Στο Wimbledon Village του Λονδίνου, μια νέα κατοικία σχεδιάστηκε με αναφορές στα γεωργιανά σπίτια, τόσο στην εξωτερική της όψη όσο και στις αναλογίες των εσωτερικών χώρων. Οι ιδιοκτήτες συμμετείχαν στην ανάπτυξη του έργου από την αρχή, σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Andrew Harper του γραφείου Harper Latter Architects και την interior designer Louise McGarry, δημιουργική διευθύντρια του Studio Braw. Η συμμετρική πρόσοψη, τα ψηλά ταβάνια, τα μεγάλα παράθυρα και η επιβλητική σκάλα δίνουν στο κτίριο έναν κλασικό χαρακτήρα. Η διακόσμηση, ωστόσο, δεν ακολουθεί πιστά μια ιστορική περίοδο. Στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα σπίτι με άνετους χώρους και προσωπικότητα, που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της οικογένειας και να συνδυάζει τις βρετανικές και πακιστανικές καταβολές των ιδιοκτητών.

Η σκάλα ως κεντρικό στοιχείο

Η είσοδος προετοιμάζει τον επισκέπτη για την αισθητική του σπιτιού. Οι τοίχοι με την απαλή τους απόχρωση συνδυάζονται με το ξύλινο δάπεδο σε σχέδιο ψαροκόκαλο, ενώ μια κονσόλα του 19ου αιώνα από ιταλικό ξύλο φτελιάς προσθέτει την πρώτη vintage αναφορά. Το βλέμμα οδηγείται στη μεγάλη καμπυλωτή σκάλα, με σκαλοπάτια από μάρμαρο Emperador, χειροποίητα κιγκλιδώματα από σφυρήλατο σίδερο και μια ξύλινη κουπαστή με γυαλιστερό φινίρισμα. Στη βάση της βρίσκεται ένα ισπανικό τραπέζι του 18ου αιώνα από καρυδιά. Οι συγκεκριμένες επιλογές μαλακώνουν τη μεγαλοπρέπεια της αρχιτεκτονικής, προσθέτοντας υλικά με διαφορετική υφή και ιστορία.

Υφάσματα και χρώματα στο καθιστικό

Στον ενιαίο οικογενειακό χώρο, η McGarry χρησιμοποιεί μια ήπια χρωματική παλέτα ως βάση, πάνω στην οποία προσθέτει πιο έντονες αποχρώσεις και μοτίβα. Ο μεγάλος καναπές σε σχήμα U, επενδυμένος με βελούδο Opéra Velours του οίκου Pierre Frey σε κεραμιδί τόνο, γίνεται το κεντρικό σημείο του καθιστικού, ενώ ένα χαλί με σχέδια ορίζει την περιοχή και προσθέτει επιπλέον χρώμα. Πίσω από τον καναπέ, το ρουστίκ ξύλινο τραπέζι συνδυάζεται με καρέκλες του Δανού σχεδιαστή Kai Kristiansen, ντυμένες με ύφασμα σε σκούρο μπλε μοτίβο. Στον τοίχο, ένα ιαπωνικό παραβάν δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με τα υπόλοιπα στοιχεία, ενώ παράλληλα τονίζει το ύψος του χώρου. Η επιλογή παλιών αντικειμένων ήταν σημαντική για τη διακόσμηση. Έπιπλα και διακοσμητικά από δημοπρασίες και αγορές στη Βρετανία και την Ευρώπη δίνουν στο καινούργιο σπίτι μια αίσθηση οικειότητας, αποφεύγοντας την εικόνα ενός χώρου που μόλις ολοκληρώθηκε.

Μια κουζίνα με φυσικά υλικά

Η κουζίνα αναπτύσσεται στον ίδιο ανοιχτό χώρο με το οικογενειακό καθιστικό. Στο κέντρο βρίσκεται μια μεγάλη νησίδα από ξύλο και μάρμαρο, ενώ οι εντοιχισμένες κατασκευές από ξύλο, γυαλί και ορείχαλκο εκτείνονται μέχρι την οροφή. Δίπλα τους, ένα walk-in pantry προσφέρει επιπλέον χώρο αποθήκευσης, ενώ μια μικρή αίθουσα παιχνιδιού για τα παιδιά βρίσκεται ακριβώς από δίπλα. Η διάταξη επιτρέπει στην κουζίνα να λειτουργεί ως μέρος της καθημερινής ζωής, χωρίς να χάνει την αυτονομία της. Τα φυσικά υλικά συνδέουν οπτικά τον χώρο με το υπόλοιπο σπίτι, ενώ οι διαφορετικές υφές αποτρέπουν την αίσθηση της ομοιομορφίας.

Δύο διαφορετικές ατμόσφαιρες για τη φιλοξενία

Πέρα από τον οικογενειακό χώρο, έχει διαμορφωθεί ένα πιο επίσημο καθιστικό, με τοξωτό άνοιγμα που το διαχωρίζει από τους υπόλοιπους χώρους. Ένα ιταλικό τραπεζάκι της δεκαετίας του 1950, ένας βενετσιάνικος πολυέλαιος της δεκαετίας του 1970 και ένα έπιπλο από σκουρόχρωμο ξύλο αχλαδιάς συνθέτουν ένα περιβάλλον με πιο κλασικό χαρακτήρα. Στο ίδιο δωμάτιο, ένα μπαρ από πράσινο μάρμαρο και σκούρο ξύλο, μια κινεζική διακοσμητική επιφάνεια από τις αρχές του 20ού αιώνα και ένα πιάνο δημιουργούν τις προϋποθέσεις για βραδιές με φίλους. Η διακόσμηση είναι πιο πλούσια, χωρίς να απομακρύνεται από τη συνολική αισθητική της κατοικίας.

Στον επάνω όροφο βρίσκονται τα πέντε υπνοδωμάτια, καθένα με το δικό του μπάνιο. Στο κυρίως υπνοδωμάτιο, ένα κρεβάτι με ουρανό από καρυδιά, καλυμμένο με ελαφρύ μάλλινο ύφασμα, πλαισιώνεται από αντίκες και διακριτικές μπλε λεπτομέρειες. Τα υπόλοιπα δωμάτια αποκτούν τον δικό τους χαρακτήρα μέσα από ταπετσαρίες, πολύχρωμα υφάσματα και vintage κομοδίνα.

Η κατοικία του Wimbledon δείχνει πώς η κλασική αρχιτεκτονική μπορεί να συνδυαστεί με σύγχρονες ανάγκες και διαφορετικές πολιτισμικές επιρροές. Η ισορροπία δεν προκύπτει από την ομοιομορφία, αλλά από την προσεκτική επιλογή υλικών, επίπλων και αντικειμένων που κάνουν το σπίτι να μοιάζει προσωπικό και κατοικημένο.

Με πληροφορίες από House & Garden
All Photos by Dean Hearne