Στην καρδιά της Ακτής Αμάλφι, μέσα σε ένα επιβλητικό palazzo του 18ου αιώνα, ένα διαμέρισμα απέκτησε νέα ζωή χάρη σε μια ανακαίνιση που αντιμετώπισε την ιστορία του κτιρίου με ευαισθησία και σεβασμό. Αντί να αλλοιωθούν τα αυθεντικά χαρακτηριστικά του, κάθε σχεδιαστική απόφαση στόχευσε στην ανάδειξή τους, δημιουργώντας μια κατοικία που διατηρεί την αριστοκρατική της ταυτότητα, ενώ παράλληλα ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες της σύγχρονης καθημερινότητας. Οι ιδιοκτήτες, λάτρεις της ιταλικής αρχιτεκτονικής και της παραδοσιακής δεξιοτεχνίας, συνεργάστηκαν με μια ομάδα αρχιτεκτόνων και τεχνιτών που επέλεξαν να διατηρήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα αυθεντικά στοιχεία. Οι ψηλοτάβανοι χώροι, οι θολωτές οροφές και τα παλιά ανοίγματα έγιναν η βάση πάνω στην οποία χτίστηκε μια νέα αισθητική, διακριτική αλλά ιδιαίτερα εκλεπτυσμένη.

Το φως γίνεται ο πρωταγωνιστής

Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της κατοικίας είναι ο τρόπος με τον οποίο το φυσικό φως διαχέεται στους εσωτερικούς της χώρους. Τα μεγάλα παράθυρα, που βλέπουν προς τη θάλασσα και τα πολύχρωμα σπίτια της Ακτής Αμάλφι, επιτρέπουν στο φως να μεταμορφώνει συνεχώς το εσωτερικό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η νέα διαρρύθμιση απομάκρυνε τα περιττά χωρίσματα, δημιουργώντας μεγαλύτερη αίσθηση συνέχειας ανάμεσα στο καθιστικό, την τραπεζαρία και τους υπόλοιπους χώρους. Οι μεταβάσεις παραμένουν ήπιες, ενώ οι ιστορικές καμάρες λειτουργούν ως φυσικά αρχιτεκτονικά πλαίσια που ορίζουν τις διαφορετικές ζώνες του σπιτιού χωρίς να περιορίζουν την ανοιχτή αίσθηση του χώρου.

Ένα εσωτερικό που συνδυάζει αντίκες και σύγχρονο design

Η διακόσμηση κινείται σε μια φιλοσοφία διαχρονικής κομψότητας. Οι τοίχοι διατηρήθηκαν σε απαλούς υπόλευκους τόνους, επιτρέποντας στις φυσικές υφές της πέτρας, του ξύλου και των ιστορικών διακοσμητικών στοιχείων να πρωταγωνιστούν. Στο καθιστικό δεσπόζει ένας μεγάλος λινός καναπές σε ουδέτερη απόχρωση, ο οποίος πλαισιώνεται από πολυθρόνες με ξύλινους σκελετούς, χαμηλά τραπεζάκια από φυσικό ξύλο και επιλεγμένα φωτιστικά με μπρούτζινες λεπτομέρειες. Αντίκες που αποκτήθηκαν από τοπικές αγορές συνδυάζονται με σύγχρονα έργα τέχνης, δημιουργώντας έναν χώρο που μοιάζει να έχει διαμορφωθεί σταδιακά μέσα στον χρόνο και όχι μέσα από μια εφάπαξ ανακαίνιση. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε και στα υφάσματα, όπου λινές κουρτίνες, χειροποίητα χαλιά και μαξιλάρια από φυσικές ίνες προσθέτουν ζεστασιά χωρίς να βαραίνουν την ατμόσφαιρα.

Η κουζίνα αναδεικνύει την αυθεντικότητα του κτιρίου

Η κουζίνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ισορροπίας ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Τα custom ξύλινα ντουλάπια σχεδιάστηκαν ώστε να μοιάζουν σαν να υπήρχαν ανέκαθεν στον χώρο, ενώ οι πάγκοι από φυσικό μάρμαρο συνομιλούν αρμονικά με τα ιστορικά δάπεδα. Τα μεταλλικά χερούλια από ορείχαλκο, τα ανοιχτά ράφια με κεραμικά και οι χειροποίητες λεπτομέρειες χαρίζουν έναν χαρακτήρα που θυμίζει τις παραδοσιακές ιταλικές κουζίνες, χωρίς να στερείται σύγχρονων λειτουργικών λύσεων. Κάθε στοιχείο σχεδιάστηκε με γνώμονα την καθημερινή χρήση αλλά και την αισθητική συνοχή με το υπόλοιπο σπίτι.

Υπνοδωμάτια και χώροι που αποπνέουν ηρεμία

Στους ιδιωτικούς χώρους, η ίδια φιλοσοφία συνεχίζεται με ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση γαλήνης. Τα υπνοδωμάτια χαρακτηρίζονται από φυσικές αποχρώσεις, ξύλινα έπιπλα λιτών γραμμών και λινά υφάσματα που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ξεκούρασης. Τα αυθεντικά παντζούρια, οι παλιές πόρτες και οι διακοσμητικές γύψινες λεπτομέρειες διατηρήθηκαν και αποκαταστάθηκαν προσεκτικά, ενώ τα σύγχρονα φωτιστικά προσφέρουν διακριτικό φωτισμό που αναδεικνύει την αρχιτεκτονική του χώρου. Στα μπάνια χρησιμοποιήθηκαν φυσική πέτρα, μάρμαρο και χειροποίητα πλακάκια, διατηρώντας την αίσθηση της ιταλικής δεξιοτεχνίας χωρίς υπερβολές. Οι μπρούτζινες μπαταρίες και οι ξύλινες λεπτομέρειες συμπληρώνουν μια εικόνα διακριτικής πολυτέλειας.

Η θέα γίνεται μέρος της διακόσμησης

Σε μια κατοικία όπως αυτή, η σχέση με το τοπίο είναι καθοριστική. Από τα παράθυρα, το βλέμμα ταξιδεύει στη θάλασσα της Ακτής Αμάλφι, στις πολύχρωμες προσόψεις των γειτονικών κτιρίων και στο έντονο μεσογειακό φως που αλλάζει συνεχώς μέσα στη μέρα. Η διακόσμηση επιλέχθηκε ώστε να μη συναγωνίζεται αυτό το φυσικό σκηνικό. Αντίθετα, λειτουργεί ως διακριτικό πλαίσιο που επιτρέπει στο τοπίο να αποτελεί τον πραγματικό πρωταγωνιστή της καθημερινής εμπειρίας.

Με πληροφορίες από Architectural Digest
All Photo by Christopher Horwood