Με αφορμή την ταινία «Τελευταία Κλήση» του Sherif Francis που αύριο κυκλοφορεί στις κινηματογραφικές αίθουσες, ο Γιώργος Μπένος αποκαλύπτει στο GLOW.GR τις προκλήσεις του δικού του ρόλου. Μια ιστορία γεμάτη ένταση, που εκτειλίσσεται σε πραγματικό χρόνο και είναι εμπνευσμένη από μια πραγματική υπόθεση που συγκλόνισε την Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του '90.

Από το πολυαναμενόμενο film μέχρι την επιστροφή του Maestro, ο νεαρός ηθοποιός μιλά για την επιτυχία που γνωρίζει, για την ανάγκη του να ενσαρκώνει ρόλους που αγγίζουν το κοινό και για το πώς η Τέχνη λειτουργεί ως μέσα κατανόησης κι ενσυναίσθησης.

Η ταινία αντλεί έμπνευση από μια πραγματική υπόθεση που έχει χαραχτεί στη συλλογική μνήμη της Ελλάδας, αυτήν του Σορίν Ματέι; Θα μας πείτε δυο λόγια για τον δικό σας ρόλο και τις απαιτήσεις πίσω από αυτόν;

Η «Τελευταία Κλήση» είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, τα οποία είναι συλλογικά χαραγμένα στη μνήμη μας, αλλά δε αφηγούμαστε αυτούσια την ιστορία. Δεν κάνουμε ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για μια μυθοπλασία που αντλεί στοιχεία πραγματικά. Ο στόχος ήταν να εξερευνήσουμε τον φόβο και τα ανθρώπινα όρια σε ακραίες συνθήκες. Εγώ υποδύομαι τον ρόλο του Αντώνη, ενός νεαρού ρεπόρτερ που βρίσκεται μέσα σε αυτό το κλίμα πίεσης και αγωνίας. Η πρόκληση και η δυσκολία ήταν διπλή και προσπάθησα να μείνω αληθινός μέσα σε αυτήν τη συνεχή ένταση.

Στην ταινία βλέπουμε μια ιστορία που εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο, μέσα σε συνθήκες μεγάλης έντασης. Πόσο δύσκολο είναι υποκριτικά να κρατήσετε αυτόν τον ρυθμό;

Δεν είχα την πολυτέλεια να χαλαρώσω. Η ένταση έπρεπε να βρίσκεται εκεί σε όλη τη διάρκεια. Εκεί βρισκόταν και η δυσκολία του ρόλου: Να κρατήσω την πίεση και την αγωνία μου πίσω από το δημοσιογραφικό κοστούμι. Αυτό, όμως, ήταν και το γοητευτικό.

Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε περισσότερο όταν διαβάσατε το σενάριο της «Τελευταίας Κλήσης»;

Από την ακρόαση κατάλαβα ότι πρόκειται για μια ιστορία με αγωνία, πρόκληση και δυσκολία. Μου έκανε εντύπωση ο γρήγορος ρυθμός και η ένταση που είχε ήδη στη γραφή της. Ήξερα πως αν μου δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστώ αυτόν τον ρόλο θα έχω μπροστά μου σκληρή δουλειά και μια μεγάλη πρόκληση.

Υπήρξε κάποια σκηνή ή στιγμή στα γυρίσματα που θυμάστε πιο έντονα;

Θυμάμαι πολύ έντονα την πρώτη συνομιλία που είχαμε με τον Νικολάι, τον οποίο υποδύεται ο Ορφέας Αυγουστίδης. Ήταν μια σκηνή περίπου δώδεκα σελίδων. Κουβαλούσα και το άγχος της πρώτης σκηνής, αλλά και την γενική αγωνία της κατάστασης. Ξεκίνησε η λήψη και δεν είχα καταλάβει ότι θα την πάμε ολόκληρη. Νόμιζα πως θα το κάναμε κομμάτι-κομμάτι. Όταν τελείωσε, θυμάμαι ότι είχα ιδρώσει. Ένα κομμάτι της δικής μου αγωνίας είχε ενωθεί με το άγχος της σκηνής και του ρόλου.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πολλές παραγωγές true crime. Τι πιστεύετε ότι κάνει την «Τελευταία Κλήση» να ξεχωρίζει;

Είναι ότι δεν προσπαθεί να αναπαραστήσει ένα έγκλημα. Είναι σαν να υπάρχει μια απειλή που αιωρείται πάνω από τους ήρωες. Εστιάζει περισσότερο στους ανθρώπους, στην αγωνία της στιγμής και στις αποφάσεις που παίρνονται κάτω από τεράστια πίεση.

