Η Amy Smilovic δεν είναι απλώς η ιδρύτρια της Tibi. Εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες διαμορφώνει μια διακριτή φιλοσοφία γύρω από τη μόδα, τη δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα. Με αφετηρία τη Νέα Υόρκη και μια διαδρομή που ξεκίνησε από τη διαφήμιση, έχει χτίσει ένα από τα πιο μακροβιότερα ανεξάρτητα γυναικεία brands.

Η Amy Smilovic δεν βλέπει την Tibi απλώς ως ένα fashion brand, αλλά ως μια διαρκή άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στη δημιουργικότητα και τον ρεαλισμό. Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά την ίδρυση της εταιρίας, η σχεδιάστρια συνεχίζει να μιλά για τη μόδα με έναν τρόπο που ξεφεύγει από τις συνήθεις αφηγήσεις της βιομηχανίας. Στο επίκεντρο της φιλοσοφίας της βρίσκεται αυτό που η ίδια αποκαλεί “Creative Pragmatism” – μια προσέγγιση που επιτρέπει στη δημιουργικότητα να συνυπάρχει με την πρακτικότητα. «Κάθε σεζόν προσπαθούμε να κάνουμε κάτι που είναι βαθιά ριζωμένο σε αυτό που νιώθουμε. Η λέξη-κλειδί είναι το “ριζωμένο”. Προέρχεται από τη νοοτροπία του δημιουργικού μας πραγματισμού “Creative Pragmatism” και αυτό είναι που καθοδηγεί τη συνέπεια της ταυτότητας».

Πώς μεταφράζεται αυτή η φιλοσοφία στη σύγχρονη γκαρνταρόμπα;

Δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, αλλά να αισθάνονται πάντα προσγειωμένοι στο ποιοι είναι. Δημιουργικοί αλλά και ρεαλιστές, αλλά πάντα συνδεδεμένοι με το χαλαρό, το μοντέρνο και το κλασικό.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει σήμερα η βιομηχανία της μόδας;

Ο τρόπος λειτουργίας του κλάδου δουλεύει μόνο για λίγους εκλεκτούς και απαιτεί τεράστιους οικονομικούς πόρους. Οι μικρότεροι ή ανεξάρτητοι σχεδιαστές μπορούν να ευδοκιμήσουν, αλλά δεν μπορούν να περιμένουν ότι θα το πετύχουν απλώς ακολουθώντας τον τρόπο λειτουργίας της βιομηχανίας. Ένας νέος σχεδιαστής πρέπει να πιστέψει ότι η βιομηχανία είναι για κάποιους, αλλά όχι απαραίτητα για εκείνον. Και μετά να βρει δημιουργικά και ρεαλιστικά το δικό του μονοπάτι.

Πώς προσεγγίζετε τη βιωσιμότητα;

Όλα τα εργοστάσιά μας εστιάζουν στην υπεύθυνη παραγωγή και χρησιμοποιούμε ανακυκλωμένα, upcycled ή οργανικά υλικά, όπου είναι δυνατόν. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι παράγουμε σε μικρές ποσότητες, κι έτσι έχουμε μικρό αποτύπωμα. Όταν παράγεις 100.000 μπλουζάκια, εκεί δημιουργούνται τα απόβλητα. Για μένα, ο πραγματικός ένοχος είναι η υπερπαραγωγή.

Πώς βλέπετε τον ρόλο των ανεξάρτητων brands στο μέλλον;

Αυτά έχουν πλέον περισσότερες ευκαιρίες να επικοινωνούν απευθείας με τους πελάτες. Αλλά πρέπει να θυμούνται ότι η ανθρώπινη επαφή παραμένει κρίσιμη. Να βγαίνουν έξω, να επισκέπτονται καταστήματα και να συναντούν ανθρώπους με την ίδια νοοτροπία. Το μόνο που αρκεί είναι να γνωρίζουν ποιοι είναι και ποια είναι η θέση τους στον κόσμο της μόδας.

