Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου, Αργυρώ Χιώτη ανακοίνωσε το πρόγραμμα της επόμενης καλλιτεχνικής περιόδου 2026-27, το οποίο ακολουθεί τη φιλοσοφία και τη λογική που είχε και το φετινό πρόγραμμα. Η ίδια ανέφερε μεταξύ άλλων: «Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που ανέλαβα την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου. Και πέρσι τον Μάιο, μιλούσαμε για ένα θέατρο που διευρύνει τα όριά του, που ανοίγεται, για ένα θέατρο πολυφωνικό, βαθιά συνδεδεμένο με την κοινωνία, με σαφή καλλιτεχνική ταυτότητα και ουσιαστικό αποτύπωμα. Πιστεύουμε σε αυτό το θέατρο. Ξεκινήσαμε με κεντρικό άξονα τη γλώσσα. Ως πεδίο συνάντησης και διαλόγου, ως ένα προσωπικό και συλλογικό δίκτυο. Επιχειρήσαμε να καταστήσουμε το Εθνικό έναν ζωντανό πυρήνα δημιουργίας, έρευνας και κοινωνικού προβληματισμού... Το συνολικό μας πρόγραμμα ξεκινά φέτος από μεγάλα έργα και κλασικές δραματουργίες που επανασυστήνουμε, και, ταυτόχρονα, στρέφεται προς ένα διερευνητικό θέατρο του σήμερα: διαπεδιακό και διακαλλιτεχνικό, συνειδητά ανοιχτό προς την πολυφωνία και τη διαφορετικότητα κάθε είδους. Ακριβώς τις ίδιες με πέρσι αυτές δύο φράσεις επαναφέρω, γιατί εξακολουθούμε να τις υπηρετούμε.»
ΑΛΚΗΣΤΙΣ του Ευριπίδη | Απόδοση - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς | Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου | 17 & 18 Ιουλίου | Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Μια σύγχρονη παραβολή με έντονο πολιτικό πρόσημο. Ένα έργο διφυές. Μια διαρκής αιώρηση ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, στο παιχνίδι και τον εφιάλτη, στη συντριπτική τραγωδία και την απροσδόκητη κωμικότητα. Ο Άδμητος θα σωθεί από τον θάνατο, μόνο εάν κάποιος άλλος δεχτεί να πεθάνει στη θέση του. Η Άλκηστις, η σύζυγός του, προσφέρει τον εαυτό της ως «αντάλλαγμα». Η θυσία της εκτυλίσσεται δημόσια, μπροστά στα μάτια των πολιτών, ως μια προδιαγεγραμμένη δολοφονία – μια πράξη που σήμερα διαβάζεται αναπόφευκτα ως γυναικοκτονία, νομιμοποιημένη από την κοινωνική και πολιτική τάξη. Η Άλκηστις ενορχηστρώνεται από τον Δημήτρη Καραντζά ως σκηνικό πείραμα, όπου η μουσική, ο ήχος, η κίνηση και η ακροβασία του θεατρικού ύφους συμπλέκονται οργανικά, δημιουργώντας έναν κόσμο ρευστό, οριακό, διαρκώς μεταβαλλόμενο. Με μια σπουδαία ομάδα ηθοποιών και συντελεστών, η παράσταση γίνεται ένα σκηνικό επιχείρημα, που δεν αφηγείται απλώς τον μύθο, αλλά θέτει καίρια ερωτήματα για την εξουσία, το φύλο, τη θυσία και την ευθύνη της κοινωνίας απέναντι στον θάνατο της ομώνυμης –και όχι μόνο– ηρωίδας.
ΤΡΩΑΔΕΣ του Ευριπίδη | Μετάφραση: Γιάννης Τσαρούχης | Διασκευή - Σκηνοθεσία: Ελένη Ευθυμίου | Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου | 31 Ιουλίου & 1η Αυγούστου | Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό έργο του μεγάλου τραγικού ποιητή, οι Τρωάδες, ζωντανεύει από ένα ensemble 22 ερμηνευτριών και ερμηνευτών - μεταξύ των οποίων μέλη των Εν Δυνάμει— διαφορετικών ηλικιών, με και χωρίς αναπηρία, με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής επί σκηνής. Ένα ξεχωριστό σκηνικό ανέβασμα χωρίς αποκλεισμούς στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, που για πρώτη φορά στην ιστορία του καθίσταται καθολικά προσβάσιμο. Στις Τρωάδες της Ελένης Ευθυμίου τα σώματα των προνομιούχων γυναικών της βασιλικής οικογένειας της Τροίας αναμειγνύονται με άλλα σώματα –ανήλικα, ανάπηρα, ηλικιωμένα– που ούτε πριν τον πόλεμο αποφάσιζαν για τον εαυτό τους, ενώ σπάνια είχαν το προνόμιο της αφήγησης. Αιχμάλωτες πια, μετά την άλωση της πόλης τους, βιώνουν την οδύνη και την απόγνωση της καταστροφής, αλλά απέναντι στην απώλεια στέκουν αλύγιστες. Ούτε οι θεοί, ούτε ο μύθος ούτε η μοίρα ορίζουν τη ζωή τους. Το πένθος δεν τις παραλύει· μετασχηματίζεται σε μια εύθραυστη αλλά επίμονη μορφή εξέγερσης, με την αλληλεγγύη να γίνεται η πιο ισχυρή τους αντίσταση. Μια παράσταση για τη φρίκη του πολέμου μέσα από το φίλτρο του θηλυκού σώματος που διεκδικεί το δικαίωμα της επιλογής, ακόμη και όταν βρίσκεται υπό κατοχή.
