Η πρόσφατη δημόσια εξομολόγηση της Ariane Labed προκάλεσε έντονη συγκίνηση και άνοιξε για άλλη μια φορά τη μεγάλη συζήτηση γύρω από τη σεξουαλική βία, τη δικαιοσύνη και τη θέση των γυναικών που επιλέγουν να μιλήσουν.

Η καλλιτέχνιδα, που το ελληνικό κοινό γνωρίζει τόσο από τη διεθνή της πορεία όσο και ως σύντροφο του σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου, μοιράστηκε μια βαθιά προσωπική εμπειρία που σημάδεψε την εφηβεία της, αλλά και τη μετέπειτα ζωή της.

Η εξομολόγηση που συγκλόνισε

Σε κείμενό της που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή», η Labed αποκάλυψε ότι υπήρξε θύμα δύο βιασμών στην εφηβεία της, ενώ έκανε λόγο και για επαναλαμβανόμενες εμπειρίες σεξουαλικής παρενόχλησης και ανεπιθύμητων αγγιγμάτων. Με ειλικρίνεια και καθαρότητα, περιέγραψε πώς για χρόνια αντιμετώπιζε τα τραυματικά αυτά βιώματα σαν κάτι «συνηθισμένο», σχεδόν αναπόφευκτο μέσα σε μια κοινωνία που συχνά κανονικοποιεί τη βία κατά των γυναικών.

Όπως εξηγεί, για μεγάλο διάστημα υιοθέτησε μηχανισμούς άμυνας που δεν της επέτρεπαν να σταθεί πραγματικά απέναντι στο τραύμα της. Η κατανάλωση αλκοόλ, όπως παραδέχεται, λειτούργησε ως ένας τρόπος να «μουδιάσει» τη μνήμη και τα συναισθήματά της. Η απόφασή της, όμως, να σταματήσει να πίνει το 2021 σηματοδότησε μια νέα αρχή, μια πορεία συνειδητής αντιμετώπισης του παρελθόντος και ανάκτησης της φωνής της.

Όπως έγραψε: «Το όνομά μου είναι Ariane Labed. Είμαι Γαλλίδα και ζω στην Αθήνα. Μεγάλωσα σε μία αριστερή οικογένεια και οι γονείς μου ήταν και οι δύο καθηγητές στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μεγάλωσα, λοιπόν, με μια ορισμένη εκτίμηση προς τους δημόσιους θεσμούς. Είμαι ηθοποιός και σκηνοθέτις και έχω λάβει διάφορα πολύ σημαντικά βραβεία, έχω συνεργαστεί με αρκετούς/ές ”μεγάλους/ες” σκηνοθέτες/τριες και οι ταινίες μου έχουν παρουσιαστεί σε πολλά διαφορετικά φεστιβάλ, μεταξύ άλλων και στο Φεστιβάλ των Καννών. Παρ’ όλα αυτά, εδώ είμαι κυρίως η ”γυναίκα του Λάνθιμου”. Από το 2022 πήρα την απόφαση να αντιμετωπίσω διαφορετικά τη βία μέσα στην οποία μεγάλωσα – τη βία μέσα στην οποία μεγαλώσαμε όλες και όλοι».

Από το προσωπικό στο συλλογικό και η δικαστική αίθουσα

Η προσωπική της διαδρομή δεν έμεινε μόνο στο επίπεδο της αυτογνωσίας. Το 2022, η Labed συνίδρυσε στη Γαλλία μια οργάνωση ενάντια στη σεξιστική και σεξουαλική βία, με στόχο τη στήριξη θυμάτων και την ενίσχυση της θεσμικής λογοδοσίας. Για την ίδια, το κίνημα #MeToo δεν είναι μια πρόσκαιρη τάση, αλλά μια βαθιά κοινωνική τομή που συνεχίζει να μεταμορφώνει τον δημόσιο διάλογο, την οποία όμως αρκετή την γελοιοποιούνε.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, βρέθηκε πρόσφατα στην Ελλάδα για να καταθέσει ως μάρτυρας σε δίκη που αφορούσε υπόθεση βιασμού. Η παρουσία της δεν είχε χαρακτήρα δημοσιότητας, αλλά ουσίας, καθώς επιδίωξε να στηρίξει μια γυναίκα που διεκδικούσε την δικαίωση. Η Labed περιέγραψε την εμπειρία της στο ελληνικό δικαστήριο ως ιδιαίτερα δύσκολη κάνοντας λόγο για στιγμές ειρωνείας και απαξίωσης που, όπως λέει, της προκάλεσαν οργή αλλά και βαθιά απογοήτευση. Όπως αναφέρει: «Το τέλος της κατάθεσής μου με βρίσκει αντιμέτωπη με έναν σαρκασμό, αδιανόητο για μένα από πρόεδρο δικαστηρίου, ο οποίος γυρνώντας προς τους δικηγόρους των θυμάτων λέει: “Hρθε η Λαμπέντ να μας τι, για την υπόθεση; Για την οργάνωσή της ήρθε να μας πει!”. Βγαίνω από το δικαστήριο πλημμυρισμένη από οργή, η οποία μετατρέπεται σε λυγμούς μόλις περνώ την πύλη».

Το αίτημα για Δικαιοσύνη

Η δημόσια τοποθέτηση της Labed δεν περιορίζεται μόνο στην προσωπική αφήγηση καθώς όπως λέει η ίδια: «Δεν γράφω αυτό το κείμενο μόνο για να μιλήσω για την ταπείνωση που βίωσα από την ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά για να καλέσω σε συλλογικό προβληματισμό σχετικά με τη λειτουργία της, ειδικά στις υποθέσεις βιασμών και σεξουαλικών επιθέσεων».

Η καλλιτέχνιδα μέσα από την προσωπική της μαρτυρία αγγίζει ένα ευρύτερο και ευαίσθητο ζήτημα που οφείλει να έχει τα φώτα στραμμένα επάνω του. Όλα τα θύματα έχουν το δικαίωμα να μιλήσουν για την προσωπική τους εμπειρία και να λάβουν σωστή και αμερόληπτη αντιμετώπιση από την Δικαιοσύνη.

MAIN PHOTO BY SPLASH NEWS/IDEAL IMAGES
PHOTOS BY GEORGE KATSANAKIS