Η νέα εποχή του Valentino συνεχίζει να γράφεται μέσα από τη δημιουργική ματιά του Alessandro Michele, ο οποίος για τη συλλογή Fall/Winter 2026 επέλεξε τον τίτλο Interferenze, που στα ελληνικά μεταφράζεται ως «παρεμβολές» ή «παρεμβάσεις». Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως μια τέτοια δημιουργική «παρέμβαση» σε έναν οίκο που δεν φέρει το όνομά του, μια συνθήκη που –όπως εξηγεί– γεννά μια δημιουργική ένταση. Αυτή ακριβώς η ένταση ήταν και η κινητήρια δύναμη της συλλογής που παρουσιάστηκε σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά σκηνικά της Ρώμης, το ιστορικό Palazzo Barberini.
Σε αντίθεση με την ιδέα της ριζικής ανατροπής που συχνά συνοδεύει έναν νέο δημιουργικό διευθυντή, ο Michele επέλεξε μια διαφορετική προσέγγιση. Αντί να αποδομήσει το παρελθόν του οίκου, προτίμησε να το επαναδιαβάσει με σεβασμό και σύγχρονη ματιά. «Αγαπώ αυτόν τον οίκο και δεν υπάρχει κανένας λόγος να γκρεμίσω ό,τι δημιουργήθηκε πριν», δήλωσε χαρακτηριστικά. Το αποτέλεσμα ήταν μια συλλογή που «πάντρευε» το παρελθόν με τον μέλλον. Από την μία πλευρά, ο σχεδιαστής χρησιμοποίησε τη μεγαλοπρέπεια που χαρακτήριζε τον Valentino Garavani κι από την άλλη, την χαρακτηριστική αισθητική πολυφωνία που χαρακτηρίζει τον ίδιο.
Η επίδειξη πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη - και όχι στο Παρίσι όπως συνηθίζεται - σε μια κίνηση που είχε ισχυρό συμβολισμό. Ο Michele ήθελε να επιστρέψει στις ρίζες του οίκου και να επαναφέρει τη ρωμαϊκή του μεγαλοπρέπεια. Το Palazzo Barberini, ένα εμβληματικό δείγμα μπαρόκ αρχιτεκτονικής σχεδιασμένο από τους Carlo Maderno, Gian Lorenzo Bernini και Francesco Borromini, αποτέλεσε το ιδανικό σκηνικό. Οι επιχρυσωμένες αίθουσες με τις περίτεχνες τοιχογραφίες απέκτησαν μια αναπάντεχη διάσταση όταν τα δάπεδα καλύφθηκαν με συνθετικό γρασίδι και μικρά φύλλα. Η φύση εισέβαλε μεταφυσικά στο παλάτι, δημιουργώντας μια αίσθηση οπτικής «παρεμβολής» – μια εικόνα που, σύμφωνα με τον Michele, αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη εμπειρία της πραγματικότητας μέσα από τα social media.
Η συλλογή κινήθηκε σε μια έντονα αφηγηματική κατεύθυνση. Ο Michele εξερεύνησε την ιδέα της έντασης μέσα από αντιθέσεις και διασταυρούμενες αναφορές. Στο επίκεντρο βρέθηκε η γυναικεία φιγούρα Valentino μέσα από μια νέα, σχεδόν glitch εκδοχή, όπου η κλασική κομψότητα διαταράσσεται από απρόσμενες λεπτομέρειες και ασυμμετρίες.
Ένα από τα στοιχεία που επανέφερε ήταν η εμμονική προσοχή του Valentino Garavani στην πλάτη των ενδυμάτων. Ο Michele μετέφρασε αυτή τη σχεδιαστική αρχή μέσα από περίτεχνους κόμπους και πτυχώσεις στο πίσω μέρος σακακιών, αλλά και μέσα από ένα εντυπωσιακό backless κόκκινο φόρεμα διακοσμημένο, με μια λεπτή χρυσή αλυσίδα που κατέβαινε κάθετα. Το look έκλεισε την επίδειξη και λειτούργησε ως φόρος τιμής στο εμβληματικό κόκκινο χρώμα του οίκου. Πρόκειται για ένα ένα χρώμα που, όπως παραδέχεται ο Michele, είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαχειριστεί κανείς, αλλά ταυτόχρονα έχει μια σχεδόν συγκινησιακή δύναμη.
Η δεκαετία του ’80 διαπέρασε διακριτικά ολόκληρη τη συλλογή. Στρογγυλεμένοι ώμοι, έντονες σιλουέτες και ζώνες που τονίζουν τη μέση παρέπεμπαν σε μια εποχή που, όπως λέει ο Michele, οι γυναίκες ένιωθαν μεγαλύτερη ελευθερία και ανεξαρτησία. Αυτή η αναφορά μεταφράστηκε σε looks με έντονο χαρακτήρα: μακριά βελούδινα φορέματα με έναν ώμο, structured σακάκια με dramatic στοιχεία, αλλά και πλισέ φούστες συνδυασμένες με έντονα χρώματα.
Η χρωματική παλέτα της συλλογής υπήρξε εξίσου εκφραστική. Μουσταρδί, μοβ της λεβάντας, σμαραγδί, μπορντό και έντονο πορτοκαλί συνδυάστηκαν σε απρόσμενες αντιθέσεις, δημιουργώντας μια έντονα θεατρική αίσθηση. Σε πολλά looks, σατέν ζώνες τύπου sash έσφιγγαν τη μέση, ενώ βελούδα, δαντέλες και λαμπερές παγιέτες πρόσθεταν μια διακριτική πολυτέλεια.
Η συλλογή δεν στερήθηκε ούτε την αγάπη του Michele για το δραματικό draping και τις πτυχώσεις. Στριφογυριστές κατασκευές από taffeta δημιουργούσαν κυματισμούς γύρω από τους γοφούς, ενώ βαθιά V ανοίγματα πλαισιωμένα από δαντέλα έδιναν μια αίσθηση ρομαντικής θεατρικότητας. Ακόμη και στα ανδρικά looks, η ένταση της σχεδιαστικής αφήγησης ήταν εμφανής: ένα διπλόκουμπο γκρι σακάκι που από μπροστά έμοιαζε αυστηρό αποκάλυπτε στην πλάτη μια δραματική δίνη υφάσματος, σαν κίνηση νερού.
Παρά τον πλούτο των διακοσμητικών στοιχείων, ο Michele παραδέχτηκε ότι αυτή τη φορά προσπάθησε να κινηθεί προς μια πιο «συγκρατημένη» αισθητική. Η αγάπη του για τα embellishments παραμένει, όμως εμφανίζεται πλέον πιο εκλεπτυσμένη, σαν να έχει φιλτραριστεί μέσα από μια νέα ωριμότητα.
Ίσως αυτό να εξηγεί γιατί ο ίδιος δήλωσε ότι νιώθει πλέον «πιο στο σπίτι του» στον οίκο Valentino. Με σχεδόν τρεις δεκαετίες εμπειρίας στη βιομηχανία της μόδας, φαίνεται να έχει βρει μια ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική του δημιουργική ταυτότητα και την ιστορική κληρονομιά του οίκου.
