Επτά ώρες πόνου, κακοποίησης, ασέλγειας στο κορμί ενός νεαρού κοριτσιού που ήταν ανήμπορο να αντιδράσει. Αυτό που συνέβη πριν από δύο χρόνια σε ένα από τα πιο γνωστά Πανεπιστήμια των ΗΠΑ, δεν το χωράει πραγματικά ανθρώπινος νους κι όσο κι αν έχουμε δει ή έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια, πραγματικά αυτή τη φορά η οργή ξεπερνάει κάθε προηγούμενο.

Η «υπόθεση Cornell» κυριαρχεί τις τελευταίες ημέρες στα διεθνή media και στο επίκεντρό της βρίσκεται η καταγγελία μιας νεαρής γυναίκας που υποστηρίζει πως τον Οκτώβριο του 2024, επτά συμφοιτητές της και μέλη της αδελφότητας Chi Phi (ΧΦ) στο Πανεπιστήμιο Cornell στη Νέα Υόρκη, την κακοποίησαν σεξουαλικά, ενώ η ίδια βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ και κεταμίνης και δεν ήταν σε θέση να συναινέσει.

Τι ακριβώς συνέβη...

Η νεαρή κοπέλα κατήγγειλε πως επτά μέλη αδελφότητας την νάρκωσαν και ασέλγησαν στο κορμί της επί ώρες, ενώ κάποιοι από τους δράστες έστελναν μηνύματα στα social media για να προσελκύσουν περισσότερους άνδρες. Παράλληλα, από την πρωταρχική έρευνα προκύπτει πως δεν έγινε καμία σύλληψη παρά μόνο αποβολές. Το θύμα ζητά δικαίωση, με τον δικηγόρο της να σημειώνει πως ουδέποτε υπήρξε κάποια ουσιαστική τιμωρία για τα αγόρια που βρίσκονται πίσω από όλο αυτό, ενώ το σοκαριστικό περιστατικό έγινε στο σπίτι της αδελφότητας ΧΦ του Πανεπιστημίου Cornell των ΗΠΑ, το 2024. 

Σύμφωνα με την καταγγελία, όλα ξεκίνησαν όταν η Jane Doe επισκέφθηκε το σπίτι της αδελφότητας για να συναντήσει έναν φίλο της ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ. Εκεί, δύο μέλη φέρονται να την πίεσαν να εισπνεύσει μια ουσία που της παρουσίασαν ως κεταμίνη και κάπου εκεί άρχισε ο μεγάλος εφιάλτης... Ένας από αυτούς έστειλε μήνυμα σε ομαδική συνομιλία της αδελφότητας στο Snapchat, καλώντας κι άλλους συνομήλικούς του να βρεθούν στο μοιραίο δωμάτιο, όπου εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία και την κατάστασή της, την βίαζαν επί ώρες. Τρεις εβδομάδες αργότερα, το κορίτσι υπέβαλε αναφορά στην αστυνομία του Πανεπιστημίου με τις αρχές να αποβάλλουν δύο από τους εμπλεκόμενους, ενώ δεν προέκυψε καμία σύλληψη!

Το Cornell βρίσκεται τώρα αντιμέτωπο με μία σειρά από ερωτήματα, που αφορούν κυρίως τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την υπόθεση εσωτερικά, ενώ όπως έγινε γνωστό τότε, επέβαλε διαφορετικές ποινές στους επτά φοιτητές. Δύο από αυτούς αποβλήθηκαν, ενώ στους υπόλοιπους επιβλήθηκαν ηπιότερες κυρώσεις, όπως αναστολή, εργασίες και συμμετοχή σε εκπαιδευτικά προγράμματα. Μετά από έντονες πιέσεις της κοινής γνώμης και των αρχών, το Πανεπιστήμιο τελικά συμφώνησε να υπάρξει ανεξάρτητη εξωτερική εξέταση του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η καταγγελία, για να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο και κυρίως, να αποδοθεί δικαιοσύνη έστω και με καθυστέρηση...

Τα πολλά και μεγάλα ερωτηματικά

«Δυσκολεύομαι να καταλάβω πώς μπορεί να έγινε ενδελεχής ποινική έρευνα, όταν -η Jane- δεν μίλησε ποτέ με κανέναν πέρα από τον αστυνομικό που κατέγραψε την αρχική καταγγελία της», σχολίασε ο δικηγόρος της κοπέλας, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως η ίδια είχε απευθυνθεί στην αστυνομία του Cornell στις 8 Νοεμβρίου 2024, περίπου τρεις εβδομάδες μετά το περιστατικό, ωστόσο, οι τοπικές αρχές ανακοίνωσαν ότι δεν είχαν λάβει ενημέρωση για την υπόθεση και ότι έμαθαν για τις καταγγελίες μόλις πρόσφατα από τα μέσα ενημέρωσης.

Το ακόμη πιο εξοργιστικό στην όλη ιστορία που τις τελευταίες ημέρες φιγουράρει παντού στα social media -κι όχι μόνο- αφορά τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την υπόθεση το ίδιο το Πανεπιστήμιο, με τα ερωτηματικά να είναι πραγματικά πολλά! Το Cornell πραγματοποίησε δική του έρευνα με μία επιτροπή καθηγητών και εργαζομένων που επέβαλε ποινές-χάδι στους νεαρούς, αν και ακόμη και τώρα υποστηρίζεται πως κάποιοι από αυτούς αποβλήθηκαν ή τέθηκαν σε αναστολή φοίτησης και ότι κανείς δεν τιμωρήθηκε μόνο με μια γραπτή εργασία.

«Κάθε ισχυρισμός ότι το Πανεπιστήμιο δεν επέβαλε ουσιαστικές κυρώσεις στους εμπλεκομένους είναι ψευδής», σημειώνει το Πανεπιστήμιο κι όπως έγινε γνωστό, μετά την αγωγή που κατέθεσε η ίδια η Jane τον Σεπτέμβριο, επαναφέροντας την υπόθεση στο προσκήνιο και προκαλώντας νέες αντιδράσεις, οι εισαγγελικές αρχές της Νέας Υόρκης ανοίγουν εκ νέου την έρευνα. Κι όλα αυτά, σε μία εποχή όπου οι επιθέσεις σε γυναίκες διαδέχονται η μία την άλλη. Σε μία εποχή όπου τα μικρά κορίτσια, οι μητέρες, οι κόρες και η κάθε γυναίκα φοβούνται για τη ζωή τους, πρέπει να σκέφτονται την κάθε τους κίνηση, να ψυχολογούν τον κάθε άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί τους και να μην εμπιστεύονται κανέναν.

Γιατί ακόμη κι αν συμβεί κάτι τόσο σκληρό και αποτρόπαιο στο χώρο ενός Πανεπιστημίου, δεν είναι καθόλου σίγουρο -ή μάλλον συμβαίνει το τελείως αντίθετο- ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη. Στην περίπτωση του Cornell, το θέμα «σκεπάστηκε» πολύ εύκολα και η νεαρή κοπέλα έμεινε μόνη, να ψάχνει το δίκιο, την αλήθεια, την απόδοση ευθυνών που ποτέ δεν ήρθε - και αυτό από μόνο του φέρνει και πάλι στο επίκεντρο τη διαχρονική συζήτηση απέναντι στα εγκλήματα κατά των γυναικών: Πώς γίνεται στην εποχή μας να τίθενται ακόμα θέματα συγκάλυψης, απόλυτης και συνειδητής σιωπής;