Κάποια ονόματα μεγαλώνουν μαζί μας. Υπάρχουν εκεί, στα οικογενειακά τραπέζια, στις φιλικές γιορτές και στις στιγμές που αξίζουν μια θέση στα ράφια των αναμνήσεών μας. Το ίδιο συμβαίνει και με συγκεκριμένες γεύσεις και αρώματα, που έχουν την ικανότητα να μας επιστρέφουν σε εικόνες του παρελθόντος.

Ένα από αυτά για εμένα είναι η χαρακτηριστική Μαλαγουζιά του Κτήματος Γεροβασιλείου, η οποία είχε πάντα μια θέση στα -εορταστικά και μη- ποτήρια της οικογένειάς μου. Στο μυαλό μου, η ετικέτα του Κτήματος αποτελεί μια διαχρονική εικόνα. Κι όμως, μόλις φέτος το Κτήμα Γεροβασιλείου συμπλήρωσε 40 χρόνια από τον πρώτο του τρύγο.

Η πρόσκληση για τα γενέθλια του Κτήματος ήταν, λοιπόν, μια ευκαιρία να δω από κοντά πώς γράφτηκε αυτή η ιστορία, αλλά και πώς οραματίζεται να εξελιχθεί. Στο πλαίσιο της επετείου, το Κτήμα Γεροβασιλείου διοργάνωσε ένα διήμερο εορταστικών δράσεων, στις 7 και 8 Νοεμβρίου, με κεντρικό μήνυμα «40 Χρόνια Συνεχίζουμε».

Ένα διήμερο γεμάτο ξεναγήσεις, γεύσεις, συναντήσεις και, φυσικά, πολύ καλό κρασί!

Συγκυρία. Τύχη. Επιμονή.

Οι εορτασμοί για εμένα ξεκίνησαν το Σάββατο 7 Νοεμβρίου, στην Επανομή, όπου μαζί με μια ζεστή παρέα ανθρώπων, παρακολούθησα την πρεμιέρα της επετειακής ταινίας του Κτήματος. Με αρχειακό υλικό από την οικογένεια Γεροβασιλείου, η δημιουργία του Μάνου Αγγελάκη και της ομάδας του, στην οποία συμμετείχε και ο συνθέτης Ermis, ξετύλιξε στιγμές από τη μακρά διαδρομή του Κτήματος. Η έκπληξή μου, ωστόσο, ήρθε αμέσως μετά την προβολή, όταν συνειδητοποίησα πως ο Ermis βρισκόταν ανάμεσά μας και ανέλαβε να συνοδεύσει μουσικά τη βραδιά, με μια σύνθεση για πιάνο, μαζί με τον Νίκο Αγγούση στο κλαρίνο. Μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια αποκαλύφθηκε λίγο αργότερα από τον ίδιο τον Βαγγέλη Γεροβασιλείου: το πιάνο που κοσμούσε την αίθουσα ήταν δώρο του αείμνηστου Νίκου Παπάζογλου, γεγονός που του προσδίδει ξεχωριστή ιστορική και συναισθηματική αξία.

Συγκυρία. Τύχη. Επιμονή. Αυτές είναι οι τρεις λέξεις που χαρακτηρίζουν την πορεία του Βαγγέλη Γεροβασιλείου, του ανθρώπου πίσω από την ετικέτα. Όπως αφηγήθηκε ο ίδιος στην αρχή της ξενάγησης στο Κτήμα, μια σειρά από σημαντικές συγκυρίες καθόρισαν την προσωπική και επαγγελματική του πορεία: από τη φιλία και τη συνεργασία του με τον Βασίλη Τσακτσαρλή μέχρι τη γνωριμία με τη σύζυγό του, Σόνια, και τη δημιουργία του πρώτου αμπελώνα στην Επανομή, όπου καλλιεργήθηκαν κυρίως οι ποικιλίες Μαλαγουζιά και Ασύρτικο.

