Ο Κωνσταντίνος Τιμιανός ανήκει στους ανθρώπους που έχουν καταφέρει να μετατρέψουν τη σχέση τους με τη φύση σε τρόπο ζωής. Μεγαλωμένος ανάμεσα σε λουλούδια και φυτά, έμαθε από νωρίς να βλέπει το πράσινο ως μορφή έκφρασης. Με σπουδές στην Ολλανδία και την Αθήνα στη διακόσμηση, το plant design και την ανθοδετική, προσεγγίζει τα φυτά ως ζωντανά στοιχεία που επηρεάζουν την ατμόσφαιρα, την καθημερινότητα και την ψυχολογία μας.

Στη συζήτησή μας μιλά για την αισθητική, τη φροντίδα των φυτών, την πόλη που τον διαμόρφωσε και τις μικρές στιγμές ηρεμίας που κρύβονται μέσα στην καθημερινότητα.

Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τον κόσμο των φυτών και τι σε κέρδισε περισσότερο σε αυτόν;

Από μικρός μεγάλωσα μέσα σε ένα ανθοπωλείο. Οι μυρωδιές των λουλουδιών, οι εποχές που άλλαζαν μέσα από τα φυτά και η καθημερινή επαφή με τη φύση ήταν πάντα κομμάτι της ζωής μου. Η οικογένειά μου αγαπούσε πολύ αυτή τη δουλειά και κάπως έτσι άρχισα κι εγώ να τη βλέπω όχι μόνο σαν επάγγελμα, αλλά σαν τρόπο έκφρασης. Με κέρδισε περισσότερο αυτή η ηρεμία που σου δίνουν τα φυτά. Το πώς μπορούν να αλλάξουν έναν χώρο αλλά και την ψυχολογία. Ένιωθα πάντα πως ένα σπίτι με φυτά «αναπνέει» διαφορετικά.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες τάσεις σήμερα στο floral design και τι ζητά περισσότερο ο κόσμος;

Νομίζω πως ο κόσμος πλέον αναζητά πιο φυσικές εικόνες. Λιγότερο «στημένο» και περισσότερο συναίσθημα. Πολύ πράσινο, φυσικές υφές, ακανόνιστα δεσίματα και φυτά που κάνουν έναν χώρο να μοιάζει ζωντανός. Επίσης βλέπω ότι θέλουν φυτά που να τους δημιουργούν αίσθηση ηρεμίας μέσα στην καθημερινότητά τους. Δεν αγοράζουν απλά ένα φυτό, αγοράζουν λίγο συναίσθημα μέσα στο σπίτι τους.

Ποιο είναι το πιο συχνό λάθος που κάνουμε όταν αγοράζουμε ή φροντίζουμε λουλούδια;

Να τα «πνίγουμε» από αγάπη. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι όσο περισσότερο νερό ή φροντίδα δώσουν, τόσο καλύτερα θα πάει το φυτό. Στην πραγματικότητα τα φυτά θέλουν ισορροπία και παρατήρηση. Να μάθεις να τα ακούς λίγο. Κάθε φυτό έχει τον δικό του χαρακτήρα.

Πόσο έχουν επηρεάσει τα social media τη δουλειά ενός florist σήμερα;

Πολύ. Τα social media πλέον είναι ένας τρόπος να δείξεις όχι μόνο τη δουλειά σου αλλά και την αισθητική σου. Ο κόσμος θέλει να δει τον άνθρωπο πίσω από τα φυτά. Την καθημερινότητα, τη διαδικασία, το συναίσθημα. Προσωπικά μου αρέσει να μοιράζομαι αληθινές στιγμές και μικρές ιστορίες μέσα από τα φυτά γιατί εκεί πιστεύω ότι συνδέεται πραγματικά ο κόσμος μαζί σου.

Υπάρχει κάποιο λουλούδι ή φυτό που θεωρείς παρεξηγημένο ή υποτιμημένο, αλλά εσύ αγαπάς ιδιαίτερα;

Ο Πόθος. Οι περισσότεροι τη θεωρούν «εύκολη» ή πολύ συνηθισμένη επιλογή, αλλά για μένα έχει κάτι πολύ όμορφο και διαχρονικό. Είναι από τα φυτά που προσαρμόζονται, αντέχουν και συνεχίζουν να μεγαλώνουν ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες. Ίσως γι’ αυτό το αγαπώ τόσο.

Κεφάλαιο ψυχολογία: Πώς ακριβώς μας επηρεάζει η επαφή με τα φυτά;

Τα φυτά σε γειώνουν. Μέσα σε μια δύσκολη και γρήγορη καθημερινότητα, σου θυμίζουν να κάνεις λίγο πιο αργά. Να παρατηρείς. Να φροντίζεις κάτι χωρίς βιασύνη. Πιστεύω πολύ ότι ένα σπίτι με φυτά αλλάζει ενέργεια. Ακόμα και η πιο μικρή γωνιά μπορεί να γίνει πιο ζεστή και πιο ήρεμη.

Ποια ήταν η πιο ιδιαίτερη ή απαιτητική παραγγελία που έχεις αναλάβει μέχρι σήμερα;

Οι πιο ιδιαίτερες δουλειές για μένα είναι πάντα αυτές που έχουν συναίσθημα. Μια εκδήλωση, ένα μεγάλο project με φυτά σε εσωτερικούς χώρους. Δε θυμάμαι τόσο το «μεγαλύτερο project», όσο εκείνες τις στιγμές που ο άλλος κοιτάζει το αποτέλεσμα και χαμογελάει πραγματικά.