KONTAKTHOF της Pina Bausch | Μία σύμπραξη με το Pina Bausch Foundation Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 7 Οκτωβρίου | 2ος χρόνος
Μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε τη φετινή καλλιτεχνική περίοδο το Kontakthof, η ξεχωριστή σκηνική αναβίωση ενός από τα πιο εμβληματικά έργα της Pina Bausch, με τη συμμετοχή 22 ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών από την Ελλάδα, 21 έως 55 χρόνων, επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ για λίγες μόνο παραστάσεις. Το Kontakthof, είχε πει η σπουδαία χορογράφος, «είναι ένας τόπος όπου συναντιούνται άνθρωποι που αποζητούν επαφή. Να φανερώσεις τον εαυτό σου, να τον αρνηθείς. Με φόβους. Επιθυμία. Απογοητεύσεις. Απελπισία. Πρώτες εμπειρίες. Πρώτες απόπειρες. Τρυφερότητα και ό,τι προκύπτει απ’ αυτή — αυτό ήταν σημαντικό θέμα στο έργο. [...] Να αποκαλύπτεις πτυχές του εαυτού σου, να ξεπερνάς τον εαυτό σου.»
Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ του Αντόν Τσέχωφ | Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη | Διασκευή - Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος | Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 28 Νοεμβρίου | 2ος χρόνος
Ο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχωφ, ένα από εμβληματικότερα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, επιστρέφει για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου, με έναν 10μελή θίασο ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών. Με όχημα την εξαιρετική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με όρους ενός ιδιότυπου «μουσικού ρεαλισμού» – όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα μουσικά όργανα οι ανθρώπινες φωνές – η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν. Με τη δράση να τοποθετείται εξ ολοκλήρου στο καθιστικό/σέρα μιας ρωσικής ντάτσας, το τσεχωφικό κύκνειο άσμα παρουσιάζεται ως ένα κατεξοχήν έργο συνόλου, 41 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο.
Η ΦΟΝΙΣΣΑ του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη | Συμπαραγωγή με την Εθνική Λυρική Σκηνή | Μουσική: Γιώργος Κουμεντάκης | Δραματουργία, Διασκευή, Μουσική διεύθυνση: Μάρκελλος Χρυσικόπουλος | Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | 23 έως 25 Οκτωβρίου
Μετά τη μακρά και επιτυχημένη οπερατική διαδρομή της, η Φόνισσα του Γιώργου Κουμεντάκη ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, αυτή τη φορά με τη μορφή του μελοδράματος. Ακολουθώντας τον βασικό αφηγηματικό άξονα του πρωτότυπου κειμένου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και με μια νέα συνεπτυγμένη εκδοχή του μουσικού έργου του Γιώργου Κουμεντάκη για σύνολο δωματίου, η Φόνισσα επιστρέφει στη θεατρική σκηνή για να λυτρωθεί για μια ακόμα φορά μεταξύ της θείας και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ακολουθώντας την παρτιτούρα της μουσικής θα ερμηνεύσει όλους τους ρόλους του έργου σε έναν ιδιότυπο, πυρετικό όσο και εξαιρετικά απαιτητικό μονόλογο, αξιοποιώντας τη σπάνια μουσικότητα του μοναδικού γλωσσικού ιδιώματος του Παπαδιαμάντη και διατηρώντας ακέραιη τη δραματική του ένταση. Τη δραματουργική επεξεργασία του διηγήματος του Παπαδιαμάντη, τη διασκευή της μουσικής του Γιώργου Κουμεντάκη και τη μουσική διεύθυνση υπογράφει ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος. Τη μεταγραφή υπογράφει ο μουσικολόγος, κλαρινετίστας και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Γιάννης Σαμπροβαλάκης.
ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ | Απόδοση - Διασκευή: Έρι Κύργια | Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ρήγος | Θέατρο REX | Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» | Πρεμιέρα: 9 Δεκεμβρίου
Ένα εκλεπτυσμένο παιχνίδι ερωτικών παρεξηγήσεων, όπου οι έμφυλοι ρόλοι αποδομούνται με κομψότητα και δηκτική ειρωνεία: αυτό είναι το Πολύ κακό για το τίποτα. Στον πυρήνα του έργου, η εκρηκτική σχέση του Βενέδικτου και της Βεατρίκης, ενός σπινθηροβόλου ντουέτου ευφυΐας και αντίστασης, επαναπροσδιορίζει τους όρους της επιθυμίας, σε έναν κόσμο όπου το συναίσθημα είναι πάντα υπό διαπραγμάτευση. Μεταμφιέσεις, κρυφακούσματα και λανθασμένες ταυτότητες λειτουργούν άλλοτε ως παιχνιδιάρικο τέχνασμα που οδηγεί στον έρωτα και την αυτογνωσία, και άλλοτε ως σκοτεινή ίντριγκα που προκαλεί καταστροφή. Το περίφημο παιχνίδι ανάμεσα στο “nothing” και το “noting” επικυρώνει την αίσθηση πως η πραγματικότητα δεν βιώνεται, αλλά κατασκευάζεται. Και τότε τίθεται το αιώνιο ερώτημα: Να παντρευτεί κανείς ή να το αποφύγει; Και η σκηνή ανάβει! Ο Κωνσταντίνος Ρήγος επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο με ένα αστραφτερό πάρτι: λάτιν ρυθμοί, ένταση και αποπλάνηση σε μια σκηνική εμπειρία, όπου ο έρωτας γίνεται παιχνίδι στρατηγικής, οι λέξεις όπλα και κάθε βλέμμα υπόσχεση ή παγίδα. Με τη Σμαράγδα Καρύδη και τον Θάνο Λέκκα.