Η ιστορία, βέβαια, είχε ξεκινήσει ήδη από το 1981, όταν αποφάσισε να αναβιώσει τον οικογενειακό αμπελώνα της περιοχής. Έχοντας σπουδάσει οινολογία στο Bordeaux, δίπλα στον Emile Peynaud, και έχοντας προηγουμένως συμβάλει στην ανάδειξη της Μαλαγουζιάς στο Domaine Porto Carras, είχε ήδη διαμορφώσει τη δική του αντίληψη γύρω από την οινοποίηση. Το 1986, μετά την πρώτη οινοποίηση στο οινοποιείο του αμπελώνα, γράφτηκε η αρχή μιας διαδρομής που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Από εκεί και έπειτα, μια σειρά από απρόσμενα γεγονότα, αλλά κυρίως πολλή επιμονή, οδήγησαν σε μια μακρόχρονη πορεία γεμάτη επιτυχίες. Σήμερα, τα κρασιά του ταξιδεύουν σε περισσότερες από 38 χώρες, ωστόσο, ένα πράγμα έχει ξεχωριστή θέση για τον ίδιο: «Σε όλα αυτά τα χρόνια της επαγγελματικής δημιουργίας, η οικογενειακή επιτυχία ήταν η μεγαλύτερη», δήλωσε, αναφερόμενος φυσικά στα τρία του παιδιά, τον Αργύρη, τη Μαριάνθη και τη Βασιλική, αλλά και στα εγγόνια του.

Όταν τον ρώτησα τι σκέφτεται που γιορτάζουμε σχεδόν μισό αιώνα από το δημιούργημά του, μου είπε πως πρόκειται για ένα όνειρο: «Καμιά φορά κάνεις όνειρα και κινδυνεύεις να σε χαρακτηρίσουν ονειροπόλο. Όταν όμως αυτά γίνονται πραγματικότητα, σημαίνει ότι πίστεψες σε αυτά, τα πάλεψες και τα πέτυχες».

Η Σόνια Τζιώλα-Γεροβασιλείου, η γυναίκα που στήριξε από την πρώτη μέρα το όνειρο και την οικογένεια μέσα από την αγάπη και τη δουλειά της μου είπε σε μία μεταξύ μας συζήτηση: «Η διάρκεια και η συνέχεια έχει πολύ μεγάλη σημασία για εμάς γιατί εκεί πραγματικά φαίνεται η δουλειά. Το αυθόρμητο της στιγμής που το καταλαβαίνεις περνάει γρήγορα. Τώρα, είναι εξίσου μεγάλη η προσπάθεια που κάνουμε, γιατί το να παραδώσουμε κάτι καλό κρύβει από πίσω του άγχος. Παρόλα αυτά, η συγκίνηση και η χαρά μας για όλο το έργο είναι μεγάλη».

Καλό αμπέλι. Καλό σταφύλι. Καλό κρασί.

Τα 40 χρόνια δεν γράφτηκαν μέσα από μια μοναχική διαδρομή. Πλάι στον Βαγγέλη Γεροβασιλείου στάθηκαν σημαντικοί άνθρωποι, με έναν από αυτούς να είναι ο Βασίλης Τσακτσαρλής, ο οποίος φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από τα γενέθλια του Κτήματος. Όπως μας είπε και ο ίδιος: «Αν υπάρχει ένα πράγμα που ενώνει το παρελθόν του Κτήματος με το παρόν και το μέλλον, αυτό είναι η κοινή φιλοσοφία του Βαγγέλη πίσω από την παραγωγή, η οποία λέει “Καλό αμπέλι. Καλό σταφύλι. Καλό κρασί”. Αυτό υπήρχε τότε, που ήταν 25 στρέμματα, υπάρχει και τώρα στον ίδιο ρυθμό». Όπως πρόσθεσε, από την αρχή υπήρχε αγάπη μέσα σε αυτό το περιβάλλον, γι' αυτό και θεωρεί πως η πορεία του Κτήματος δεν βασίζεται μόνο στις συγκυρίες.

