Ακόμα και αυτοί που δεν παρακολουθούν την επικαιρότητα όσον αφορά τις νέες σειρές και ταινίες είναι αδύνατον να μην έχει υποπέσει στην αντίληψή τους ο τίτλος 'Heated Rivalry' το τελευταίο διάστημα. Πρόκειται για τη νέα καναδική τηλεοπτική σειρά σε σενάριο και σκηνοθεσία του Jacob Tierney, η οποία βασίζεται στη σειρά μυθιστορημάτων της Rachel Reid με τίτλο 'Game Changers'. Η ιστορία ακολουθεί δύο επαγγελματίες παίκτες του χόκεϊ πάγου, τον Shane Hollander και τον Ilya Rozanov, οι οποίοι αν και αντίπαλοι αναπτύσσουν μια ερωτική σχέση μεταξύ τους.
Η πρώτη σεζόν της σειράς κυκλοφόρησε τον περασμένο Νοέμβριο και αποτελείται από έξι επεισόδια, ενώ ήδη έχει ανακοινωθεί και επίσημα η έγκριση του δεύτερου κύκλου λόγω της τεράστιας απήχησης που είχε παγκοσμίως.

Που οφείλεται η τεράστια επιτυχία της σειράς;
Από την πρώτη κιόλας στιγμή το 'Heated Rivalry' προκάλεσε αντιδράσεις και κατέκλυσε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τόσο με θετικά όσο και με αρνητικά σχόλια και αναδημοσιεύσεις, γεγονός που μόνο αν παρακολουθήσετε τη σειρά μπορείτε να αντιληφθείτε το γιατί.
Για αρχή, σε μια εποχή τόσο «ελεύθερη», όσο και οπισθοδρομική εμφανίστηκε ξαφνικά το "Heated Rivalry" για να δώσει μια εκπληκτική προσέγγιση στη σεξουαλικότητα και το ερωτικό στοιχείο. Δύο άντρες με αισθήματα σε ένα περιβάλλον «μάτσο» όπου δυσκολεύονται τόσο για προσωπικούς, όσο και για κοινωνικούς λόγους να εκφράσουν αυτά που σκέφτονται. Η προβολή της αντίθεσης ανάμεσα σε ένα ανδροκρατούμενο άθλημα, το οποίο διατηρεί μέχρι και σήμερα, βαθιά ριζωμένα στερεότυπα, και τις έντονης ερωτικής και τρυφερής σχέσης ανάμεσα σε δύο άνδρες, είναι το βασικό στοιχείο που κέρδισε το κοινό και ανέβασε τη σειρά τόσο ψηλά στις προτιμήσεις του.
Σε αντίθεση με άλλες παραγωγές που έχουν αγγίξει παρόμοια θέματα, το "Heated Rivalry" αποφεύγει κάθετα την επιφανειακή προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας και βάζει στο επίκεντρο την σεξουαλικότητα των πρωταγωνιστών με ωμή ματιά και συναισθηματικό βάθος. Παράλληλα, όπως έχει δηλώσει και ο ίδιο ο δημιουργός, σκοπός είναι να προβληθεί το κομμάτι του σεξ χωρίς τα καθιερωμένα ταμπού και απαλλαγμένο από κάθε ταμπέλα, στην πιο αγνή και ουσιώδη μορφή του.

Επιπλέον, παρά το χαμηλό budget της παραγωγής και τη μικρή διαφημιστική καμπάνια, πρόκειται για μια καλοφτιαγμένη σειρά, με έντονες σκηνές και άμεση πλοκή, η οποία δεν αφήνει το ενδιαφέρον του θεατή να πάει χαμένο. Η επιλογή των ηθοποιών Connor Storrie και Hudson Williams ήταν κάτι παραπάνω από επιτυχημένη, καθώς όχι μόνο έχουν αναπτύξει μια εκπληκτική χημεία μεταξύ τους, γεγονός που φαίνεται στην οθόνη, αλλά παράλληλα έχουν προκαλέσει φρενίτιδα τόσο στο γυναικείο, όσο και στο ανδρικό κοινό.
Τελευταίο και πιο σημαντικό είναι ίσως οι κριτικές που έλαβε η παραγωγή για τις αναφορές της στην gay θεματολογία χωρίς περιττές και άσκοπες καρικατούρες, με πολλούς θεατές της κοινότητας να εκφράζουν ότι η σειρά «τους δίνει φωνή» ή τους βοηθά να κατανοήσουν καλύτερα τις δικές τους σχέσεις.
Οι συζητήσεις που έχουν προκληθεί
Δεν είναι περίεργο που μια τέτοια σειρά έχει δημιουργήσει κύκλους συζητήσεων, εντός και εκτός του fan base της και εν τέλει έχει μετατραπεί σε ένα πολιτισμικό φαινόμενο.
Αρχικά, όπως ήταν και αναμενόμενο, υπήρξαν σχόλια από το πιο συντηρητικό κοινό, τα οποία κατέκριναν τόσο την ποσότητα του σεξουαλικού περιεχομένου, όσο και το είδος του, ενώ παράλληλα στο στόχαστρο μπήκαν και οι θεατές της σειράς και τα μέσα που την προωθούν. Από την άλλη μεριά, δεν είναι λίγοι αυτοί που τοποθετούν το "Heated Rivalry" στις παραγωγές που συμβάλλουν στις κοινωνικές αλλαγές και στο πώς ο κόσμος έρχεται αντιμέτωπος με θέματα που παλαιότερα ήταν οριακά απαγορευμένα ακόμα και να συζητηθούν, πόσο μάλλον να προβληθούν. Πλέον -επιτέλους- οι queer σχέσεις βγαίνουν όλο και περισσότερο από το περιθώριο και αναδεικνύονται με προσοχή, χωρίς περιττές φανφάρες με βάθος και συναίσθημα.
Έχοντας ήδη πάρει το πράσινο φως για δεύτερη σεζόν και δημιουργώντας κύκλους συζητήσεων, αναμένουμε να δούμε σε βάθος χρόνου κατά πόσο το "Heated Rivalry" μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά την pop κουλτούρα, τόσο στο περιεχόμενο όσο και στην αντίληψη του κοινού της.
Main Photo by Ryan Pfluger for The New York Times