Αν έπρεπε να περιγράψεις τον εαυτό σου με ένα λουλούδι ή φυτό, ποιο θα ήταν και γιατί;

Ίσως με μια Αλοκάσια. Έχει κάτι λίγο “alien”, έντονο και ιδιαίτερο. Δεν είναι το πιο εύκολο φυτό, αλλά όταν βρει το σωστό περιβάλλον μπορεί να γίνει πραγματικά εντυπωσιακό. Νομίζω πως κάπως έτσι βλέπω και τους ανθρώπους γενικά.

Ποια είναι η γειτονιά της Θεσσαλονίκης που έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου και γιατί;

Η περιοχή γύρω από την οδό Φράγκων. Μεγάλωσα εκεί και κάθε δρόμος έχει εικόνες και αναμνήσεις για μένα. Μου αρέσει πολύ αυτή η αντίθεση του παλιού εμπορικού κέντρου με τις μυρωδιές, τα παλιά κτίρια και τους ανθρώπους που κινούνται ακόμα με τον δικό τους ρυθμό.

Ένα spot για φαγητό που μόνο λίγοι έχουν ανακαλύψει;

Μου αρέσουν πολύ τα μικρά μαγαζιά που έχουν χαρακτήρα και ιστορία. Αυτά που δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν αλλά σε κάνουν να νιώθεις οικεία από την πρώτη στιγμή. Συνήθως εκεί κρύβονται και οι πιο όμορφες γεύσεις.

Κάτι που καμιά άλλη πόλη δεν έχει;

Αυτή τη μελαγχολική ζεστασιά της Θεσσαλονίκης. Δεν μπορώ να το εξηγήσω εύκολα. Είναι οι άνθρωποι, η θάλασσα, οι βόλτες αργά το βράδυ… Όλα μαζί δημιουργούν μια αίσθηση που δύσκολα βρίσκεις αλλού.

Ένας δρόμος ή μια γειτονιά όπου ο χρόνος μοιάζει σαν να σταματά;

Η οδός Φράγκων τις Κυριακές. Η μυρωδιά από τα πλατάνια μαζί με την εικόνα της παλιάς αγοράς πάντα μου δημιουργούν αυτό το συναίσθημα. Σαν να παγώνει λίγο ο χρόνος.

Πού έχεις ζήσει τα καλύτερα parties;

Στη Θεσσαλονίκη γενικά οι πιο όμορφες βραδιές δεν είναι απαραίτητα οι πιο οργανωμένες. Είναι εκείνες που ξεκινούν χαλαρά με φίλους και καταλήγουν να περπατάς ξημερώματα στην πόλη χωρίς να καταλάβεις πώς πέρασε η ώρα.

Μια προσωπική σου ιστορία στην πόλη που ποτέ δεν έχεις μοιραστεί;

Πολλές φορές όταν νιώθω πιεσμένος, παίρνω απλά το κινητό μου και περπατάω χωρίς προορισμό. Κάπου ανάμεσα σε παλιά κτίρια, φυτά σε μπαλκόνια ή μικρές λεπτομέρειες της πόλης, βρίσκω πάντα κάτι που με ηρεμεί. Ίσως γι’ αυτό αγαπώ τόσο τη φωτογραφία.

Είναι μεσάνυχτα σε μια πόλη άδεια. Πού σου αρέσει να περπατάς;

Παραλία. Ειδικά όταν έχει λίγη υγρασία και αέρα. Εκείνες τις ώρες η Θεσσαλονίκη μοιάζει πιο αληθινή.

Ένας χώρος τέχνης που ξεχωρίζεις εδώ;

Μου αρέσουν πολύ οι χώροι που συνδυάζουν παλιό χαρακτήρα με σύγχρονη αισθητική. Η Θεσσαλονίκη έχει αυτή τη μαγεία: μπορεί να βρεις έμπνευση ακόμα και σε ένα παλιό κτίριο που απλά φωτίζεται όμορφα το βράδυ, και η τέχνη πιστεύω κρύβεται εκεί που δεν το περιμένεις, είναι πολλά τριγύρω μας.

Πού θα ξεναγούσες οπωσδήποτε έναν γνωστό σου από άλλη πόλη;

Στην παραλία και μετά στα στενά της παλιάς αγοράς. Εκεί πιστεύω ότι καταλαβαίνεις πραγματικά τον χαρακτήρα της Θεσσαλονίκης.

Δεν πρέπει να φύγει κανείς από τη Θεσσαλονίκη αν δεν...

Χαθεί χωρίς πρόγραμμα στα στενά του κέντρου, να κοιτάξει ψηλά τα παλιά μπαλκόνια, να μυρίσει τον καφέ και τα πλατάνια μετά τη βροχή και να αφήσει την πόλη να του δείξει μόνη της τον χαρακτήρα της.

Αν η Θεσσαλονίκη ήταν τραγούδι, βιβλίο ή ταινία, θα είχε τίτλο…

«Μικρές Ανάσες». Γιατί αυτή η πόλη, όσο θόρυβο κι αν έχει, πάντα βρίσκει τρόπο να σου δίνει μικρές στιγμές ηρεμίας.

Το αγαπημένο σου κτίριο εδώ;

Όλα τα παλιά νεοκλασικά κτίρια στο κέντρο. Μου αρέσει να σκέφτομαι πόσες ιστορίες κουβαλούν μέσα στα χρόνια.

Άνοιξη στη Θεσσαλονίκη… Τι θεωρείς must;

Βόλτες με ανοιχτά παράθυρα, λουλούδια στα μπαλκόνια και απογεύματα στην Άνω Πόλη με φίλους.

Η δική σου Θεσσαλονίκη με τρεις λέξεις…

Μελαγχολία, ζεστασιά, ανάσα.