Από το αμπέλι στο ποτήρι και η σκυτάλη στην επόμενη γενιά

Η περιήγησή μας συνεχίστηκε στους χώρους παραγωγής του Κτήματος, εκεί όπου η διαδρομή του κρασιού παίρνει μορφή. Από τα πιθάρια μέχρι τις δεξαμενές, γνωρίσαμε διαφορετικές πτυχές της διαδικασίας οινοποίησης, αλλά και τη φιλοσοφία και την τεχνογνωσία που κρύβονται πίσω από τις ετικέτες. Σε αυτό το σημείο, τον λόγο πήρε η νέα γενιά και συγκεκριμένα ο Αργύρης Γεροβασιλείου, ο οποίος μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο η εμπειρία των προηγούμενων χρόνων συναντά τις σύγχρονες πρακτικές.

Μία από τις πιο ιδιαίτερες στάσεις της διαδρομής μας ήταν η προσωπική κάβα του Βαγγέλη Γεροβασιλείου. Πρόκειται για έναν χώρο με ξεχωριστό ενδιαφέρον, καθώς συγκεντρώνει φιάλες με ιδιαίτερη ιστορία και συναισθηματική αξία για τον ίδιο. Ανάμεσά τους βρίσκονται κρασιά που συνδέονται με διαφορετικές περιόδους της οινικής του πορείας, υπενθυμίζοντας πως πίσω από κάθε συλλογή κρύβεται και μια προσωπική ιστορία. Ήταν ίσως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές της ξενάγησης, καθώς μου έδωσε την ευκαιρία να δω τον κόσμο του κρασιού μέσα από τη ματιά ενός ανθρώπου που έχει αφιερώσει σε αυτό το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Οι εορτασμοί των 40 χρόνων δεν περιορίστηκαν σε μια αναδρομή στο παρελθόν, αλλά αποτέλεσαν και την αφορμή για την παρουσίαση της ανανεωμένης οπτικής ταυτότητας δύο εμβληματικών ετικετών του Κτήματος, της Λευκής και της Ερυθρής σειράς. Ο Σίμος Σαλτιέλ, χρόνιος συνεργάτης και φίλος του Βαγγέλη Γεροβασιλείου, είναι ο ιθύνων νους πίσω από τη Red Creative, αλλά και τις διαχρονικές ετικέτες -και όχι μόνο- του Κτήματος. Ο ίδιος μοιράστηκε μαζί μας προσωπικές ιστορίες με τον φίλο του, αλλά και το σκεπτικό του πίσω από την εικαστική εικόνα των ετικετών. Η ξενάγηση ολοκληρώθηκε στο Μουσείο Οίνου, έναν χώρο που αποκαλύπτει τη μακραίωνη σχέση του ανθρώπου με το κρασί μέσα από αντικείμενα, εργαλεία και εκθέματα που αφηγούνται τη δική τους ιστορία.

Μια βραδιά αφιερωμένη στις γεύσεις και τις αναμνήσεις

Το πρώτο βράδυ των γενεθλίων ολοκληρώθηκε σε έναν χώρο που, υπό άλλες συνθήκες, δύσκολα θα φανταζόταν κανείς ως σκηνικό για ένα δείπνο: τον χώρο εμφιάλωσης του Κτήματος, ο οποίος διαμορφώθηκε ειδικά για την περίσταση. Εκεί, ο chef Σωτήρης Ευαγγέλου επιμελήθηκε το εορταστικό μενού, δημιουργώντας μια γαστρονομική εμπειρία με επίκεντρο το pairing του φαγητού με το κρασί. Highlight του δείπνου ήταν, φυσικά, η δυνατότητα να δοκιμάσουμε ετικέτες διαφορετικών ετών και να παρακολουθήσουμε μέσα από αυτές την εξέλιξη του Κτήματος. Η αρχή έγινε με το Κτήμα Γεροβασιλείου Λευκό 2026, το οποίο δοκιμάσαμε απευθείας από τη δεξαμενή, λίγες ημέρες πριν από την επίσημη κυκλοφορία του. Στη συνέχεια, στο τραπέζι βρέθηκαν η Μαλαγουζιά 2017, το Viognier 2021, το Museum Collection Ερυθρό 2022 και το Ερυθρό 1998.

