Μικροί παιδί ακόμα, θα τη συναντούσες είτε να ψάχνει DVD ανάμεσα στις στοίβες των βιντεοκλάμπ είτε σε κάποια κινηματογραφική αίθουσα τις Κυριακές μαζί με τον πατέρα της. Για τη Δάφνη, αν και σπούδασε Βιολογία, το switch στον κόσμο της 7ης Τέχνης ήρθε χωρίς πολλή σκέψη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, έζησε για χρόνια στη Γλασκόβη, αλλά επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για χάρη του Cinobo. Από εκεί και έπειτα, όλα είναι Ιστορία...
Η πορεία σου είναι ασυνήθιστη... Από τη Βιολογία στη δημιουργία του Cinobo. Τι σε ώθησε να αφήσεις αυτήν την επιστήμη για το σινεμά;
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που λάτρευε το σινεμά και ήμουν ένα παιδί που ήθελε να εξερευνήσει ό,τι του άρεσε, γι’ αυτό και σπούδασα Βιολογία, με τη σκέψη πως θα ασχοληθώ με κάτι που θα είχε αντίκτυπο στον κόσμο. Παράλληλα, παρατηρούσα πως είναι δύσκολο να βρω τις ταινίες που εγώ η ίδια ήθελα να παρακολουθήσω και ανησυχούσα βλέποντας το streaming να μεγαλώνει χωρίς την εκπροσώπηση του ανεξάρτητου σινεμά. Αναρωτιόμουν «τι θα βλέπουμε στο μέλλον», και από αυτήν την ανάγκη μου, λοιπόν, γεννήθηκε το Cinobo.
Σε τι διαφέρει το Cinobo της πρώτης ημέρας με το Cinobo τού σήμερα;
Η βασική αλλαγή είναι το γεγονός πως η ομάδα μας αποτελούνταν από δύο ανθρώπους τον πρώτο καιρό και πλέον είμαστε τριάντα, με τον καθέναν μας να βάζει το δικό του λιθαράκι, ώστε να δίνουμε στο κοινό αυτό που αναζητά. Σύντομα ανακαλύψαμε ότι η αρχική ιδέα ξεπέρασε κάθε προσδοκία, η απήχηση ήταν τεράστια, οι συνδρομητές είναι πολλαπλάσιοι και, πια, το Cinobo ανταγωνίζεται κορυφαίες διεθνείς πλατφόρμες.
Ποιο ήταν ένα highlight αυτής της πορείας;
Ξεκινήσαμε αποκλειστικά ως streaming πλατφόρμα, αλλά στην πορεία «βγήκαμε» και στις κινηματογραφικές αίθουσες, ενώ «σώσαμε» τρία σινεμά της Αθήνα από οριστικό κλείσιμο -το Cinobo Όπερα, το Cinobo Πατησίων και το Cine Paris-, δίνοντάς τους ξανά ζωή.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζεις ως CEO στην ελληνική startup σκηνή και τι συμβουλή θα έδινες σε νέες γυναίκες που θέλουν να κάνουν το άλμα στην επιχειρηματικότητα;
Όταν ξεκίνησα, είχα μια ανεμελιά, μια φόρα που με έκανε ασταμάτητη. Ήρθαν, όμως, δυσκολίες τις οποίες κλήθηκα να διαχειριστώ. Φαντάσου να είσαι μια γυναίκα 26 ετών σ’ έναν κατά βάση ανδροκρατούμενο χώρο και να επιδιώκεις την υλοποίηση του στόχου σου. Υπάρχει έλλειψη ορίων και σε κάθε διαπραγμάτευση καλείσαι να αποδείξεις τα αυτονόητα. Προσπαθείς να κερδίσεις τον σεβασμό – και, αν το καταφέρεις, δεν θα τον έχεις ποτέ πραγματικά. Αυτήν τη διάκριση την έχω βιώσει σε κάθε έκφανσή της και ομολογώ πως είναι τραυματική. Μια νέα γυναίκα που τώρα ξεκινά θα την προέτρεπα να εστιάσει σε αυτό που θέλει πραγματικά να κάνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι θόρυβος.
Αν έπρεπε να δείξεις μόνο μία ταινία στο κοινό για να καταλάβει τη φιλοσοφία του Cinobo, ποια θα ήταν;
Σίγουρα δεν θα ήταν μόνο μία αυτή η ταινία, καθώς η τεράστια γκάμα του είναι κάτι που το χαρακτηρίζει, καταρρίπτοντας στερεότυπα και σπάζοντας σύνορα. Θα διάλεγα ίσως τη σημαντικότερη πολιτική ταινία των καιρών μας, τα πολυβραβευμένα «Παράσιτα» του Bong Joon Ho, που έκαναν το κορεάτικο σινεμά πασίγνωστο. Το “In the Mood for Love” του Wong Kar-wai, μια από τις ωραιότερες ιστορίες του αιώνα για τον έρωτα, καθώς και το “The Life of Chuck” του Mike Flanagan, που περνά ένα όμορφο μήνυμα: το πόσο σημαντικός είναι ο κάθε άνθρωπος και πως ο καθένας μας μέσα του κρύβει ένα σύμπαν.
Ποια είναι για εσένα η πιο κινηματογραφική γειτονιά της Θεσσαλονίκης; Κι αν αυτή η πόλη ήταν ταινία, τι τίτλο θα είχε;
Ο πεζόδρομος της Δημητρίου Γούναρη, κι αν ήταν ταινία, θα δανειζόμουν έναν στίχο του Λεξ για να την ονοματίσω: «Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί».
My Top Movies To Watch
Μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών είναι η «Απόφαση Φυγής» του Park Chan-wook, μια ιστορία ενός κακού ερωτικού timing, με πολλή αγωνία και φανταστική παραγωγή. Από αυτές που προστέθηκαν πρόσφατα στο Cinobo, και ανυπομονώ να δω, είναι τα «Ράδιο... Κύματα» του δημιουργού του “Love Actually”, Richard Curtis.
ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ GLOW ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026
