Στην ήσυχη ύπαιθρο του Vermont, ένα παλιό σχολείο του 19ου αιώνα βρήκε αναβίωσε μέσα από μια ιδιαίτερα δημιουργική ανακαίνιση. Το κτίριο, που είχε παραμείνει για χρόνια εγκαταλελειμμένο, αγοράστηκε από μια καλλιτέχνιδα που επιθυμούσε να το μετατρέψει σε χώρο συνάντησης, δημιουργίας και φιλοξενίας για φίλους και καλλιτέχνες. Η ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του design studio Pat Austin, το οποίο προσέγγισε το έργο με στόχο να διατηρήσει τον ιστορικό χαρακτήρα του σχολείου, ενώ ταυτόχρονα επιδίωξε να δημιουργήσει ένα εσωτερικό που να χαρακτηρίζεται από φαντασία και ελευθερία έκφρασης.

Το κτίριο διατήρησε την αρχική του δομή με τους μεγάλους, ανοιχτούς χώρους, οι οποίοι αντί να χωριστούν σε μικρά δωμάτια, επιλέχθηκε να διατηρηθεί η μεγάλη κλίμακα των παλιών αιθουσών και να μετατραπούν σε ευέλικτους χώρους για χαλάρωση, εργασία και φιλοξενία επισκεπτών.

Μια αισθητική εμπνευσμένη από το παλιό τσίρκο

Το concept του εσωτερικού αντλεί έμπνευση από το πνεύμα ενός παλιού τσίρκου, όπου η διαφορετικότητα και η δημιουργικότητα βρίσκονται στο επίκεντρο. Αυτή η ιδέα διακρίνεται ήδη από την είσοδο, όπου μια vintage γλυπτική φιγούρα κουνελιού και ένας πίνακας με μια αρκούδα που ισορροπεί πάνω σε ροζ μπάλα δημιουργούν μια παιχνιδιάρικη πρώτη εντύπωση.

Η διακόσμηση συνδυάζει αντικείμενα από αντίκες, χειροποίητα έπιπλα και έργα νέων καλλιτεχνών. Σε διάφορα σημεία εμφανίζονται απρόσμενες λεπτομέρειες, όπως κεραμικές αράχνες που «σκαρφαλώνουν» στους τοίχους ή μαξιλάρια σε σχήμα χεριών και ποδιών, στοιχεία που ενισχύουν τον εκκεντρικό χαρακτήρα του χώρου.

Η κουζίνα είναι η καρδιά του σπιτιού

Σχεδιασμένη για να φιλοξενεί μεγάλες παρέες, η κουζίνα είναι το επίκεντρο της καθημερινής ζωής. Διαθέτει ντουλάπια σε μια ιδιαίτερη γήινη απόχρωση που οι designers αποκαλούν «creepy green», εμπνευσμένη από τα δάση του Vermont, τα οποία και φαίνονται από το παράθυρο πάνω του νεροχύτη.

Απέναντι από την κουζίνα δημιουργήθηκε μια τραπεζαρία με ενσωματωμένο ένα γωνιακό παγκάκι από την Trio Furniture, το οποίο αγκαλιάζει το τραπέζι και δημιουργεί έναν άνετο χώρο. Οι καρέκλες από τη Gratz Industries συμπληρώνουν τη σύνθεση, ενώ τα κεραμικά φωτιστικά από το NPage Studio που κρέμονται από την οροφή, προσθέτουν μια ζεστή και χειροποίητη αίσθηση στον χώρο.

Ένας χώρος αφιερωμένος στη δημιουργικότητα

Πέρα από τους χώρους φιλοξενίας, το παλιό σχολείο διέθετε και ένα μεγάλο studio για τις καλλιτεχνικές εργασίες. Το συγκεκριμένο δωμάτιο μετατράπηκε σε αποθηκευτικό χώρο για καλλιτεχνικά υλικά και ντύθηκε με vintage έπιπλα, τα οποία δίνουν χαρακτήρα στον χώρο, όπως ένα παλιό μεταλλικό μπαούλο με ζωηρά διακοσμητικά μοτίβα. Επίσης, στο χαμηλότερο επίπεδο του κτιρίου δημιουργήθηκε ένας χώρος προβολών, όπου οι custom καναπέδες σε βαθιές αποχρώσεις του μωβ και τα μαξιλάρια δημιουργούν μια πιο σκοτεινή και κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

Ένα σπίτι που λειτουργεί ως κοινότητα

Παρότι το κτίριο διατηρεί τη μορφή κατοικίας, λειτουργεί περισσότερο ως συλλογικό καταφύγιο παρά ως ιδιωτικό σπίτι. Η ιδιοκτήτρια συχνά φιλοξενεί φίλους και συνεργάτες, μετατρέποντας το παλιό σχολείο σε έναν χώρο συνάντησης για δημιουργικούς ανθρώπους.

Πρόκειται για έναν χώρο που δεν φοβάται να είναι τολμηρός και απρόβλεπτος. Με σεβασμό στην ιστορία του κτιρίου αλλά και με μια έντονη δόση καλλιτεχνικής ελευθερίας, το schoolhouse του Vermont αποδεικνύει ότι η αρχιτεκτονική αποκατάσταση μπορεί να γίνει η απόλυτη δημιουργική έκφραση.

Με πληροφορίες από Architectural Digest
All Photos by Pablo Enriquez