Αναγνωρίζοντας πως πλέον ζούμε στην εποχή των social media κι άρα, στην εποχή όπου ο καθένας βρίσκει μπροστά του πλούσιο πεδίο έκφρασης για όλους και για όλα, μπορώ να πω πως πλέον είναι λίγα τα πράγματα που μου κάνουν εντύπωση. Ωστόσο, για μία ακόμη φορά, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε αρκετός -ευτυχώς- κόσμος γύρω μας το halftime show στο Super Bowl LX και την -iconic- εμφάνιση του Bad Bunny, μου προκαλεί θλίψη και πλέον κι εκνευρισμό. 

Αντί να σταθούμε στα μηνύματα και τους συμβολισμούς, βλέπουμε γύρω μας συγκεκριμένα πρόσωπα να... κουνάνε το δάκτυλο και να παραδίδουν τα δικά τους «μαθήματα» και κάπως έτσι, πάλι καταφέρνουμε απλώς να χάνουμε την ουσία...

Η εποχή των «εγώ τα ήξερα όλα πρώτος/η»...

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη GLOW (@glowmagazine)

Για πρώτη φορά πολλοί παρατήρησαν κάτι διαφορετικό και αντί να το εκτιμήσουν, βιάστηκαν να το κρίνουν. Η στιγμή, η παρουσία, το performance του Bad Bunny στο Super Βowl δεν ήταν απλώς ένα viral trend. Ήταν μια γιορτή της κουλτούρας, της μουσικής και της κοινωνικής έκφρασης, με μία σειρά από μηνύματα που ξεπερνούν τα στενά όρια της ψυχαγωγίας. Το ενδιαφέρον του κόσμου κι όλη αυτή η συζήτηση που προκάλεσε θα έπρεπε να είναι το κέρδος και το σημείο αναφοράς, αλλά αντί γι' αυτό, βλέπουμε χρήστες των social media να... κάνουν μαθήματα και να μιλούν για μαζοποίηση, για μία μόδα και τίποτα περισσότερο. Λες και όποιος -για παράδειγμα- δεν ανήκει στους fans του αθλήματος ή δε λατρεύει χρόνια τώρα τον Bad Bunny, δεν μπορεί να σταθεί στον βαθύτερο συμβολισμό αυτής της εμφάνισης. Δεν μπορεί να το χαρεί όλο αυτό, να το αναδείξει, να το σχολιάσει και κυρίως να το κατανοήσει.

Για να βάλουμε, λοιπόν, τα πράγματα σε μία σειρά: Το να κάνει κάποιος ένα story ή ένα post για μία βραδιά, για μία παρουσία που θα μείνει στην ιστορία αιώνια, δεν εντάσσεται στο πλαίσιο trend. Δεν είναι απλά μόδα. Είναι πολλά περισσότερα και σίγουρα, δε χρειάζεται από κανέναν άλλον να του κάνει οποιοδήποτε μάθημα για το τι ξέρει ή δεν ξέρει, για το τι του αρέσει ή δεν του αρέσει. Αν ήσασταν από πριν fans του Benito, τον γνωρίζατε ήδη και παρακολουθούσατε την πορεία του, μπράβο σας. Αν παρακολουθείτε εδώ και χρόνια το halftime show στο Super Bowl -επίσης- μπράβο σας. Αν δεν ανήκετε στους fans, αλλά παρακολουθήσατε φέτος αυτή τη βραδιά και κάνατε και κάποια σχετική ανάρτηση και πάλι μπράβο σας. Το τελευταίο που χρειάζεται αυτός ο κόσμος, είναι κι άλλη κριτική -πόση ακόμα πια- κι επικριτικά σχόλια για όλους και για όλα.

Όταν πρόκειται για ένα τέτοιο γεγονός, για μία εμφάνιση γεμάτη συμβολισμούς και μηνύματα που ένωσε όλη την Αμερική, δεν πρέπει απλώς να προσπεράσουμε ή να γελάσουμε. Αξίζει να κοιτάξουμε πίσω από το viral και να δούμε τι πραγματικά αντιπροσωπεύει όλο αυτό. Κάποιες φορές η «πρώτη φορά» είναι η στιγμή που ο κόσμος αλλάζει οπτική και αυτό είναι ακριβώς που έκανε ο Bad Bunny. Με τη συνολική του παρουσία από τα Grammys έως και την Καλιφόρνια και το λαμπερό halftime show, o διάσημος star παρέδωσε μαθήματα και ύψωσε ανάστημα απέναντι σε ένα άκρως συντηρητικό καθεστώς, με βαθιές ρίζες, αναγνωρίζοντας τους κινδύνους...

Όλο αυτό πρέπει να έχει και μία ουσία...

Βέβαια, όσο κουραστική -το λιγότερο- είναι αυτή η κατηγορία ανθρώπων που... παραδίδουν σε κάθε ευκαιρία μαθήματα και τα ήξεραν όλα και για όλους, πρώτοι, τόσο εύκολο είναι να οδηγηθεί σε τελείως λάθος κατεύθυνση όλο αυτό. Γιατί, το πιο σημαντικό είναι όλα αυτά τα viral trends να μην περνούν απλά από μπροστά μας, αλλά να μας αφήνουν και κάτι. Τις περισσότερες φορές αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό κι αποκτούν στιγμιαία δημοσιότητα, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί το αίσθημα ότι «όλοι ασχολούνται χωρίς λόγο», αλλά μερικές φορές πίσω από τη φασαρία, υπάρχει κάτι πιο σημαντικό, πιο μεγάλο. Η εμφάνιση του Bad Bunny στο Super Βowl είναι ένα τέτοιο παράδειγμα: Δεν ήταν μόνο hype ή θέαμα. Ήταν μια στιγμή που έφερε κόσμο σε επαφή με μία σειρά από κοινωνικά μηνύματα και το έκανε με τρόπο που ήταν άκρως ελκυστικός και μάλιστα viral.

Η ουσία -λοιπόν- δεν είναι να καταδικάζουμε τα trends ή να μένουμε απλώς θεατές. Είναι να παρατηρούμε, να μαθαίνουμε, να εκτιμούμε και να κρατάμε τα στοιχεία που μας εμπνέουν ή μας ανοίγουν νέες οπτικές. Το viral μπορεί να είναι το εργαλείο, αλλά το μάθημα ή ο συμβολισμός είναι το πραγματικό κέρδος. Και ποιος ξέρει... Ίσως η «πρώτη φορά» που ασχολούμαστε με κάτι να μην είναι απλώς μια τάση περαστική, αλλά η στιγμή που αρχίζουμε να βλέπουμε τον κόσμο διαφορετικά, ο καθένας από τη δική του πλευρά και με τον δικό του, μοναδικό τρόπο.