Το όνομα της Θέης Μουρατίδου βρίσκεται σίγουρα στην κορυφή της λίστας με τις πιο δημιουργικές ψυχές της Θεσσαλονίκης. Σπούδασε εσωτερική αρχιτεκτονική και διακόσμηση, όμως η αγάπη της για τη δημιουργία και τα χειροποίητα αντικείμενα την οδήγησε να ακολουθήσει έναν συγκεκριμένο δρόμο, την κεραμική τέχνη. Από το χόμπι που ξεκίνησε ως μορφή «ψυχοθεραπεία», η Θέη έχει πλέον το δικό εργαστήριο και κατάστημα, το Laspi Studio, στο κέντρο της πόλης, στον αριθμό 31 της Ολύμπου.

Μίλησέ μας για το Laspi Studio… Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα και από πού προέκυψε η δική σου αγάπη για την κεραμική;

Ξεκίνησα την κεραμική σαν χόμπι, κυρίως για «ψυχοθεραπεία» και έχω να πω ότι το συνιστώ ανεπιφύλακτα! Δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα πολύ καιρό πριν πάρω την απόφαση να κάνω κάτι δικό μου. Είχα κάνει μαθήματα που αφορούσαν στην τεχνική του μακαρονιού, όπως λέμε, και κάποια εντατικά τροχού. Στην αρχή, ειδικά με τον τροχό, απογοητεύτηκα με τα πρώτα αποτελέσματα. Σύντομα ένιωσα ότι η εξάσκηση είναι το βασικό συστατικό. Άρχισε να μου αρέσει τόσο πολύ η κεραμική που πλέον δε μου ήταν αρκετές οι ώρες και οι μέρες που πήγαινα στα μαθήματα. Είπα ότι θα βρω έναν χώρο να νοικιάσω κυρίως για να μπορώ να κάνω ό,τι θέλω και να εξελίξω όλα όσα είχα μάθει. Ήξερα ότι έχω δουλειά μπροστά μου, επομένως ξεκίνησε σιγά-σιγά αυτό το ταξίδι με πολλά πειράματα και πολλές αποτυχίες. Στην πορεία άρχισε να μου αρέσει ακόμη περισσότερο, αφού κατάλαβα ότι στην κεραμική τα περισσότερα είναι αβέβαια και τα αποτελέσματα πολλές φορές μπορεί να είναι ακόμη πιο μαγικά από τα προσδοκώμενα. Όσο για το όνομα Laspi, ήθελα κάτι που να είναι catchy αλλά να έχει και κάτι ελληνικό μέσα του. Επίσης, μου αρέσει πολύ όταν υπάρχει και μια εξήγηση πίσω από ένα όνομα για κάποιον που δεν γνωρίζει τη γλώσσα.

Το στούντιο σου βρίσκεται σε έναν από τους πιο cool δρόμους του κόσμου, σύμφωνα με το Time Out. Αλήθεια, πόσο cool είναι η Ολύμπου στα δικά σου μάτια;

Πράγματι, πρόκειται για έναν δρόμο που ακούγεται πολύ τελευταία. Κατοικώ σε αυτήν τη γειτονιά περίπου πέντε χρόνια και παρατηρώ σημαντικές αλλαγές προς το καλύτερο σε πολλά σημεία της. Ένας από τους λόγους, κιόλας, που επέλεξα αυτήν την περιοχή και για το στούντιο ήταν αυτός. Τριγυρνάει κόσμος που φαίνεται να «είναι μέσα στα πράγματα». Ωστόσο, το κομμάτι που είναι το στούντιο έχει επηρεαστεί αρκετά από τη μάστιγα των ισογείων Airbnb, κάτι που ειλικρινά δε με χαροποιεί ιδιαιτέρως. Πιστεύω ότι είναι ένας cool δρόμος, αν σκεφτείς ότι έχουν ανοίξει όμορφα καφέ, μπαρ, εστιατόρια και γκαλερί, όμως θα μπορούσαν να είναι ακόμη καλύτερα τα πράγματα αν δεν έσπαγαν αυτήν την αρμονία τα καταλύματα.

Γιατί θεωρείς πως αυτή η γειτονιά διαρκώς ανθίζει κι έχει ακόμα πολλά να δώσει; Τι έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια; 

Είναι ένα σημείο της πόλης το οποίο, ας μην ξεχνάμε, αποτελεί πόλο έλξης για τους τουρίστες, καθώς η Ρωμαϊκή Αγορά είναι ακριβώς από κάτω. Νομίζω ότι παίζει σημαντικό ρόλο πλέον και το ότι τα τελευταία χρόνια, όσο αλλάζουν οι γενιές, αυξάνεται -κατά τη γνώμη μου- το ποσοστό ανθρώπων που ψάχνει κάτι το διαφορετικό, όπως κάτι το χειροποίητο, ή όπως ένα εστιατόριο με διαφορετικές γεύσεις και όχι κάτι το εξεζητημένο. Θα χαρακτήριζα την Ολύμπου και ως έναν νεανικό δρόμο, φαντάζομαι και λόγω των πιο χαμηλών ενοικίων, αλλά είναι όμορφο που όλη αυτήν την περιοχή την χαρακτηρίζει το κάτι «φρέσκο». Είναι πολύ πιο safe επίσης πλέον, σε σχέση με παλαιότερα που ήμουν μικρότερη - θυμάμαι, στο μυαλό μου, όριακα δεν ήταν καν κέντρο αυτό το κομμάτι της πόλης. Κι όμως, έχει αρχίσει να παίρνει τόση ζωή ξανά.

