Υπάρχουν ορισμένοι κανόνες στο interior design που αντέχουν στον χρόνο επειδή κάνουν κάτι πολύ απλό, όπως το να βοηθούν έναν χώρο να αποκτήσει ισορροπία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει και ο κανόνας 60-30-10, μια διαχρονική προσέγγιση για τη σύνθεση των χρωμάτων, των υλικών και των διακοσμητικών στοιχείων. Η λογική του είναι απλή. Περίπου το 60% ενός δωματίου αποτελεί τη main του «βάση», το 30% προσθέτει μια δεύτερη χρωματική ή υλική στρώση και το τελευταίο 10% δίνει τις μικρές, προσωπικές πινελιές που κάνουν τη διαφορά. Δεν πρόκειται για μία μαθηματική εξίσωση που πρέπει να τηρείται με ακρίβεια, αλλά αντιθέτως λειτουργεί ως ένα χρήσιμο σημείο εκκίνησης για ένα πιο δεμένο και ενδιαφέρον interior.

Ας το δούμε αναλυτικά!

Το 60% είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζεται ο χώρος

Το μεγαλύτερο ποσοστό του συγκεκριμένου αφορά τα στοιχεία που καταλαμβάνουν τη μεγαλύτερη οπτική επιφάνεια. Οι τοίχοι, το δάπεδο, ένα μεγάλο χαλί ή τα βασικά έπιπλα μπορούν να αποτελέσουν αυτό το πρώτο επίπεδο. Ένα σαλόνι, για παράδειγμα, μπορεί να κινηθεί γύρω από ένα ζεστό off-white στους τοίχους, έναν μεγάλο καναπέ σε αντίστοιχη ουδέτερη απόχρωση και ένα ξύλινο δάπεδο. Η συγκεκριμένη βάση δεν χρειάζεται να είναι λευκή ή beige. Μπορεί να είναι ένα απαλό πράσινο, ένα θερμό γκρι ή ακόμη και μια πιο βαθιά απόχρωση, ανάλογα με το φυσικό φως και την ατμόσφαιρα που θέλει να δημιουργήσει ο χώρος. Το σημαντικό είναι να λειτουργεί ως ένα ήρεμο background πάνω στο οποίο μπορούν να προστεθούν τα υπόλοιπα στοιχεία.

Το 30% φέρνει τις δεύτερες αποχρώσεις και τις υφές

Το δεύτερο επίπεδο είναι εκείνο που προσθέτει το βάθος σε έναν χώρο. Μπορεί να εκφραστεί μέσα από τις κουρτίνες, ένα χαλί, μια πολυθρόνα, τα ντουλάπια μιας κουζίνας ή ένα μεγαλύτερο έπιπλο σε διαφορετική απόχρωση. Σε ένα ουδέτερο καθιστικό, για παράδειγμα, το 30% θα μπορούσε να αποτελείται από ξύλο καρυδιάς, olive green υφάσματα και φυσική πέτρα. Έτσι, ακόμη και χωρίς έντονα χρώματα, δημιουργείται μια σύνθεση με αρκετές διαφοροποιήσεις ώστε ο χώρος να μη δείχνει επίπεδος. Και εδώ, όμως, το χρώμα δεν είναι το μοναδικό εργαλείο. Η λογική 60-30-10 μπορεί να εφαρμοστεί εξίσου αποτελεσματικά στις υφές. Λινό, μαλλί, rattan, ξύλο, μάρμαρο και μέταλλο μπορούν να δημιουργήσουν τις απαραίτητες αντιθέσεις σε ένα interior.

Το 10% είναι εκεί που μπαίνει η προσωπικότητα

Το τελευταίο 10% είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον, καθώς αφορά τα μικρότερα στοιχεία που δίνουν χαρακτήρα σε έναν χώρο. Ένα φωτιστικό, ένα έργο τέχνης, μερικά κεραμικά, βιβλία, μαξιλάρια ή ένα vintage αντικείμενο μπορούν να λειτουργήσουν ως οι λεπτομέρειες που ολοκληρώνουν τη σύνθεση. Είναι επίσης το κομμάτι που μπορεί να αλλάξει με πολύ εύκολο τρόπο. Ένα νέο φωτιστικό, μερικά μαξιλάρια σε διαφορετική απόχρωση, ένα βάζο με λουλούδια ή ένα έργο τέχνης μπορούν να ανανεώσουν αισθητά ένα δωμάτιο χωρίς να χρειάζεται αλλαγή στα μεγαλύτερα στοιχεία του.

Ο κανόνας δεν χρειάζεται να είναι αυστηρός

Η μεγαλύτερη παγίδα βρίσκεται στο να μην αντιμετωπιστεί το 60-30-10 σαν αυστηρή συνταγή. Ένα υπνοδωμάτιο με πολλά υφάσματα και layers μπορεί να χρειάζεται διαφορετικές αναλογίες από μια minimal κουζίνα, ενώ ένα έντονο interior μπορεί να βασίζεται περισσότερο στην εναλλαγή μοτίβων και υλικών, παρά σε τρία συγκεκριμένα χρώματα. Ακόμη και ένα απόλυτα ουδέτερο σπίτι μπορεί να ακολουθήσει τη συγκεκριμένη λογική. Το 10% δεν χρειάζεται να είναι ένα έντονο κόκκινο ή μπλε. Μπορεί να είναι σκούρο ξύλο, μια βαθύτερη καφέ απόχρωση ή ένα ιδιαίτερο ύφασμα.

Η αξία του 60-30-10 βρίσκεται περισσότερο στην ισορροπία παρά στους αριθμούς. Είναι ένας τρόπος να αποφευχθεί τόσο η μονοτονία όσο και η υπερβολή, αφήνοντας παράλληλα χώρο για προσωπικές επιλογές.

Main Photo by Amaury Laparra