Μέσα σε λιγότερα από 50 τετραγωνικά μέτρα ενός βικτωριανού ισογείου στο Δυτικό Λονδίνο, η συλλέκτρια και ιδρύτρια της γκαλερί Lyndsey Ingram δημιούργησε ένα σπίτι που μοιάζει τόσο με jewellery box όσο και με προσωπική έκθεση τέχνης. Κάθε αντικείμενο, από τις εκτυπώσεις και τους πίνακες μέχρι τα μικρά γλυπτά και καθημερινά στοιχεία, επιλέχθηκε με έναν αυστηρό κανόνα που υπάκουε στο «αν δεν είναι όμορφο, δεν μένει».

Χώρος για τέχνη και ζωή

Το διαμέρισμα, παρά το μικρό του μέγεθος, καταφέρνει να φαίνεται άνετο και πολύπλευρο, ως χώρος που ζει και αναπνέει από το φως, το χρώμα και την τέχνη. Η Lyndsey περιγράφει τη διαδικασία διαμόρφωσης ως αναγκαστική αλλά και δημιουργική, καθώς η ίδια ήταν «βίαια επιλεκτική» στις επιλογές της, με σκοπό να φροντίσει πως κάθε κομμάτι του χώρου δικαιούται την παρουσία του μέσα σε αυτόν.

Η βασική καθιστικός χώρος μοιάζει με σαλόνι όπου έχει στηθεί μια προσωπική γκαλερί, με έναν σοκολατί, βελούδινο καναπέ να δίνει υπόσταση σε έναν τοίχο γεμάτο με έργα από σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως Grayson Perry, Howard Hodgkin και Georgie Hopton. Κάθε εικόνα και αντικείμενο συνεργάζεται για να δημιουργήσει έναν διάλογο μεταξύ χρώματος, φόρμας και αφηρημένης σκέψης.

Διάλογος τέχνης σε κάθε γωνιά

Η έννοια της τέχνης στο διαμέρισμα δεν περιορίζεται μόνος στους μεγάλους πίνακες. Εκτυπώσεις και μικρά έργα κοσμούν ακόμα και τις πιο αναπάντεχες επιφάνειες, όπως τα πιάτα που στοίχονται στον τοίχο της κουζίνας, μια σειρά από κούπες Eric Ravilious που χρησιμοποιούνται ως εκλεκτή αποθήκευση στο μπάνιο, καθώς επίσης και μια γυάλινη «βασιλική» κούπα με κεράσια που προσθέτει ένα παιχνιδιάρικο, σχεδόν σουρεαλιστικό, στοιχείο.

Η ίδια η κουζίνα με τους τέσσερις ζωηρούς πίνακες του David Shrigley, μεταμορφώνεται σε χώρο εικαστικής σύζευξης και καθημερινής χρήσης, όπου ακόμη και ένα σχέδιο ενός αυγού ή μιας φέτας ζαμπόν από καλλιτέχνες όπως οι Miles Aldridge και Dani Trew, λειτουργεί σαν «φαγητό» για το μάτι.

Η μεταμόρφωση του χώρου

Όταν η Lyndsey αγόρασε το διαμέρισμα, τα δωμάτια ήταν χωρισμένα σε μικρές, στενές καμπίνες. Η αρχιτεκτονική επέμβαση του Simon Jones και η συνεργασία με τον διακοσμητή Edward Bridges απελευθέρωσαν τον χώρο, καθώς οι παλιοί διαχωριστικοί τοίχοι απομακρύνθηκαν, ένα κομμάτι από το υπνοδωμάτιο μετατράπηκε στο ευρύχωρο καθιστικό και το μπάνιο μεταφέρθηκε στο πίσω μέρος, προσφέροντας μια αίσθηση ροής και αρμονίας στο χώρο. Ένα έξυπνο κόλπο ήταν η επένδυση ενός ολόκληρου τοίχου με καθρέφτες, καθώς οπτικά διπλασιάζει το διάδρομο, ενώ η επιδέξια διάταξη των έργων τέχνης επιτρέπει σε κάθε κομμάτι να «αναπνέει», αντί να συγκρούεται με τα διπλανά του.

Ύπνος, χρώματα και χαρακτήρας

Στην ήσυχη πλευρά του σπιτιού, στο υπνοδωμάτιο, η Lyndsey έχει εναποθέσει πολύ προσωπικά έργα, μεταξύ αυτών και μια λεπτή αλλά δυνατή ζωγραφιά «magnolia» της Sarah Graham, που θέτει τον τόνο για μια πιο ξεκούραστη ατμόσφαιρα.

Στο μπάνιο, τα κεραμικά λουλούδια της Kaori Tatebayashi και οι vintage κούπες δημιουργούν λεπτομερείς πινελιές που ισορροπούν ανάμεσα στο λειτουργικό και το διακοσμητικό.

Η τέχνη του να συλλέγεις

Η Lyndsey λέει ότι δεν αγοράζει απλώς έργα τέχνης, αλλά τα επιλέγει για να τα αγαπάει για πάντα. Κάθε αντικείμενο στο σπίτι, από ένα πολύχρωμο έργο της Suzy Murphy μέχρι μια εκλεπτυσμένη ματιά στον Henri Matisse, μοιράζεται μια θέση στο χώρο που έχει νόημα να υπάρχει. Σύμφωνα με τη ίδια όσον αφορά τα έργα αναφέρει: «Να αγοράζεις με τα μάτια σου, όχι με τα αυτιά σου. Μην φοβάσαι να συνδυάζεις διαφορετικά στυλ, υλικά και εποχές. Αυτός είναι ο δρόμος για μια δυναμική και προσωπική συλλογή που θα σε ακολουθεί για μια ζωή».

Με πληροφορίες από House & Garden

All photos by Christopher Horwood