Τι μπορεί να σε εμπνεύσει ώστε να σχεδιάσεις;

Μου αρέσουν διάφορα στιλ. Για πολλά χρόνια πίστευα ότι πρέπει να έχω ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα σε ό,τι δημιουργώ. Πρόσφατα αποφάσισα να καταρρίψω αυτήν την ιδέα - δεν ξέρω καν αν είναι σωστό ή όχι, απλώς ένιωσα ότι με περιορίζει. Μου αρέσουν πολύ οι οργανικές φόρμες, οι υφές και οι γήινες αποχρώσεις, κάτι που μπορεί να παρατηρήσει κανείς κυρίως στα μεγάλα αντικείμενα που φτιάχνω, τα οποία είναι εμπνευσμένα από το έδαφος, τη θάλασσα, κάποιο ζωντανό οργανισμό και άλλα. Πολλές φορές, σε διαδρομές στο βουνό κάθομαι και κοιτάω κάτι για μερικά λεπτά και σκέφτομαι πώς θα ήταν ως κεραμικό αντικείμενο. Παράλληλα όμως, μου αρέσουν και τα έντονα, πιο ποπ χρώματα, τα οποία χρησιμοποιώ κυρίως σε κούπες, πιάτα, κηροπήγια κλπ. Νομίζω πως μια κούπα αξίζει να έχει χαρούμενο χρώμα, τη χρησιμοποιείς συνήθως όταν πίνεις τον καφέ σου, επομένως είναι μάλλον το πρώτο πράγμα που κάνεις το πρωί. Είναι ωραίο να διαλέγεις σε ποια κούπα θέλεις σήμερα να πιεις τον καφέ ή το τσάι σου.

Πώς θα ήθελες να εξελιχθείς και τι ετοιμάζεις τώρα;

Σύντομα θα ξεκινήσουν κάποια workshops στο στούντιο, κάτι που ανυπομονώ πολύ, γιατί βλέπω πόσοι άνθρωποι θέλουν να μάθουν αυτήν την τέχνη και είναι πραγματικά μεγάλος ο αριθμός. Πρόσφατα τελείωσε και μια έκθεση που συμμετείχα με ειλικρινά τρομερό κοινό και φοβερούς καλλιτέχνες, και ονειρεύομαι την επόμενη. Όσο για την εξέλιξη, νομίζω ποτέ στην κεραμική δεν υπάρχει όριο - πάντα μαθαίνεις κάτι καινούριο και θα ήθελα πολύ να αφιερώσω χρόνο στο κομμάτι του γλασώματος.

Ποια είναι η αγαπημένη σου γειτονιά στη Θεσσαλονίκη;

Μου αρέσει η γειτονιά μου εδώ στη Ρωμαϊκή Αγορά - είσαι κοντά στα πάντα, πραγματικά. Αν και τελευταία γυρνάνε διάφορες σκέψεις στο μυαλό μου για κάτι πιο ήσυχο εκτός κέντρου.

Ένα spot για φαγητό που μόνο λίγοι έχουν ανακαλύψει;

Νομίζω ότι στη Θεσσαλονίκη τίποτα δε μένει κρυφό. Προσωπικά, για φαγητό αγαπώ την Άλγη, που άνοιξε σχετικά πρόσφατα. Υπάρχουν, ακόμα, πολλά μικρά spots εδώ κοντά στη Ρωμαϊκή Αγορά με ethnic κουζίνα, τα οποία σε πολλούς δε γεμίζουν το μάτι εκ πρώτης όψεως, όμως αλήθεια αξίζει να δοκιμάσει κανείς.

Κάτι που καμιά άλλη πόλη δεν έχει;

Την ευκολία που έχει κανείς να απολαύσει τη θάλασσα σε τόσο κοντινή απόσταση.

Ένας δρόμος/μια γειτονιά όπου ο χρόνος μοιάζει σαν να σταματά;

Τα Κάστρα. Κάθε φορά που περπατάω στην Άνω Πόλη νιώθω έτσι, σαν να μεταφέρομαι σε άλλο τόπο και χρόνο.

Πού έχει ζήσει τα καλύτερα πάρτι;

Στο La Doze στη Βαλαωρίτου και στο Coo, που δεν υπάρχει πλέον, αλλά μας λείπει πολύ.

Μια προσωπική σου ιστορία στην πόλη που ποτέ δεν έχεις μοιραστεί;

Έχω βγει βόλτα και έχω καταλήξει σε ένα παγκάκι δίπλα σε έναν εντελώς άγνωστο τύπο, συζητώντας τα προβλήματά μας, χωρίς ποτέ να συστηθούμε.

Είναι μεσάνυχτα σε μια πόλη άδεια. Πού σου αρέσει να περπατάς;

Οπουδήποτε, στη μέση του δρόμου.

Ένας χώρος τέχνης που ξεχωρίζεις εδώ;

Την γκαλερί Λόλα Νικολάου.

Δεν πρέπει να φύγει κανείς από τη Θεσσαλονίκη, αν δεν...

Βιώσει τη νυχτερινή της ζωή και να γευματίσει στην παραλία της Νέας Κρήνης.

Αν η Θεσσαλονίκη ήταν ένα τραγούδι, θα είχε τίτλο…

«Σιωπή» από Ξύλινα Σπαθιά.

Το αγαπημένο σου κτίριο εδώ;

Το Βυζαντινό Μουσείο.

Τι σε κάνει να επιμένεις επαγγελματικά σε αυτήν την πόλη;

Έχω μεγαλώσει σε αυτήν την πόλη, την έχω μάθει. Βλέπω ότι οι τέχνες έχουν κοινό και ευελπιστώ να μεγαλώνει με τα χρόνια. Παρόλα αυτά, όλα είναι ρίσκο!

Η δική σου Θεσσαλονίκη με τρεις λέξεις…

Ρομάντζο. Παρέα. Ιστορία.