Πρόκειται για μια γυναίκα που έχει συγκλονίσει το δημόσιο διάλογο αρκετά μέσα από την προβολή του ήθους και τους θάρρους της. Ο λόγος για τη Gisèle Pelicot, η οποία είναι μέσα από την τραγική της περιπέτεια έχει αναδειχθεί σε πρόσωπο- σύμβολο ενάντια στην σεξουαλική κακοποίηση και τον βιασμό. Η 73χρονη γυναίκα, στα πλαίσιο προώθησης του νέου της βιβλίου με τίτλο «Ύμνος στη ζωή», πραγματοποίησε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση, μετά το πολύκροτο δικαστήριο της υπόθεσής της.

Το χρονικό

Επί σχεδόν μία δεκαετία, ο σύζυγός της, Dominique Pelicot, τη νάρκωνε κρυφά και επέτρεπε σε αγνώστους να ασελγήσουν πάνω της όσο αυτή ήταν αναίσθητη. Η φρικτή πράξη αποκαλύφθηκε όταν οι αρχές εντόπισαν χιλιάδες φωτογραφίες και βίντεο στις ηλεκτρονικές συσκευές του Pelicot, οδηγώντας στη σύλληψη δεκάδων εμπλεκομένων και σε μια από τις πιο σοκαρίστηκες δίκες που έχουν γίνει ποτέ στη Γαλλία για τέτοιου είδους εγκλήματα. Η ίδια η Gisèle επέλεξε να μη διατηρήσει την ανωνυμία της, ζητώντας ανοιχτή δίκη, με στόχο να δώσει φωνή σε αμέτρητα θύματα που έχουν σιωπήσει μέχρι σήμερα. Η καταδίκη του συζύγου της σε 20 χρόνια φυλάκισης και οι ποινές στους υπόλοιπους κατηγορούμενους έκλεισαν έναν δικαστικό κύκλο, αλλά άνοιξαν έναν κοινωνικό διάλογο γύρω από τη συναίνεση, την κακοποίηση και την ευθύνη της κοινωνίας.

Τα βασικά σημεία

Η Gisèle Pelicot πραγματοποίησε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση μετά τη δίκη στο γαλλικό κρατικό κανάλι France 5. Εκεί εμφανίστηκε ήρεμη, αλλά με εμφανή συναισθηματική φόρτιση, καθώς μιλούσε για τα σκληρά γεγονότα που έζησε, βλέποντας το υλικό που κατέγραψε ο σύζυγός της από τις κακοποιήσεις της.

Η ίδια είπε πως βλέποντας τις εικόνες, ένιωσε να παρακολουθεί μια άγνωστη γυναίκα, «σαν ένα άψυχο σώμα», χωρίς να μπορεί αρχικά να συνδέσει αυτό που έβλεπε με τον εαυτό της. Εκείνη η εμπειρία, όπως είπε, ήταν το απόλυτο σοκ, καθώς αυτό αποτέλεσε την βίαιη σύγκρουση ανάμεσα σε όσα πίστευε ότι ήταν η ζωή της και στην αλήθεια που αποκαλύφθηκε μέσα σε λίγα λεπτά.

Επίσης αναφέρθηκε και στο γιατί αποφάσισε να μη μείνει σιωπηλή και ανώνυμη καθόλη την διάρκεια της υπόθεσης. Για την ίδια, η δημόσια έκθεση της ιστορίας της δεν ήταν πράξη γενναιότητας, αλλά αναγκαιότητα. Ήθελε να μετατοπίσει το βάρος της ντροπής από τα θύματα στους θύτες και να δείξει ότι η σιωπή συχνά λειτουργεί σαν δεύτερη τιμωρία για όσους έχουν ήδη κακοποιηθεί. Μιλώντας ανοιχτά, αισθάνθηκε πως ανακτούσε ένα κομμάτι του ελέγχου που της είχε αφαιρεθεί, ενώ δήλωσε πως: «Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι τα λόγια μου θα είχαν τόσο ευρύ αντίκτυπο».

Οι πιθανές επισκέψεις

Μετά τις δίκες, ο Dominique Pelicot καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης, όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι. Στη συνέντευξή της, η Gisèle Pelicot ανέφερε για τον σύζυγό της: «Δεν ήμουν σε θέση να επικοινωνήσω μαζί του στη διάρκεια της δίκης. Όταν απευθύνθηκα σε εκείνον, κοιτούσα τον δικαστή. Δεν του απευθύνθηκα άμεσα. Για πάνω από πέντε χρόνια, δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε ο ένας με τον άλλον. Και νομίζω ότι μέρος της διαδικασίας ανάρρωσής μου είναι να κάνω μια συζήτηση μαζί του, να τον κοιτάξω κατευθείαν στα μάτια και να τον ρωτήσω “γιατί”. “Γιατί το έκανες αυτό”;».

Κλείνοντας, έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε ανθρώπους που έχουν ζήσει παρόμοιες εμπειρίες λέγοντάς τους να μη φοβούνται να μιλήσουν και να μη ντρέπονται για κάτι που δεν ήταν ποτέ δική τους ευθύνη.

Για άλλη μια φορά, η Gisèle Pelicot έγινε πρότυπο θάρρους και πυγμής, δίνοντας το κατάλληλο βήμα για την εξέλιξη του δημόσιου διαλόγου γύρω από την κακοποίηση.

Main Photo by Sarah Meyssonnier/Reuters