Στο Notting Hill, εκεί όπου οι χαρακτηριστικές βικτωριανές κατοικίες συναντούν τους ιδιωτικούς κήπους και τη χαρακτηριστική αστική ζωή του δυτικού Λονδίνου, η αρχιτέκτονας και interior designer Stephania Kallos έχει δημιουργήσει ένα σπίτι που μοιάζει περισσότερο με προσωπικό αρχείο παρά με ένα interior project που ολοκληρώθηκε σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Η κατοικία που μοιράζεται με τον σύζυγο και συνεργάτη της εξελίσσεται εδώ και χρόνια, συγκεντρώνοντας έπιπλα, έργα τέχνης και αντικείμενα από διαφορετικές πόλεις και περιόδους. Το αποτέλεσμα είναι ένα σπίτι με έντονη προσωπικότητα, όπου η αυστηρότητα του minimal συνυπάρχει με το χρώμα και την εκκεντρικότητα.

Μια βικτωριανή κατοικία με πολλές ζωές

Το κτίριο χρονολογείται από τη δεκαετία του 1860 και έχει περάσει από αρκετές διαφορετικές χρήσεις. Τη δεκαετία του ’30 φιλοξένησε μια πνευματική κοινότητα, ενώ αργότερα στη δεκαετία του ’80, μετατράπηκε σε διαμερίσματα. Ο σύζυγος της Kallos κατοικούσε ήδη εκεί πριν γνωριστούν και έκτοτε η ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε σταδιακά και σε διαφορετικές φάσεις. Αντί να επιχειρήσει να επαναφέρει το σπίτι σε μια υποτιθέμενη αυθεντική κατάσταση, η αρχιτέκτονας επέλεξε να διατηρήσει όσα στοιχεία εξακολουθούσαν να έχουν αρχιτεκτονική αξία, όπως τις αναλογίες των δωματίων και τις βικτωριανές πόρτες με τα χαρακτηριστικά πάνελ.

Μαύρο, λευκό και πράσινο

Η χρωματική παλέτα είναι περιορισμένη αλλά καθόλου αυστηρή. Το μαύρο, το λευκό και οι διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου λειτουργούν ως σταθερός άξονας σε ολόκληρη την κατοικία. Η Kallos έχει ιδιαίτερη σχέση με τα σκούρα δάπεδα, τα οποία χρησιμοποιεί σαν ουδέτερη βάση ώστε τα έπιπλα, οι υφές και τα έργα τέχνης να αποκτούν μεγαλύτερη ένταση. Στην τραπεζαρία, ένα βαθύ πρασινογάλαζο χρώμα στους τοίχους αλλάζει την ατμόσφαιρα, ενώ το μικρό WC κινείται σε μια πιο φωτεινή mint απόχρωση, δημιουργώντας έναν μικρό χώρο με έντονο, σχεδόν ιταλικό χαρακτήρα.

Ένα προσωπικό μουσείο design

Το interior δεν ακολουθεί μία συγκεκριμένη εποχή ή αισθητική. Αντίθετα, αποτελεί προϊόν μιας συλλογής που έχει χτιστεί σταδιακά μέσα από ταξίδια και επαγγελματικές διαδρομές σε πόλεις όπως το Λος Άντζελες, το Μπουένος Άιρες, η Αθήνα, το Λονδίνο και το Μιλάνο. Στους χώρους συνυπάρχουν δημιουργίες των Maarten Van Severen, Fronzoni, Poul Kjærholm και Gio Ponti, μαζί με vintage κομμάτια και αντικείμενα που έχουν αποκτήσει προσωπική σημασία για το ζευγάρι. Στην τραπεζαρία, η σύγχρονη τραπεζαρία της MDF Italia συνδυάζεται με τις κλασικές Leggera του Gio Ponti και vintage απλίκες της Venini από τη δεκαετία του ’70. Στο καθιστικό, έργα των Luisa Lambri, Lisa Brice, Glenn Ligon, Adam Pendleton και Hiroshi Sugimoto συνομιλούν με τη γλυπτική σύνθεση Stack 8, Ultramarine Blue της Annie Morris.

Η κουζίνα και η τραπεζαρία κοιτούν προς τον κήπο

Η σχέση με το πράσινο είναι εξίσου σημαντική με αυτή του interior. Η κουζίνα και η τραπεζαρία, οι δύο χώροι όπου συγκεντρώνεται μεγάλο μέρος της καθημερινής ζωής, βλέπουν προς έναν δυτικό κήπο κοινόχρηστο για τους κατοίκους της περιοχής. Η μεταβαλλόμενη φυσική φωτεινότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας γίνεται έτσι μέρος της εμπειρίας του σπιτιού, ενώ η θέα στους κήπους δημιουργεί μια αίσθηση απρόσμενης ιδιωτικότητας.

Μια βεράντα σαν φυσική συνέχεια του interior

Στην εξωτερική βεράντα, το ίδιο εκλεκτικό λεξιλόγιο συνεχίζεται με διαφορετικό τρόπο. Καρέκλες εξωτερικού χώρου της Kara Mobilier συνδυάζονται με ένα μπρούτζινο βάζο του Angelo Mangiarotti από το 1958 και ένα custom τραπέζι από μάρμαρο Rosso Levanto. Είναι ίσως το σημείο όπου γίνεται πιο ξεκάθαρο ότι το σπίτι δεν σχεδιάστηκε για να παραμείνει στατικό. Όπως και η συλλογή της Kallos, συνεχίζει να αλλάζει, να εμπλουτίζεται και να αποκτά νέες αναφορές.

Για την Stephania Kallos, άλλωστε, ένα σπίτι που ολοκληρώνεται σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία ανήκει αναπόφευκτα σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Αντίθετα, ένα σπίτι που χτίζεται μέσα από χρόνια ζωής και συλλογής αντικειμένων παραμένει ανοιχτό στην εξέλιξη.

Με πληροφορίες από Architectural Digest
All Photos by @ Ricardo Labougle