Μερικές φορές ένα σπίτι επιλέγεται σχεδόν ακαριαία. Έτσι συνέβη και με το συγκεκριμένο pied-à-terre στο Λονδίνο, το οποίο η Mania Zamani είδε για πρώτη φορά λίγο πριν εγκαταλείψει προσωρινά την πόλη. Ένας φίλος της, που εργάζεται στη Sotheby’s, της έστειλε την αγγελία ενός διαμερίσματος που επρόκειτο να βγει σε δημοπρασία. Εκείνη πήγε να το δει και χρειάστηκε ελάχιστος χρόνος για να αποφασίσει ότι ήθελε να το αποκτήσει. Η άπλετη φυσική φωτεινότητα και η αίσθηση ιδιωτικότητας μέσα στην καρδιά της πόλης ήταν αρκετές. Μία εβδομάδα αργότερα έκανε την προσφορά της.
Ένα βικτωριανό κέλυφος με νέα ζωή
Το διαμέρισμα καταλαμβάνει ολόκληρο έναν όροφο ενός βικτωριανού κτιρίου του 19ου αιώνα, στην πιο ήσυχη πλευρά του Hyde Park. Το κτίριο είχε χάσει αρκετά από τα αρχικά του στοιχεία μέσα στις δεκαετίες, όμως διατηρούσε εκείνα που είχαν μεγαλύτερη σημασία για τη Zamani, όπως τις αναλογίες, τα ψηλά ταβάνια, τον όγκο και κυρίως το φως. Η ανακαίνιση διήρκεσε περίπου 18 μήνες και βασίστηκε περισσότερο στην αφαίρεση παρά στην προσθήκη. Επειδή η προστατευόμενη ιστορική δομή δεν επέτρεπε αλλαγές στα αρχικά ανοίγματα και στους τοίχους, αφαιρέθηκαν μεταγενέστερες παρεμβάσεις που είχαν περιορίσει τον χώρο. Ακόμη και το στενό χωλ απελευθερώθηκε από ένα πρόσθετο χώρισμα, ενώ η κουζίνα άνοιξε προς το καθιστικό μετά την αφαίρεση ενός τοίχου.
Η ιταλική πλευρά του interior
Το αποτέλεσμα δεν ακολουθεί ένα συγκεκριμένο στιλιστικό manual, αντιθέτως μοιάζει να έχει δημιουργηθεί σταδιακά, με κάθε αντικείμενο να έχει τη δική του θέση και ιστορία. Στο σαλόνι, ο καναπές Lara του Roberto Pamio συνδυάζεται με ένα walnut “cloud” coffee table της Veermakers και ένα χειροποίητο, βαμμένο στο Ιράν, χαλί της Edelgrund. Στην τραπεζαρία, ένα φωτιστικό Poliedri του Carlo Scarpa από τη δεκαετία του 1950 βρίσκεται πάνω από ένα vintage τραπέζι Africa και τις αντίστοιχες καρέκλες του Tobia Scarpa. Ένας ιταλικός καθρέφτης Art Déco του Gio Ponti αντανακλά το απογευματινό φως στο σαλόνι, ενώ κάτω από αυτόν ένα custom τζάκι από ιταλικό μάρμαρο συνοδεύεται από απλίκες του Carlo Nason για τη Mazzega.
Μια κουζίνα φτιαγμένη για παρέα
Η κουζίνα ήταν από τις σημαντικότερες αλλαγές του project. Η Zamani ήθελε να μπορεί να μαγειρεύει και παράλληλα να συμμετέχει στη συζήτηση, γι' αυτό και η παλιά, κλειστή κουζίνα μετατράπηκε σε ανοιχτό χώρο που επικοινωνεί άμεσα με το καθιστικό. Η επιλογή του υλικού προσθέτει μία ένταση στη συγκρατημένη παλέτα, μέσα από το μάρμαρο με zebra σχέδιο. Παράλληλα οι ηλεκτρικές συσκευές, ακόμη και η μηχανή του καφέ, κρύβονται μέσα στα ντουλάπια κι έτσι, παρά τον πλούτο των υλικών, η εικόνα παραμένει καθαρή.
Οι αναμνήσεις του Ιράν μέσα από την πέτρα
Ίσως το πιο προσωπικό κεφάλαιο του σπιτιού βρίσκεται στο μπάνιο. Η Zamani, η οποία έχει ιρανική καταγωγή και δεν έχει επιστρέψει στη χώρα εδώ και περισσότερα από 17 χρόνια, βρήκε έναν τρόπο να την ενσωματώσει στην καθημερινότητά της μέσα από τα υλικά.
Περσικό μάρμαρο χρησιμοποιήθηκε στο δάπεδο της εισόδου, ενώ περσική τραβερτίνη ντύνει ολόκληρο το μπάνιο. Η πέτρα βρέθηκε σε μια αποθήκη στην Ελλάδα, όπου κόπηκε στις επιθυμητές διαστάσεις πριν μεταφερθεί στο Λονδίνο. Οι φυσικές αποχρώσεις του μπεζ και του γκρι συνδέονται με την υπόλοιπη κατοικία, αλλά ταυτόχρονα λειτουργούν σαν ένας διακριτικός προσωπικός φόρος τιμής στην καταγωγή της designer.
Μια παλέτα εμπνευσμένη από τον JJ
Υπάρχει, τέλος, μια μάλλον απρόσμενη πηγή έμπνευσης για τα χρώματα του σπιτιού: ο JJ, το pomeranian της Zamani. Οι αποχρώσεις του τριχώματός του -κρεμ, beige και off-white- μεταφέρθηκαν στη χρωματική βάση του interior, δημιουργώντας ένα περιβάλλον απαλό και ζεστό, με τις μικρές μαύρες πινελιές λειτουργούν ως αντίστιξη.
Το συγκεκριμένο pied-à-terre είναι ενδιαφέρον καθώς πρόκειται για μια κατοικία που χτίστηκε αργά, μέσα από ταξίδια, αναμνήσεις, συλλεκτικά αντικείμενα και υλικά με προσωπικό βάρος. Ένα σπίτι όπου το vintage design δεν λειτουργεί ως διακοσμητική επίδειξη, αλλά ως ένας ακόμη τρόπος να αφηγηθεί κάποιος την ιστορία του.
Με πληροφορίες από House & Garden
All Photos by Ricardo Labougle
