Για την Karen Doherty και τον Andy Weblin, η ανακαίνιση του σπιτιού τους στο Stoke Newington είχε ξεκινήσει πολύ πριν εμφανιστεί ο Max Radford στο project. Όταν αγόρασαν το βικτωριανό σπίτι το 2018, βρισκόταν ουσιαστικά στη μέση μιας μεγάλης κατασκευαστικής περιπέτειας. Η στέγη είχε αφαιρεθεί, το υπόγειο είχε σκαφτεί και στην πορεία αποκαλύφθηκε ότι το κτίριο χρειαζόταν ακόμη και υποθεμελίωση, καθώς είχε υποστεί σοβαρές ζημιές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αρχιτεκτονικό γραφείο Atomik Architecture ανέλαβε να οργανώσει τη νέα βάση της κατοικίας, από τη χωροταξία και τους φεγγίτες, μέχρι την επέκταση της κουζίνας. Η διακόσμηση, όμως, παρέμενε στα χέρια των ιδιοκτητών. Μέχρι που ένα υπερβολικά μεγάλο custom φωτιστικό στο υπνοδωμάτιο τους έκανε να συνειδητοποιήσουν ότι ίσως χρειαζόταν ένας ειδικός για τις επόμενες αποφάσεις. Έτσι μπήκε στο project ο Max Radford.

Μια κατοικία για μια οικογένεια, όχι ένα design showroom

Η προσέγγιση του Radford ξεκίνησε από την αγάπη των ιδιοκτητών για το ιταλικό design του 20ού αιώνα. Η πρόταση που τους παρουσίασε συνδύαζε αναγνωρίσιμα μοντέρνα κομμάτια με νεότερες, πιο πειραματικές δημιουργίες, αρκετές από τις οποίες προέρχονται από designers που συνεργάζονται με τη γκαλερί του. Το αποτέλεσμα δεν έχει τη λογική ενός αυστηρά επιμελημένου showroom. Αντίθετα, τα αντικείμενα αποκτούν ενδιαφέρον ακριβώς επειδή βρίσκονται μέσα σε ένα σπίτι με πραγματική καθημερινότητα, όπου ζει μια οικογένεια με δύο παιδιά και δύο σκύλους. Η πιο εκκεντρική πλευρά του design γίνεται έτσι πιο οικεία και κατοικήσιμη.

Ιταλικό modernism στο καθιστικό

Στην τραπεζαρία, τα 1970s Frisbi κρεμαστά φωτιστικά των Achille και Pier Giacomo Castiglioni για τη Flos τοποθετούνται πάνω από το LC6 τραπέζι του Le Corbusier για την Cassina. Δίπλα του βρίσκονται οι Monk καρέκλες του Tobia Scarpa και οι Korium πολυθρόνες του Tito Agnoli για τη Matteograssi, ενώ στους τοίχους εμφανίζονται vintage έργα της δεκαετίας του 1960.

Στο σαλόνι, ένας vintage Anfibio καναπές του Alessandro Becchi αποτελεί το κεντρικό κομμάτι, ενώ απέναντί του, η F675 Butterfly lounge chair του Pierre Paulin και ένα coffee table του Giovanni Offredi από τη δεκαετία του 1960 δημιουργούν έναν διάλογο ανάμεσα σε διαφορετικές στιγμές του ιταλικού και ευρωπαϊκού design. Στην είσοδο, ο γεωμετρικός Geometric πολυέλαιος του Mario Botta δίνει από την αρχή τον τόνο, ενώ μια custom κατασκευή του Radford καλύπτει το καλοριφέρ. Οι πιο γνώριμες design υπογραφές συνυπάρχουν με έργα νεότερων δημιουργών, όπως οι Freddy Tuppen, EJR Barnes και Eddie Olin.

Το cherry red δωμάτιο

Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς χώρους του σπιτιού είναι το γραφείο. Οι τοίχοι έχουν καλυφθεί με βαθύ cherry red, δημιουργώντας ένα έντονο φόντο για τη vintage Delta 2000 καρέκλα της Wilkhahn και ένα γραφείο της δεκαετίας του 1970, σχεδιασμένο από τον Gianni Moscatelli. Η εικόνα ολοκληρώνεται με το Tizio πορτατίφ της Artemide και μια σύνθεση από σκούρο ξύλο, μαύρο δέρμα και χρώμιο. Ο Radford άντλησε εδώ έμπνευση από τους εσωτερικούς χώρους του Παρισιού της δεκαετίας του 1980, δίνοντας στο δωμάτιο μια πιο δραματική και σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

Μπλε μικροτσιμέντο στο μπάνιο

Στο μπάνιο του υπνοδωματίου, η προσέγγιση γίνεται ακόμη πιο τολμηρή. Οι τοίχοι και η οροφή έχουν καλυφθεί με μικροτσιμέντο σε διαφορετικές αποχρώσεις του μπλε, δημιουργώντας έναν ενιαίο χώρο. Ένας custom καθρέφτης σχεδιασμένος από τον ίδιο τον Radford ενισχύει τη γλυπτική αίσθηση του μπάνιου.

Στην κουζίνα, αντί να αντικατασταθούν όλα τα υπάρχοντα στοιχεία, ο σχεδιαστής επέλεξε να επεξεργαστεί όσα είχαν ήδη δημιουργηθεί. Οι επιφάνειες από ανοξείδωτο ατσάλι απέκτησαν χειροποίητη, textured όψη, ενώ το ενσωματωμένο κάθισμα ντύνεται με δέρμα που έχει ήδη αποκτήσει την πατίνα του χρόνου. Η τσιμεντένια νησίδα παραμένει πιο αυστηρή, δημιουργώντας αντίθεση με τη θερμότητα του δέρματος.

Η γοητεία αυτού του σπιτιού βρίσκεται ακριβώς στην ισορροπία του. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν ριζοσπαστικές φόρμες, συλλεκτικά αντικείμενα και design icons, ενώ από την άλλη, υπάρχει ένα βικτωριανό σπίτι σχεδιασμένο για μια οικογένεια και μια καθημερινότητα που δεν μπορεί να λειτουργεί σαν έκθεση. Ο Max Radford κατάφερε να κρατήσει και τις δύο πλευρές παρούσες, αφήνοντας το design να είναι πρωταγωνιστής χωρίς να καταπιεί ποτέ την αίσθηση του πραγματικού σπιτιού.

Με πληροφορίες από House & Garden
All Photos by Michael Sinclair