Ας περάσουμε στη δική σας πορεία στον χώρο της υποκριτικής… Όταν οι κάμερες σταματούν να γράφουν, πώς βιώνετε την επιτυχία που γνωρίζετε τα τελευταία χρόνια;

Κάθε φορά που ολοκληρώνεται μια δουλειά νιώθω σαν να επιστρέφω στο μηδέν, σαν να ξεκινάω ξανά από την αρχή. Νιώθω χαρά, ευγνωμοσύνη, περηφάνια, αλλά δε μένω πολύ σε αυτό. Για μένα η επιτυχία σημαίνει κυρίως περισσότερη δουλειά, περισσότερη ευθύνη και περισσότερη προσπάθεια - όχι επανάπαυση.

Οι χαρακτήρες μέσα από τους οποίους σας γνωρίσαμε έχουν έντονο συναισθηματικό φορτίο ή εσωτερικές συγκρούσεις. Είναι κάτι που σας ελκύει συνειδητά ως ηθοποιό;

Πάντα με γοήτευαν ρόλοι αλλά και ηθοποιοί που θαυμάζω στο σινεμά, που κουβαλούν ένα τεράστιο φορτίο χωρίς να το δείχνουν εξωτερικά. Ένα εσωτερικό βάρος που υπάρχει, αλλά δεν εκφράζεται εύκολα. Με ενδιαφέρει αυτή η λεπτή περιοχή της υποκριτικής όπου ένα βλέμμα ή μια σκέψη μπορούν να μεταφέρουν πολλά συναισθήματα, χωρίς πολλά λόγια. Εκεί, νομίζω πως βρίσκεται κάτι αληθινό και γοητευτικό.

Αλήθεια, υπάρχει κάτι που ανακαλύψατε για τον εαυτό σας μέσα από τους ρόλους που έχετε υποδυθεί μέχρι σήμερα;

Πιστεύω ότι κάθε ρόλος και κάθε κείμενο ανοίγει μια πόρτα μέσα μας. Κουβαλάμε πολλούς «χώρους» που είναι κλειστοί, χωρίς να τους έχουμε εξερευνήσει. Η Ανιές Βαρντά, που την εκτιμώ βαθιά, είχε πει πως «αν ανοίγαμε τους ανθρώπους, μέσα τους θα βρίσκαμε τοπία».

Πέρα από την ιδιότητα του ηθοποιού, ποιος είναι ο Γιώργος ως άνθρωπος;

Προσπαθώ να είμαι ένας άνθρωπος με ενσυναίσθηση. Παρατηρώ και θέλω να ακούω τον κόσμο γύρω μου. Θέλω να ταξιδεύω, να περνάω χρόνο με τη Νίνα, να γελάω και να κρατάω χρόνο για ξεκούραση και σκέψη.

Ο ρόλος σας στο Maestro άγγιξε πολύ κόσμο και δεν ήταν λίγοι αυτοί που ταυτίστηκαν με τη δική σας ιστορία. Υπήρξε μια στιγμή, μια κουβέντα ή ένα μήνυμα που να επιβεβαίωσε την επιρροή του Σπύρου;

Μια φορά, ήμουν στο αυτοκίνητο, και στο φανάρι πέρασε ένα αγόρι δίπλα μου. Με έκανε μια αγκαλιά από το παράθυρο και είπε: «Ευχαριστώ πολύ! Είστε ο λόγος που έκανα coming out στην οικογένειά μου». Εκεί σκέφτηκα ότι, πέρα από την υποκριτική, υπάρχει από πίσω η ιστορία που αφηγούμαστε, και είναι αρκετή για να μετατοπίσει κάποιον.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, πάντα θα υπάρχουν αυτά τα μελανά κομμάτια στην κοινωνία μας… Σε μια ιδανική πραγματικότητα, πώς θα έμοιαζε το μέλλον στα δικά σας μάτια;

Θα ήθελα να βλέπω στους ανθρώπους περισσότερη κατανόηση, ευγένεια, καλοσύνη, χιούμορ και λιγότερο φόβο και θυμό. Ζούμε σε δύσκολους και μαύρους καιρούς με όσα γίνονται γύρω μας. Θέλει μια διαρκή υπενθύμιση μέσα μας - ποιοι είμαστε και τι σκοπό έχουμε.

Αν η Τέχνη έχει τη δύναμη να φέρει στο φως όσα συνήθως φοβόμαστε να δούμε, τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που άγγιξε περισσότερο το κοινό του Maestro;

Πιστεύω ότι το Maestro άγγιξε περισσότερο την ανθρώπινη ευαλωτότητα των χαρακτήρων. Η σειρά δε φοβήθηκε να μιλήσει για πράγματα που για πολλά χρόνια έμεναν κρυφά.

Η σειρά επιστρέφει στις οθόνες μας... Τι πρέπει να περιμένουμε; Μπορείτε να μοιραστείτε κάτι μαζί μας;

Θα ήθελα να πω τόσα πολλά, αλλά θα χάσει τη μαγεία του. Είναι λίγα τα επεισόδια. Θα μοιραστώ μόνο ότι οι ήρωες θα έρθουν αντιμέτωποι με τις επιλογές και τα όριά τους.

Main photo: Κωνσταντίνος Κεσσίδης