Ο Σεπτέμβριος ως μήνας συνδέεται με πολλά πράγματα. Πρώτες βροχές, νέους στόχους, προετοιμασία για τον χειμώνα αλλά και την έναρξη των σχολικών και πανεπιστημιακών ετών. Καλώς ή κακώς, η στιγμή που ένα παιδί φεύγει για το πανεπιστήμιο σηματοδοτεί μια μεγάλη αλλαγή για ολόκληρο το σπίτι. Εκεί όπου μέχρι πρόσφατα υπήρχαν βιβλία, ρούχα, αφίσες και αντικείμενα μιας ολόκληρης εφηβείας, ξαφνικά μένει ένας χώρος που μοιάζει να περιμένει. Το δωμάτιο, όμως, δεν χρειάζεται ούτε να παραμείνει ανέγγιχτο ούτε να μετατραπεί από τη μια μέρα στην άλλη σε αποθήκη. 

Με μερικές έξυπνες αλλαγές μπορεί να αποκτήσει μια νέα λειτουργία, διατηρώντας παράλληλα κάτι από την ιστορία του ανθρώπου που το κατοικούσε.

Ένα δωμάτιο που μεγαλώνει μαζί του

Πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε αλλαγή, αξίζει να γίνει μια συζήτηση με το παιδί. Κάποια αγαπημένα βιβλία, φωτογραφίες, έργα τέχνης ή προσωπικά αντικείμενα μπορούν να παραμείνουν στον χώρο, ενώ όσα δεν χρειάζονται πια μπορούν να αποθηκευτούν με τάξη. Το θέμα δεν είναι να σβηστεί η προηγούμενη ζωή του δωματίου, αλλά να δημιουργηθεί ένας χώρος που να μπορεί να αλλάζει χρήση χωρίς να μοιάζει ξένος. Η αποθήκευση σε αυτήν την περίπτωση παίζει σημαντικό ρόλο. Κουτιά κάτω από το κρεβάτι, συρτάρια και κλειστά ντουλάπια μπορούν να φανούν χρήσιμα, καθώς θα κρατήσουν όσα αντικείμενα θέλει να έχει διαθέσιμα το παιδί τις ημέρες που επιστρέφει, χωρίς να καταλαμβάνουν ολόκληρο το δωμάτιο.

Ένας ξενώνας με προσωπικότητα

Μία από τις πιο φυσικές λύσεις είναι η μετατροπή του παιδικού δωματίου σε έναν μικρό ξενώνα. Το κρεβάτι μπορεί να παραμείνει στη θέση του, αλλά η αισθητική να γίνει πιο ώριμη, με νέα λευκά είδη, ένα όμορφο φωτιστικό, ένα χαλί και μερικά έργα τέχνης. Δεν χρειάζεται να χαθεί κάθε ίχνος της προηγούμενης ταυτότητας του δωματίου, γεγονός που δεν θα ήταν έτσι και αλλιώς ωραίο για το παιδί. Μια αγαπημένη αφίσα, μια συλλογή βιβλίων ή ένα αντικείμενο που έχει ιδιαίτερη σημασία μπορούν να λειτουργήσουν ως διακριτικές αναφορές, ενώ παράλληλα ο χώρος μπορεί να αποκτήσει την αίσθηση ενός κανονικού δωματίου φιλοξενίας.

Το home office που έλειπε

Αν το σπίτι χρειάζεται έναν χώρο εργασίας, το παλιό παιδικό δωμάτιο μπορεί να γίνει το ιδανικό σημείο. Ένα γραφείο μπροστά από το παράθυρο, μια άνετη καρέκλα και καλός φωτισμός αρκούν για να δημιουργηθεί ένα λειτουργικό home office.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο να μην αποκτήσει ο χώρος αποκλειστικά «γραφειακό» χαρακτήρα. Ένα όμορφο γραφείο μπορεί να λειτουργήσει και ως κονσόλα ή dressing table, ενώ ένα κρεβάτι με αποθηκευτικό χώρο μπορεί να παραμείνει, ώστε το δωμάτιο να μετατρέπεται εύκολα σε ξενώνα όταν χρειάζεται.

Ένα δωμάτιο για όσα πάντα αναβάλλονταν

Η νέα ελευθερία μπορεί να αξιοποιηθεί και πιο δημιουργικά. Ένα μικρό studio για ζωγραφική ή χειροτεχνίες, ένας χώρος για διάβασμα ή μουσική, ακόμη και ένα dressing room μπορούν να δώσουν στο δωμάτιο έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο. Για όσους αγαπούν την άσκηση, ένα μέρος του χώρου μπορεί να φιλοξενήσει ένα στρώμα, μικρό εξοπλισμό γυμναστικής και έναν καθρέφτη, μετατρέποντας το δωμάτιο σε ένα μικρό γυμναστήριο. Αντίστοιχα, για όσους αγαπούν τις συλλογές από ρούχα και αξεσουάρ, ένα επιπλέον υπνοδωμάτιο μπορεί να εξελιχθεί σε μια οργανωμένη walk-in wardrobe, με ανοιχτές ράγες και έξυπνες λύσεις αποθήκευσης.

Η πιο σημαντική λεπτομέρεια

Όποια χρήση κι αν επιλεγεί, το δωμάτιο δεν χρειάζεται να πάψει να είναι «το δωμάτιο του παιδιού». Οι designers που μιλούν για τη μετάβαση αυτή προτείνουν μια πιο σταδιακή προσέγγιση, όπου η νέα λειτουργία προστίθεται πάνω στην παλιά αντί να τη διαγράφει.

Άλλωστε, το πανεπιστήμιο δεν σημαίνει ότι το παιδί έφυγε οριστικά από το σπίτι. Το δωμάτιο μπορεί να αλλάξει, να ενηλικιωθεί και να γίνει πιο χρήσιμο για την καθημερινότητα των γονιών, παραμένοντας ταυτόχρονα ένας χώρος στον οποίο όταν εκείνο θα επιστρέφει, θα αναγνωρίζει ως δικό του.

Main Photo by Max Burkhalter