Με αφορμή την ατομική της έκθεση “Desert Now” στην Donopoulos IFA, η εικαστικός μιλά για τα προσωπικά της οδοιπορικά, την ταινία “Sirat” που τροφοδότησε τη νέα της δουλειά και την ελευθερία που ανακάλυψε στη Βιέννη.
Στην “Desert Now” συναντήθηκε η ταινία “Sirat” και τα οδοιπορικά σας στις ερήμους. Πώς συνδέονται με όσα σας απασχολούν σήμερα;
Η καλλιτεχνία είναι το πιο δυνατό τείχος αυτοπροστασίας και άμυνας που διαθέτω σε σχέση με τον έξω κόσμο, νιώθω άτρωτη κι αδιαπέραστη, μου επιτρέπει να απομονώνομαι και να σκέφτομαι. Η εσωτερική μου ερημιά μετατρέπεται σε έργα Τέχνης και αυθυποβάλλομαι εύκολα σε μια τέτοια συνθήκη. Ερημικά νιώθω επίσης όταν χάνω δικά μου πρόσωπα, καταφεύγω τότε σε ταινίες και βιβλία, όπου οι ήρωες βιώνουν παρόμοιες απώλειες και προσπαθώ να μοιραστώ τη θλίψη μου μαζί τους.

Πώς δουλεύετε, από την πρώτη ιδέα μέχρι την τελευταία πινελιά;
Συνήθως με τριγυρίζει μια θολή εικόνα από κάτι που παρατήρησα ή βίωσα πολύ έντονα. Το βλέμμα μου εστιάζει σε κτίρια, εξωτικά τοπία, οχήματα… σε σχήματα ασύμμετρα. Τα έργα μου βρίθουν από τέτοια. Στην πορεία, ζωγραφίζοντας ανακαλύπτω απρόβλεπτες φόρμες και χρωματικά επίπεδα, όμως έχω την τάση στο τέλος να τα μορφοποιώ όλα με τρόπο αρχιτεκτονικό. Η ζωγραφική είναι επίπονη διαδικασία, έχω επινοήσει δικές μου τεχνικές για την ολοκλήρωσή της, με τη χρήση του layering, των στένσιλ και χρωμάτων σπρέι. Μου είναι σημαντική η ατμοσφαιρικότητα στα έργα, η ανάδειξη του φωτός εκεί όπου φαντάζει αδύνατη.
Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να γίνετε εικαστικός;
Από την παιδική ηλικία γνώριζα πολύ καλά τον προορισμό μου. Περνούσα τη μισή μέρα ζωγραφίζοντας στο σχεδιαστήριο του πατέρα μου, μηχανικού, την υπόλοιπη συνέχιζα στο σπίτι. Απεικόνιζα και τότε πυραυλάκια, περίεργα ανθρωπάκια, τοπία… σχεδίαζα κοστούμια κι έχτιζα ουρανοξύστες με τουβλάκια. Ανέκαθεν, πιστεύω, είχαν οι ζωγραφιές ένα προσωπικό touch, εξάπτανε τη φαντασία μου οι ήρωες των βιβλίων, όλες οι αποχρώσεις του μοβ, οι εξωγήινοι.

Τι σας έδωσαν οι σπουδές και η ζωή στη Βιέννη;
Για πρώτη φορά ένιωσα να είμαι ο εαυτός μου, να μπορώ να κινούμαι εικαστικά σε κλίμα απίστευτης ελευθεροφροσύνης, ζωγραφίζαμε νυχθημερόν εμείς οι λίγοι με πάθος για τη ζωγραφική και για τη διαρκή έρευνα πάνω στο προσωπικό ύφος και στην εξέλιξή του. Στην τάξη του Ch. Ludwig Attersee αφηγούμασταν ιστορίες με χρώματα, από το μυαλό μας, έλειπαν οι αντιγραφές, οι αναπαραστάσεις, τα σταμνιά και τα αχλάδια.
Ποιο έργο σας θα επιλέγατε για να σας γνωρίσει κάποιος;
“Altavoz” (ηχείο). Το μεγάλο μου έργο στην γκαλερί Donopoulos IFA έχει συμβάλει ουσιαστικά σε ένα νέο πέρασμα από τεχνική άποψη στη ζωγραφική μου. Εφάρμοσα μια αλχημιστική ανάμειξη υλών και αποχρώσεων στο φόντο των αντικειμένων, για να απο- φορτίσω συνολικά τη σύνθεση-αφήγηση, να τονίσω τις αντιθέσεις και το συσκοτισμένο φόντο. Προηγήθηκαν διάφορες μεταλλάξεις και αναπροσαρμογές μέχρι να φέρω τη ροή του έργου σε επιθυμητή ένταση, χωρίς να χαθεί ο αυθορμητισμός.
alexandramarati.com, Facebook: Alexandra Marata (Αλεξάνδρα Μαράτη)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΛΑΖΑΡΟΣ ΓΡΑΙΚΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ GLOW ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2026
