Υπάρχουν πρόσωπα που γνωρίζουν τα ελληνικά νησιά καλύτερα από τον καθένα. Όχι ως επισκέπτες, αλλά ως μέρος της καθημερινότητάς τους, αλληλεπιδρώντας με τον τόπο και τους ανθρώπους του. Μέσα από τις ιστορίες τους, ανακαλύπτουμε προορισμούς πέρα από τα συνηθισμένα, με έμφαση στις αυθεντικές εμπειρίες, τις τοπικές γεύσεις και τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν κάθε τόπο μοναδικό.
Αυτή τη φορά ο Σάββας Σμάλης μάς ταξιδεύει στο Κουφονήσι, έναν τόπο με τον οποίο έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια μια ιδιαίτερη σχέση, έχοντας τη γαστρονομία στο επίκεντρό της. Μέσα από το εστιατόριο «Μικρές Κυκλάδες» και το ζαχαροπλαστείο "Moonbites", η καθημερινότητά του στο νησί απέκτησε διαφορετική διάσταση, φέρνοντάς τον πιο κοντά στους ανθρώπους, τις γεύσεις και τον αυθεντικό ρυθμό του. Αυτό που ξεκίνησε ως μια δυνατή πρώτη γνωριμία με το Κουφονήσι εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν προσωπικό δεσμό και στην ανάγκη να επιστρέφει κάθε καλοκαίρι, αφήνοντας το δικό του γαστρονομικό αποτύπωμα στον τόπο.

Γιατί αγαπάς τόσο πολύ τα Κουφονήσι;
Η αλήθεια είναι ότι είχα εντυπωσιαστεί από την πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου στο νησί, πρίν έξι χρόνια, μόνο και μόνο από το γαλάζιο της θάλασσας. Η πρωτόγνωρη ενέργεια που βγάζει δεν την έχω νιώσει σε άλλο νησί. Το Κουφονήσι είναι μικρό οπότε έρχεσαι σε επαφή με τους ανθρώπους του, τόσο με τους locals, όσο και με τους τουρίστες, γεγνός που δημιουργεί ένα πολύ φιλικό κλίμα.
Πώς προέκυψε η σύνδεσή σου με το νησι;
Ήρθε μέσα από το εστιατόριο «Μικρές Κυκλάδες» και το ζαχαροπλαστείο “Moonbites”, όπου δραστηριοποιούμαι επιχειρηματικά. Το Κουφονήσι ήτανε ο τόπος που γέννησε κάτι μέσα μου. Μου προκάλεσε την σκέψη ότι εγώ θέλω να μείνω εδώ, τουλάχιστον τους καλοκαιρινούς μήνες και να δημιουργήσω κάτι όμορφο, να προσφέρω από το δικό μου το πρίσμα κάτι γαστρονομικό. Έτσι προέκυψαν και τα φεστιβάλ μαγειρικής που διοργανώνουμε.

Τι συναισθήματα σου προκαλεί;
Για εμένα έχει κάτι μαγικό το νησί. Παρόλο το ότι είναι ένα τόσο μικρό μέρος, προσωπικά μου βγάζει την απόλυτη αίσθηση της ελευθερίας, κάτι που πιστεύω το νιώθουν πολλοί επισκέπτες, γι’ αυτό και ξαναέρχονται συχνά μέσα στο διάστημα του καλοκαιριού. Γίνεσαι παρέα με όλο το νησί πάρα πολύ εύκολα, μπορείς να πας παντού με τα πόδια, η νύχτα και ο ουρανός του είναι κάτι μοναδικό, ενώ η Κέρος, το νησί που βρίσκεται απέναντι, δίνει τη δική της ξεχωριστή ενέργεια στον τόπο.
Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να ανακαλύψουμε τα Κουφονήσια;
Είναι κάτι που μπορείς να το κάνεις μέσα σε μία ημέρα, είτε με τα πόδια είτε με τα καραβάκια. Μέσα από βουτιές στην πρώτη παραλία του λιμανιού, την Άμμο, μέχρι το Πορί και την επίσκεψη φυσικά στο Κάτω Κουφονήσι που είναι πιο εναλλακτικό και έχει κι αυτό τη δική του ξεχωριστή αύρα.


Αν έπρεπε να μας ξεναγήσεις γαστρονομικά οι στάσεις που θα κάναμε θα ήταν...
Σίγουρα ο «Σορόκος», κατάλληλος για όλες τις ώρες, όπου μπορείς να απολαύσεις τον πρωινό σου καφέ και το βραδινό σου κοκτέιλ αγναντεύοντας τη θάλασσα. Για μεσημέρι θα έλεγα το «Καλόφέγγο» που βρίσκεται στην παραλία Πορί, ενώ δεν θα μπορούσα να παραλείψω το σπίτι μου, τις «Μικρές Κυκλάδες».
Ποιο θα χαρακτήριζες ως «πιάτο του νησιού»;
Σίγουρα το φρέσκο ψάρι στα κάρβουνα, από σκορπίνα και φαγκρί μέχρι μπαρμπούνια και καλαμάρια.

Ένας «κρυφός παράδεισος» που μόνο οι locals γνωρίζουν;
Το «Καφέ Χελώνα» στην πρώτη παραλία που το έχει ο κύριος Νικήτας, ένας άνθρωπος με μοναδικό χαρακτήρα. Το μαγαζί παίζει τρομερή μουσική και έχει ίσως το πιο ωραίο μπαλκόνι σε όλο το νησί. Είναι το μέρος που πάντα με κάνει να θέλω να γυρίσω πίσω.
Το βράδυ στο νησί πού θα μας βρει;
Στον «Σορόκο» για ηλιοβασίλεμα, στο «Κουφοχωριό» και στο "Cachica" για βράδυ.

Ποιες boutiques ή art shops μας προτείνεις να επισκεφτούμε;
Ξεχωρίζω τον «Μύλο», όπου μπορεί κανείς παράλληλα να απολαύσει και τον καφέ του, αλλά και την "Gallerie Spigollo" που την έχει ένας Ιταλός και έχει φανταστικά πράγματα για να πάρει κανείς μαζί του ως σουβενίρ.
Τι souvenir πρέπει να φέρουμε πίσω μαζί μας;
Δεν θα μπορούσα να μην πω το κολιέ της Κέρος. Ένα γραμμικό κόσμημα που απεικονίζει το σχήμα του νησιού και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σλημα κατατεθέν.
