Μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο της Χαλκιδικής, ανάμεσα σε ψηλά πεύκα και παλιές ελιές, δημιουργήθηκε το Treelithon, ένα σύγχρονο εξοχικό συγκρότημα που συνομιλεί με τη φύση και την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής. Το project σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο Not a Number Architects, με δημιουργούς τους Ερμή Αδαμαντίδη και Δομινίκη Δαδάτση. Η ιδέα ξεκίνησε ως ένα οικογενειακό καταφύγιο για τις διακοπές, ενώ παράλληλα μέρος της κατοικίας μπορεί να λειτουργεί ως χώρος φιλοξενίας.

Το Treelithon βρίσκεται σε ένα οικόπεδο 2.600 τ.μ., με ήπια κατηφορική κλίση. Οι αρχιτέκτονες θέλησαν να διατηρήσουν τα μεγάλα, ώριμα δέντρα που υπήρχαν ήδη στον χώρο και να σχεδιάσουν την κατοικία γύρω από αυτά, αντί να αλλάξουν το φυσικό τοπίο.

Τρεις κατοικίες σε έναν ενιαίο χώρο

Η βασική ιδέα του project είναι η δημιουργία τριών κατοικιών, οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους και ακολουθούν τη μορφή του οικοπέδου. Οι τρεις ενότητες αναπτύσσονται σε διαφορετικά ύψη - η πρώτη σε ένα επίπεδο, η δεύτερη σε δύο και η τρίτη σε τρία επίπεδα. Η συγκεκριμένη διάταξη δίνει σε κάθε κατοικία τον δικό της χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί μια αίσθηση ενότητας. Η σύνθεση σχηματίζει μια επιμήκη διάταξη σε σχήμα Z, η οποία βοηθά ώστε οι χώροι να έχουν περισσότερη ιδιωτικότητα και διαφορετική θέα προς τον κήπο.

Στις δύο άκρες του οικοπέδου βρίσκονται δύο σημαντικά σημεία αναφοράς. Από τη μία πλευρά, μια σειρά πεύκων δημιουργεί έναν φυσικό, σκιερό χώρο για την οικογένεια. Από την άλλη, μια μεγάλη πισίνα απλώνεται κατά μήκος του οικοπέδου και αποτελεί το σημείο που προορίζεται κυρίως για τους επισκέπτες. Η συνολική μορφή του κτιρίου παραπέμπει στην έννοια του «τρίλιθου», δηλαδή σε μια κατασκευή που θυμίζει δύο όρθιους λίθους οι οποίοι στηρίζουν έναν οριζόντιο. Από αυτή την ιδέα προέρχεται και το όνομα Treelithon.

Η πέτρα συναντά το ξύλο

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του project είναι η χρήση τοπικής πέτρας στους φέροντες εξωτερικούς τοίχους. Με αυτόν τον τρόπο, η κατοικία συνδέεται άμεσα με την παράδοση και το φυσικό περιβάλλον της Χαλκιδικής. Τα ανοίγματα έχουν τοποθετηθεί με τρόπο που επιτρέπει στο φως να μπαίνει στο εσωτερικό, ενώ παράλληλα επιτρέπουν στο βλέμμα να πλανάται προς τα δέντρα και βοηθούν στον φυσικό αερισμό. Το ξύλο έχει επίσης σημαντικό ρόλο. Χρησιμοποιείται στα παράθυρα, στις μεγάλες πέργκολες και στα συρόμενα ξύλινα πετάσματα, τα οποία μπορούν να ανοίγουν και να κλείνουν ανάλογα με τον ήλιο, τον αέρα, την ιδιωτικότητα και τη θέα.

Ένα σπίτι που ανοίγεται στο τοπίο

Η ζωή στο Treelithon δεν περιορίζεται στους εσωτερικούς χώρους. Οι μεγάλες βεράντες λειτουργούν ως φυσική συνέχεια της κατοικίας και δημιουργούν σημεία για φαγητό, συγκεντρώσεις, ξεκούραση αλλά και περισσότερη ιδιωτικότητα.

Οι διαδρομές μέσα στο οικόπεδο ακολουθούν τη φυσική κλίση του εδάφους. Άλλες είναι πλακόστρωτες και άλλες δημιουργούνται με πέτρες τοποθετημένες μέσα στο χώμα, οδηγώντας τους κατοίκους σταδιακά από τη μία κατοικία στην άλλη. Στο εσωτερικό, οι αρχιτέκτονες επέλεξαν μια λιτή και ζεστή παλέτα υλικών. Η πέτρα παραμένει σε ορισμένα σημεία εμφανής, ενώ αλλού καλύπτεται με λευκό επίχρισμα. Τα δάπεδα από terrazzo, με μικρά χρωματιστά βότσαλα, συνδέουν οπτικά το εσωτερικό με το φυσικό τοπίο.

Το εμφανές σκυρόδεμα στις πλάκες της οροφής είναι φανερό, ενώ το ξύλο σε έπιπλα, πόρτες και σκάλες προσθέτει ζεστασιά. Έχοντας ολοκληρωθεί περίπου ένα χρόνο πριν, το Treelithon αποτελεί μια διαφορετική προσέγγιση στην εξοχική κατοικία. Δεν προσπαθεί να ανταγωνιστεί το τοπίο, αλλά να ενσωματωθεί σε αυτό. Η πέτρα, τα δέντρα, το ξύλο, το φως και οι ανοιχτοί χώροι δημιουργούν ένα σπίτι-ωδή στο slow living, ένας ιδιωτικός προορισμός ξεκούρασης, φιλοξενίας και επαφής με τη φύση.

Φωτογραφίες: Alex Shoots Buildings