Αν έπρεπε να περιγράψετε το μέλλον της μόδας τι θα λέγατε με μια λέξη; 

Προσωπικό.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν νέο σχεδιαστή;

Καταγράψτε ό,τι θεωρείτε αληθινό και λογικό για εσάς. Κρατήστε το, γιατί με τον χρόνο μπορεί να το ξεχάσετε. Και αν κάποια στιγμή έρθει η επιτυχία, αλλά δεν νιώθετε ικανοποίηση, αυτά τα πρώτα πιστεύω θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε γιατί. Δημιουργήστε μόνο αυτό στο οποίο πιστεύετε πραγματικά. Αυτό είναι που σας κάνει μοναδικούς. Και μην προσπαθήσετε να γίνετε κάποιος άλλος. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί ήδη να το κάνει καλύτερα. Απλά, να είστε ο εαυτός σας.

Τι θα λέγατε σε δημιουργικούς ανθρώπους που φοβούνται να πάρουν ρίσκα;

Να φοβούνται περισσότερο το να μην πάρουν ρίσκο. Αυτός ο κλάδος έχει τεράστιο ποσοστό αποτυχίας, συχνά εξαιτίας των «ειδικών». Αν τόσοι πολλοί αποτυγχάνουν ακολουθώντας τους κανόνες τους, γιατί να μην τους αμφισβητήσεις; Το να μην τους αμφισβητήσεις είναι το μεγαλύτερο ρίσκο.

Πώς ισορροπείτε την ανάπτυξη του brand με τη δημιουργική ανεξαρτησία;

Γράφω βιβλία, κάνουμε podcasts, διασκεδάζουμε τον κόσμο. Και μετά τους ντύνουμε υπέροχα. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πουλήσουμε 100.000 λευκά πουκάμισα. Η κερδοφορία είναι σημαντική, κρατά τα φώτα αναμμένα και επιτρέπει στους ανθρώπους της ομάδας σου να εξελίσσονται. Αλλά δεν χρειάζεται να επεκταθείς υπερβολικά. Μπορούμε να προχωράμε μέρα με τη μέρα. Οτιδήποτε άλλο μπορεί να σου ρουφήξει την ψυχή.

Στο βιβλίο και το podcast σας “Almost Reckless” μιλάτε για το να ξεφύγουμε από τη λογική των αριθμών και να ορίσουμε την επιτυχία με τους δικούς μας όρους. Υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή που νιώσατε ότι έπρεπε να ξαναγράψετε τους κανόνες;

Πολλές. Στα μέσα των 2000s άλλαξα εντελώς το DNA της μάρκας, απλώς κάνοντάς το δικό μου DNA. Αυτό σήμαινε ότι αγνοήσαμε τους «ειδικούς» και τις προειδοποιήσεις τους. Το 2020 ήταν που αλλάξαμε και εσωτερικά. Μέχρι τότε απλώς σκίζαμε σελίδες από το βιβλίο των κανόνων. Μετά το κάψαμε ολόκληρο.

A designer who rewrote the rules

Η Amy Smilovic ίδρυσε την Tibi το 1997, δηµιουργώντας ένα από τα µακροβιότερα ανεξάρτητα γυναικεία brands. Με επαγγελµατική πορεία που πέρασε από τη διαφήµιση και το marketing µεγάλων εταιριών, η Smilovic έχει διατυπώσει τη φιλοσοφία του Creative Pragmatism, έναν τρόπο σκέψης που ξεκίνησε ως εργαλείο για να περιγράψει τη γυναίκα του brand, αλλά εξελίχθηκε σε ένα πλαίσιο για τη δηµιουργικότητα, τη ζωή και τη λειτουργία µιας σύγχρονης επιχείρησης. Όπως εξηγεί, η επιτυχία της Tibi ορίζεται από την ικανότητα της οµάδας της να ακολουθεί το δικό της µονοπάτι, ακόµη κι αν αυτό σηµαίνει να αµφισβητεί τους καθιερωµένους κανόνες της ίδιας της βιοµηχανίας.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟ TIBI

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ GLOW ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026