεν είναι κάτι αυτονόητο, δεν υπάρχει «φυσιολογικό» και λάθος και τα παραδείγματα είναι πραγματικά πολλά γύρω μας. Κάπως έτσι, η ίδια η ζωή έρχεται να μας υπενθυμίσει πως ό,τι κι αν επιλέξει η καθεμία από εμάς, αξίζει τον απόλυτο, τον ειλικρινή σεβασμό.

Υπάρχουν οι γυναίκες που επέλεξαν συνειδητά να μη γίνουν μητέρες, υπάρχουν οι μητέρες που βίωσαν αυτό το πανέμορφο δώρο, αλλά υπάρχουν κι αυτές που βλέποντας τη ζωή τους να προχωρά με έναν διαφορετικό τρόπο από αυτόν που ίσως να περίμεναν αρχικά, επιλέγουν το δρόμο της επιστήμης. Η κατάψυξη ωαρίων είναι μία μέθοδος την οποία επιλέγουν όλο και περισσότερες γυναίκες τα τελευταία χρόνια, για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Πρόκειται για μία μέθοδο διατήρησης της γονιμότητας, που επιτρέπει στις γυναίκες ουσιαστικά να αποθηκεύσουν τα ώριμα ωάριά τους για μελλοντική χρήση -στην Ελλάδα έως και 20+ χρόνια- διασφαλίζοντας ποσοστά επιβίωσης άνω του 90%. Η διαδικασία περιλαμβάνει ορμονική διέγερση, ωοληψία και κρυοσυντήρηση και ιδανικά πρέπει να γίνεται πριν τα 35-38 έτη, χωρίς να σημαίνει πως υπάρχει μεγάλος περιορισμός. Κι αυτές οι γυναίκες αξίζουν τον σεβασμό μας. Κι αυτές οι γυναίκες αξίζουν μία βαθιά υπόκλιση, γιατί επέλεξαν να μην αφήσουν τίποτα στην τύχη. Τίποτα. Πήραν τη ζωή στα χέρια τους κι έκαναν ένα βήμα μπροστά.

Όντας μία γυναίκα που δεν έχω αποκτήσει ακόμη τη δική μου οικογένεια κι έχοντας την τύχη, το προνόμιο, να έχω ακόμη και σήμερα δίπλα μου τη μητέρα μου, έχω να πω πως δεν υπάρχει κάτι πιο σπουδαίο. Κι ας μην το θυμόμαστε κάθε ώρα της ημέρας. Κι ας μπαίνουμε στη διαδικασία πολλές φορές να θυμώνουμε, να ξεσπάμε επάνω τους. Οι μητέρες είναι «μαθημένες» στα δύσκολα. Είναι η ασπίδα μας, είναι τα πάντα και δεν είναι τυχαίο πως ακόμη και μέσα από την τηλεόραση, όλα αυτά τα χρόνια έχουμε συνδέσει συγκεκριμένες μορφές, συγκεκριμένες γυναικείες φιγούρες με αυτόν τον ρόλο. Είναι σαν να απέκτησαν μία θέση στην καρδιά μας. Κάπως, σαν να μας «κέρδισαν» με τις ατάκες, με την οικεία τους εικόνα. Μία από αυτές και ίσως και η πιο εμβληματική, είναι η Ρένια Λουιζίδου, που μοιράζεται τις σκέψεις της γι' αυτό μέσα από το GLOW.GR και διηγείται το πόσο έχει αγγίξει εκείνη, την ίδια, ο ρόλος της «διάσημης» μητέρας κι όλη αυτή η ταύτιση.

Δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε όλες τις γυναίκες που φιλοξενήθηκαν στις σελίδες του GLOW το περασμένο έτος και που μοιράστηκαν τις σκέψεις τους μαζί μας. Από την Ariane Labed μέχρι την Vicky Krieps, κάνουμε μια αναδρομή σε όλες τις δυναμικές προσωπικότητες και τις βλέψεις τους απέναντι στο κομμάτι της μητρότητας.

Και φυσικά, για το τέλος αφήσαμε τους άνδρες κι αυτό δεν έγινε τυχαία... Για κάποιον λόγο, ανέκαθεν θαύμαζα τους άνδρες που όχι απλά είχαν ένα ιδιαίτερο -χωρίς υπερβολές όμως- δέσιμο με τη μητέρα τους, αλλά το παραδέχονταν κιόλας. Δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο, πιο λυτρωτικό. Αυτή η ευαισθησία που αποπνέουν με γοητεύει κι αυτή τη φορά, επιλέξαμε να δώσουμε το λόγο σε αυτούς. Σε αυτούς που είχαν κι έχουν τις μητέρες τους πολύ ψηλά και τώρα μιλούν γι' αυτές, για όσα τους είπαν και για όσα ενδεχομένως να μην είχαν τον χρόνο ή τον τρόπο να εκφράσουν. Ο λόγος σε αυτούς...