Το pied-à-terre στο Παρίσι ανήκει στην κατηγορία των interiors των οποίων ο χαρακτήρας αναδεικνύεται περισσότερο τις βραδινές ώρες. Ο Giampiero Tagliaferri ανέλαβε τη διαμόρφωση ενός διαμερίσματος στο Triangle d’Or, στο 8ο arrondissement και δημιούργησε έναν χώρο με έντονη θεατρικότητα, vintage αναφορές και μια ατμόσφαιρα που μοιάζει ιδανική για μια επιστροφή στο σπίτι έπειτα από μια μεγάλη ημέρα.
Η έμπνευση ήρθε από ένα μυθιστόρημα
Η αφετηρία του project ήταν το La Chamade της Françoise Sagan, το μυθιστόρημα του 1965 που περιγράφει έναν κόσμο γεμάτο παρισινές νύχτες, κοινωνικές συναναστροφές και μια αίσθηση ελευθερίας που συνδέεται με τις πρώτες πρωινές ώρες. Ο Tagliaferri κράτησε περισσότερο την ατμόσφαιρα παρά μια κυριολεκτική αναπαράσταση της εποχής. Το αποτέλεσμα δεν θυμίζει σκηνικό των παλαιότερων χρόνων, αλλά αντιθέτως, οι αναφορές στα ’60s και ’70s συνδυάζονται με σύγχρονες bespoke κατασκευές, έργα τέχνης και πιο ανάλαφρες πινελιές, δημιουργώντας ένα σπίτι που μοιάζει απολύτως σημερινό.
Ένα σαλόνι με κινηματογραφικό mood
Η καρδιά του σπιτιού είναι το καθιστικό, όπου η ατμόσφαιρα γίνεται αμέσως πιο έντονη. Οι καναπέδες με επένδυση από ανοιχτόχρωμο σουέτ συνδυάζονται με μια boiserie από ανοξείδωτο ατσάλι που εκτείνεται σε μεγάλο μέρος του χώρου, δημιουργώντας ένα παιχνίδι ανάμεσα στη μαλακή υφή και την ψυχρή αντανάκλαση του μετάλλου. Στο δάπεδο, η ανοιχτόχρωμη φυσική πέτρα λειτουργεί ως μια πιο ήρεμη βάση. Το σύνολο αποκτά έτσι μια ιδιαίτερη ισορροπία ανάμεσα στην πολυτέλεια και την ανεπιτήδευτη διάθεση, ενώ ο Tagliaferri αποφεύγει συνειδητά την υπερβολικά αυστηρή εκδοχή του κλασικού παρισινού interior.
Vintage design με συλλεκτικό χαρακτήρα
Τα έπιπλα αποτελούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαια του project. Ανάμεσα στα bespoke στοιχεία βρίσκονται vintage κομμάτια από σημαντικούς δημιουργούς του 20ού αιώνα. Ένα daybed και μια πολυθρόνα του Osvaldo Borsani συνδυάζονται με τραπέζι του Pierre Chapo, ενώ οι περίφημες Chicago chairs του Angelo Mangiarotti δίνουν στην τραπεζαρία μια γλυπτική διάσταση. Στην κρεβατοκάμαρα, μια απλίκα της Gabriella Crespi λειτουργεί σαν κόσμημα στον τοίχο, ενώ τα κομοδίνα φωτίζονται από σχέδια του Angelo Lelii για την Arredoluce. Κάθε επιλογή μοιάζει να έχει τη δική της ιστορία, χωρίς όμως το διαμέρισμα να μετατρέπεται σε showroom συλλεκτικού design.
Η τέχνη κάνει το interior ακόμη πιο προσωπικό
Ο art advisor Truls Blaasmo ανέλαβε τη δημιουργία μιας συλλογής που συνομιλεί με διαφορετικές εποχές και αισθητικές. Ένα έργο του Giacomo Balla εμφανίζεται στον διάδρομο, ενώ στο υπνοδωμάτιο μια φωτογραφία του Wolfgang Tillmans τοποθετείται απέναντι από έναν αρχαίο ρωμαϊκό κορμό του Διονύσου. Στο σαλόνι, μια μεγάλη κεραμική τοιχογραφία δημιουργήθηκε από τον Tagliaferri σε συνεργασία με τις Officine Saffi. Η γυαλιστερή επιφάνειά του αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά τη δύση του ήλιου, όταν αντανακλά το τεχνητό φως και τις λάμψεις της πόλης που φτάνουν από έξω.
Η κρεβατοκάμαρα σαν ιδιωτικό καταφύγιο
Αν υπάρχει ένας χώρος που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία του project, αυτός είναι η κρεβατοκάμαρα. Οι στρογγυλεμένες γωνίες δημιουργούν μια αίσθηση προστατευτικού κελύφους, ενώ οι τοίχοι επενδύονται με σουέτ σε κρεμ απόχρωση. Το κρεβάτι βρίσκεται πάνω σε μια υπερυψωμένη βάση και έρχεται σε αντίθεση με τη σκούρα καφέ οροφή, δημιουργώντας μια πιο αισθησιακή και θεατρική ατμόσφαιρα. Στην κουζίνα, το μάρμαρο Cipollino προσθέτει ακόμη ένα φυσικό υλικό στην παλέτα, ενώ ένα vintage φωτιστικό του Jean-Michel Frank δίνει μια πιο διακριτική, συλλεκτική πινελιά. Στο μπάνιο, το ίδιο μάρμαρο επιστρέφει, αυτή τη φορά σε έναν custom νιπτήρα σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Tagliaferri.
Το συγκεκριμένο παρισινό pied-à-terre δεν προσπαθεί να αναπαραστήσει μια άλλη εποχή, αλλά παίρνει στοιχεία από τη γαλλική bohème, το ιταλικό design των ’60s και ’70s, τη σύγχρονη τέχνη και την ανεπιτήδευτη αισθητική της Καλιφόρνιας και τα μετατρέπει σε ένα ενιαίο interior. Ένα σπίτι που, όπως και η νύχτα του Παρισιού, μοιάζει να γίνεται πιο ενδιαφέρον όσο περνά η ώρα.
Με πληροφορίες από Architectural Digest
All Photos by Billal Taright
