Υπάρχει ένα φαινόμενο που εξαπλώνεται αθόρυβα ανάμεσα στους επαγγελματίες του 2026 και δεν έχει να κάνει με τεμπελιά, έλλειψη φιλοδοξίας ή αδιαφορία για τη δουλειά. Έχει να κάνει με έναν κόσμο εργασίας που έχει γίνει τόσο αδιαπέραστος, τόσο αυτοματοποιημένος και τόσο εξαντλητικός, που πολλοί από εμάς έχουν αντικαταστήσει τη στρατηγική αναζήτηση με κάτι πολύ πιο γνώριμο: το ατέλειωτο, σχεδόν ναρκωτικό scroll.
Το λένε doomjobbing. Και αν ψάχνετε για δουλειά -ή απλώς σκέφτεστε να αλλάξετε- πιθανότατα το κάνετε ήδη.
Τι είναι το doomjobbing;
Ο όρος περιγράφει την εμπειρία του ατέλειωτου σκρολαρίσματος μέσα σε αγγελίες εργασίας -ανάλογο του doomscrolling, τη συνήθεια των τελευταίων χρόνων να καταναλώνουμε αρνητικά νέα στα social media μέχρι να «καεί» το νευρικό μας σύστημα. Η λογική είναι η ίδια. Μόνο που τώρα, αντί για ειδήσεις, σκρολάρετε αγγελίες. Και αντί για ενημέρωση, ψάχνετε διέξοδο. Περιλαμβάνει το να περνάτε τον ελεύθερο σας χρόνο φιλτράροντας έναν άπειρο κατάλογο θέσεων που είναι συνήθως ακατάλληλες. Και στο τέλος; Η εμπειρία αυτή ενισχύει τα αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό σας, καθώς η αίσθηση αποτυχίας αρχίζει να «χτυπά» στην αυτοπεποίθησή σας.
Γιατί συμβαίνει και γιατί τώρα;
Τρεις δυνάμεις συνέκλιναν το 2026 για να δημιουργήσουν το ιδανικό έδαφος για αυτή τη συμπεριφορά. Η πρώτη είναι ο όγκος: τα εργαλεία υποβολής αιτήσεων με τεχνητή νοημοσύνη επιτρέπουν πλέον στους υποψηφίους να στέλνουν εκατοντάδες, μερικές φορές χιλιάδες αιτήσεις την εβδομάδα. Το αποτέλεσμα είναι να πνίγονται τα εισερχόμενα των recruiters σε σχεδόν πανομοιότυπο υλικό, κάνοντας κάθε μεμονωμένη αίτηση λιγότερο πιθανό να ξεχωρίσει.
Υπάρχει επίσης ένα ανισόρροπο ratio ανοιχτών θέσεων προς τους υποψηφίους: σύμφωνα με στοιχεία ερευνών της αμερικανικής παγκόσμιας αγοράς, στα τέλη του 2025 υπήρχαν 7,5 εκ. άνεργοι και μόλις 6,54 εκ. ανοιχτές θέσεις — δηλαδή 0,87 κενές θέσεις για κάθε αναζητούντα εργασία. Τα νούμερα δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Και όταν τα νούμερα σε απογοητεύουν, είναι λογικό το scroll να γίνεται πιο αντιδραστικό, παρά στρατηγικό.
Το κόστος που δεν βλέπετε
Συμπεριφορές όπως το doomjobbing αποσπούν χρόνο και ενέργεια από πιο ουσιαστικές δραστηριότητες: χτίσιμο σχέσεων, ανάπτυξη δικτύου, σκέψη για το προσωπικό σας brand. Και έχουν αντίκτυπο και στην προσωπική ζωή. Πολλοί αναζητούντες εργασία συνειδητοποιούν ότι η συνήθεια του ατέλειωτου σκρολαρίσματος τους εμποδίζει να είναι παρόντες με τους ανθρώπους γύρω τους.
Η συμπεριφορά έχει έναν αναγνωρίσιμο ρυθμό: ένα stress trigger, ένα γρήγορο άνοιγμα της εφαρμογής, μία ώρα scrolling, μία αίτηση χαμηλής ποιότητας, ένα σύντομο dopamine hit, και μετά η κατάρρευση. Και πάλι την επόμενη μέρα -ή νύχτα. Το μοτίβο ευθυγραμμίζεται με τα «συστήματα ανταμοιβής» — τον ίδιο μηχανισμό πίσω από τα τυχερά παιχνίδια και τα feeds των social media.
Πώς να το αντιμετωπίσετε
Η απάντηση δεν είναι να σταματήσετε να ψάχνετε. Είναι να αναζητάτε εργασία διαφορετικά. Οι ειδικοί, όπως αναφέρει η NY Journal, συμφωνούν ότι η καλύτερη επιλογή είναι να βάλετε ένα τέλος στο να βομβαρδίζετε τυχαίες θέσεις με τυποποιημένες αιτήσεις και να εστιάσετε σε μια σεριά από ρόλους που πραγματικά θέλετε, διαθέτοντας όλη σας την ενέργεια εκεί.
Επιπλέον, η δημιουργία χρονικών ορίων βοηθά σημαντικά: αφιερώστε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας στην αναζήτηση και θέστε σαφή όρια, όπως για παράδειγμα, να μην ελέγχετε αγγελίες πριν πέσετε για ύπνο ή κατά τη διάρκεια του δείπνου. Έξω από αυτά τα χρονικά πλαίσια, αποσυνδεθείτε. Και μην ξεχνάτε την παλιά καλή μέθοδο του να επενδύετε χρόνο στις διαπροσωπικές σας σχέσεις: οι υποψήφιοι που έρχονται μέσω συστάσεων έχουν 35% μεγαλύτερες πιθανότητες να λάβουν προσφορά εργασίας.
Με πληροφορίες από τη Guardian.
