Πώς μπορεί ένα σπίτι που είχε σχεδιαστεί ώστε να θυμίζει το Starship Enterprise να γίνει ταυτόχρονα ένα κομψό και απόλυτα λειτουργικό οικογενειακό σπίτι; Η απάντηση βρίσκεται σε μια κατοικία στο SoMa τουSan Francisco, όπου η designer Christine Lin, ιδρύτρια του Form + Field, δεν επιχείρησε να διαγράψει το εκκεντρικό παρελθόν του χώρου, αλλά να το επαναπροσδιορίσει. Το αποτέλεσμα είναι ένα interior που ισορροπεί ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία, το σύγχρονο design και μια πολύ πιο ζεστή, καθημερινή ατμόσφαιρα.
Ένα σπίτι με ιστορία… από άλλο πλανήτη

Παρότι η κατοικία μοιάζει φουτουριστική, το κτίριο είναι ηλικίας άνω του ενός αιώνα. Πρόκειται για ένα τριώροφο σπίτι περίπου 400 τετραγωνικών μέτρων με πέντε υπνοδωμάτια, το οποίο είχε ανακαινιστεί ριζικά από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη πριν από περίπου δύο δεκαετίες. Τότε, το concept ήταν ξεκάθαρο και όριζε ότι το σπίτι θα μετατρεπόταν σε μια οικιακή εκδοχή του Starship Enterprise, με μεταλλικές επιφάνειες, έντονα χρώματα και ακόμη και holographic δάπεδα. Οι νέοι ιδιοκτήτες, ένα νεαρό ζευγάρι, ήθελαν να διατηρήσουν αυτή την ιδιαιτερότητα, χωρίς όμως το σπίτι να μοιάζει με σκηνικό από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Έτσι, η Lin κράτησε τα πιο χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία και χαμήλωσε την ένταση, εισάγοντας φυσικό ξύλο, πιο απαλές επιφάνειες και υλικά με οργανική αίσθηση.
Από το διαστημόπλοιο σε ένα σύγχρονο οικογενειακό σπίτι

Στην καρδιά της κατοικίας βρίσκεται η εντυπωσιακή κουζίνα, η οποία φωτίζεται από έναν μεγάλο φεγγίτη και λειτουργεί παράλληλα και ως τραπεζαρία. Ο χώρος είχε αρχικά σχεδιαστεί σαν το atrium ενός διαστημικού σταθμού και η νέα μελέτη διατηρεί αυτή την αίσθηση, αλλά με πιο εκλεπτυσμένο τρόπο. Τα αρχικά ντουλάπια και η νησίδα παρέμειναν, όμως οι έντονες κίτρινες λεπτομέρειες αντικαταστάθηκαν από ασημί αποχρώσεις. Γύρω από ένα vintage τραπέζι Eames τοποθετήθηκαν περιστρεφόμενες καρέκλες της Vipp, ενώ ένα υφαντό έργο της Margo Wolowiec μοιάζει με παράθυρο που κοιτάζει συμβολικά «πίσω προς τη Γη».
Η είσοδος γίνεται airlock

Η πιο κυριολεκτική αναφορά στο sci-fi σύμπαν βρίσκεται στην είσοδο. Η αρχική μεταλλική πόρτα και τα στρογγυλά παράθυρα διατηρήθηκαν, ενώ οι γκρι τοίχοι αντικαταστάθηκαν από ταπετσαρία σε μία χρωματική διαβάθμιση που παραπέμπει σε αυτή της στρατόσφαιρας. Ένα γλυπτικό φωτιστικό της Mirei Monticelli από την Costantini ολοκληρώνει την εικόνα, δημιουργώντας μια σχεδόν αιθέρια ατμόσφαιρα. Πρόκειται για μια από τις πιο έξυπνες παρεμβάσεις της Lin, καθώς δεν μιμείται κυριολεκτικά ένα διαστημόπλοιο, αλλά μεταφέρει την αίσθηση ενός airlock μέσα από υλικά, φως και χρώμα.
Το Dune μεταφέρεται στο master bedroom





Στον επάνω όροφο, η αισθητική αλλάζει εντελώς. Η κύρια κρεβατοκάμαρα αντλεί έμπνευση από την ταινία “Dune”, με μια μονοχρωματική, αμμώδη παλέτα που θυμίζει τα υπόγεια χωριά και τα ερημικά τοπία του φανταστικού κόσμου. Οι τοίχοι έχουν φινίρισμα limewash σε sandy απόχρωση, ενώ το custom κρεβάτι είναι επενδεδυμένο με ύφασμα Larsen και συνοδεύεται από καναπέ της de Sede. Στο μπάνιο, η ίδια γήινη ατμόσφαιρα συνεχίζεται, δημιουργώντας την αίσθηση μιας σπηλιάς. Μια vintage καρέκλα του Rei Kawakubo για την Comme des Garçons αποτελεί την απρόσμενη σχεδιαστική πινελιά μέσα στον χώρο του shower.
Από το διάστημα στη «νέα Γη»




Τα υπόλοιπα δωμάτια λειτουργούν σαν διαφορετικά κεφάλαια του ίδιου φανταστικού κόσμου. Ένα guest room αποκτά βοτανικό χαρακτήρα μέσα από τη χρήση ταπετσαρίας της Little Greene, τα custom ξύλινα ντουλάπια και το φωτιστικό της Ay Illuminate, ενώ ένα δεύτερο υπνοδωμάτιο μεταφράζει την ιδέα μιας «νέας Γης» μέσα από Art Nouveau αναφορές, πλούσιες υφές και θερμούς τόνους.
Το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι ένα σπίτι που προσπαθεί να κρύψει την παράξενη ιστορία του, αλλά αντιθέτως την αγκαλιάζει και την εξελίσσει. Το Star Trek γίνεται πιο διακριτικό και το φουτουριστικό παρελθόν συναντά το vintage design, την τέχνη και τις ανάγκες μιας σύγχρονης οικογένειας. Ένα σπίτι που αποδεικνύει πως ακόμη και οι πιο τολμηρές σχεδιαστικές ιδέες μπορούν να αποκτήσουν μια νέα, πιο διαχρονική ζωή.
Με πληροφορίες από Architectural Digest
All Photos by Yoshihiro Makino
