Δεν έχουν όλα τα σπίτια μια ξεκάθαρη αρχιτεκτονική ταυτότητα που υπαγορεύει τον τρόπο διακόσμησής τους, καθώς στην περίπτωση αυτής της κατοικίας στο Kensington, το εσωτερικό αποτελούσε σχεδόν έναν λευκό καμβά. Το κτίριο ανακατασκευάστηκε σε μοντέρνο ύφος κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Όταν ανέλαβε τη μεταμόρφωσή του ο Tobias Vernon του design studio και gallery 8 Holland Street, βρέθηκε μπροστά σε έναν ιδιαίτερα sleek χώρο χωρίς έντονες ιστορικές αναφορές. Αντί να προσπαθήσει να δημιουργήσει τεχνητά μια αρχιτεκτονική ιστορία, επέλεξε να χτίσει τον χαρακτήρα του χώρου μέσα από το χρώμα, την τέχνη και την επίπλωση. Το αποτέλεσμα είναι ένα σπίτι σύγχρονο, αλλά ταυτόχρονα ζεστό, προσωπικό και γεμάτο ανατροπές.

Ένα σπίτι σχεδιασμένο γύρω από τις αντιθέσεις

Η φιλοσοφία του Vernon βασίζεται στη συνύπαρξη διαφορετικών εποχών, στιλ και υλικών. Το interior δεν ακολουθεί μία ενιαία αισθητική κατεύθυνση, αλλά λειτουργεί περισσότερο σαν μια προσεκτικά επιμελημένη συλλογή. Οι λευκοί τοίχοι και τα δάπεδα από γυαλισμένο σκυρόδεμα και ξύλο δημιουργούν ένα σχετικά ήσυχο φόντο. Πάνω τους τοποθετούνται έντονα χρώματα, έργα τέχνης και έπιπλα με ξεχωριστές φόρμες. Στόχος είναι οι αντιθέσεις να παραμένουν ορατές με σκληρές επιφάνειες απέναντι σε μαλακά υφάσματα, ουδέτερες βάσεις δίπλα σε ζωηρές αποχρώσεις και μεγάλα έργα τέχνης δίπλα σε μικρότερα αντικείμενα.

Το καθιστικό γίνεται μια μικρή gallery

Στο σαλόνι, ένα ζευγάρι Finn Juhl Pelican καρεκλών, ντυμένο με μάλλινο ύφασμα Tibor, προσθέτει μία χαρακτηριστική mid-century γραμμή. Ο μεγάλος καναπές Cor “Trio” των Franz Hero και Karl Odermatt, επενδυμένος με ριγέ ύφασμα, γίνεται ένα από τα βασικά στοιχεία του χώρου. Οι ρίγες του επαναλαμβάνονται οπτικά σto έργο του Robyn Denny, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στην τέχνη και την επίπλωση. Τα χαλιά προσθέτουν ακόμη ένα επίπεδο χρώματος και υφής, ενώ η τοποθέτηση των καθισμάτων έχει μελετηθεί ώστε η σύνθεση να διατηρεί την ισορροπία χωρίς να μοιάζει υπερβολικά «στημένη».

Η τραπεζαρία ποντάρει στο πράσινο

Στην τραπεζαρία, ένα έντονο τραπέζι αντλεί χρώμα από το Christopher Farr μάλλινο χαλί, δημιουργώντας μια ιδιαίτερα συνεκτική σύνθεση. Γύρω του βρίσκονται οι κλασικές Cesca chairs του Marcel Breuer, ενώ πάνω από το τραπέζι κρέμεται το “Saliscendi” pendant της Stilnovo. Στο ίδιο σκηνικό, το ξύλινο ντουλάπι των Guillerme et Chambron προσθέτει μια πιο γήινη νότα, αποδεικνύοντας πώς ένα vintage κομμάτι μπορεί να λειτουργήσει εξαιρετικά μέσα σε ένα σύγχρονο περιβάλλον.

Η κουζίνα συνδυάζει μέταλλο και απαλές υφές

Η κουζίνα κινείται σε πιο αυστηρή αισθητική, με ανοξείδωτο ατσάλι και δρύινα στοιχεία. Η καθαρή και σχεδόν «επαγγελματική» εικόνα των επιφανειών μαλακώνει χάρη στα  σκαμπό, τα οποία έχουν επενδυθεί με το ιδιαίτερα ανάγλυφο bouclé ύφασμα. Η αντίθεση ανάμεσα στο ψυχρό μέταλλο και το αφράτο ύφασμα είναι χαρακτηριστική της συνολικής σχεδιαστικής λογικής του σπιτιού.

Χρώμα ακόμη και στους πιο ιδιωτικούς χώρους

Στον επάνω όροφο, οι πόρτες προς το υπνοδωμάτιο, το μπάνιο και το dressing room βάφτηκαν αντίστοιχα σε πράσινο, κόκκινο και μπλε. Η επιλογή δεν λειτουργεί ως ένα υπερβολικά εντυπωσιακό statement, αλλά ως μία διακριτική αναφορά στη χρωματική σκέψη του Le Corbusier. Στο guest bathroom, οι έρχονται σε αντίθεση με τα ματ μπλε κεραμικά πλακάκια.

Ένα contemporary σπίτι με συλλεκτική ψυχή

Η κατοικία στο Kensington αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ένα σύγχρονο σπίτι μπορεί να αποκτήσει προσωπικότητα χωρίς να βασιστεί σε ιστορικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Ο Tobias Vernon αντιμετώπισε τους χώρους σαν μια επιμελημένη συλλογή, αναζητώντας αντικείμενα που έχουν ενδιαφέρον από μόνα τους και επιτρέποντας στο απρόβλεπτο να αποτελεί μέρος της σύνθεσης.

Με πληροφορίες από House & Garden
All Photos by Boz Gagovski