Ωστόσο, η πιο ιδιαίτερη και συγκινητική στιγμή ήρθε όταν το παρελθόν συνάντησε το παρόν, μέσα από τη δοκιμή ενός κρασιού του 1977, της πρώτης χρονιάς που είχε οινοποιήσει ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου στο Domaine Porto Carras. Μια φιάλη που έφερε μαζί της ένα σημαντικό κομμάτι της προσωπικής του διαδρομής, πριν ακόμη δημιουργηθεί το Κτήμα στην Επανομή. Το δείπνο ολοκληρώθηκε με το Παλαιωμένο Απόσταγμα Μαλαγουζιάς, αφήνοντας μια τελευταία, ξεχωριστή γεύση από τη βραδιά.

Τέχνη, Γη, Γεύση και Παράδοση: Μια πολλά υποσχόμενη συνέχεια

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οινοτουρισμού, την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, το Κτήμα Γεροβασιλείου υποδέχτηκε το κοινό σε ένα εορταστικό κλίμα, εγκαινιάζοντας τις επετειακές «Πράξεις Συνέχειας». Μέσα από τέσσερις θεματικές ενότητες, η ημέρα έφερε κοντά την Τέχνη, τη γη, τη γαστρονομία και την παράδοση, δίνοντας χώρο σε διαφορετικές φωνές και δημιουργικές προσεγγίσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, ο εικαστικός Apset δημιούργησε το «Mural της Συνέχειας», ένα έργο που συντέθηκε από φιάλες κρασιού, στις οποίες ενσωματώθηκαν οι σκέψεις και οι ευχές των επισκεπτών για το έργο και την πορεία του Κτήματος. Παράλληλα, ο Dr. Jeffrey Lansdale, Πρόεδρος της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης, πήρε τον λόγο και, με την ιδιότητα του δασκάλου, μας υπενθύμισε τη ζωτική σημασία του νερού τόσο για την καλλιέργεια όσο και για την καθημερινότητά μας. Η σκυτάλη πέρασε στον Κώστα Σπηλιάδη, chef και ιδρυτή των Estiatorio Milos, ο οποίος μέσα από μια παρουσίαση που συνδύαζε τη θεωρία με την πράξη -καθώς δοκιμάσαμε τα τυροπιτάκια του εστιατορίου του- ανέδειξε τον ρόλο της γαστρονομίας στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας. Το μουσικό μέρος της ημέρας ανέλαβαν τα Kadinelia, που με τις μελωδίες τους μας ταξίδεψαν, ολοκληρώνοντας με τον δικό τους τρόπο αυτή τη συνάντηση διαφορετικών μορφών δημιουργίας.

Ανάμεσα στις στιγμές που θα μου μείνουν αξέχαστες είναι εκείνη που μου υπενθύμισε πόσο σημαντικές είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και η εμπιστοσύνη και η αγάπη που γεννιούνται μέσα από αυτές. Ο Αργύρης Ιγγλέζου, ο πρώτος εργαζόμενος του Κτήματος, αλλά και φίλος και συμμαθητής του Βαγγέλη Γεροβασιλείου, ήταν εκείνος που φύτεψε κυριολεκτικά δίπλα του τα πρώτα αμπέλια, θέτοντας τα θεμέλια μιας ιστορίας που έμελλε να γραφτεί. Η βράβευσή του ήταν μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ημέρας, φέρνοντας δάκρυα στα μάτια όσων βρισκόμασταν εκεί.

Κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι

Η οικογένεια Γεροβασιλείου ξεχωρίζει, μεταξύ άλλων, για τη φιλοξενία και την ανοιχτή της διάθεση. Έτσι, το μεσημέρι της Κυριακής με βρήκε στο ζεστό σαλόνι της, παρέα με μια όμορφη ομάδα ανθρώπων, να δοκιμάζουμε ξεχωριστές ετικέτες. Ανάμεσά τους, ο Όβηλος Λευκό 2017 του Κτήματος Βιβλία Χώρα, ο Πεντάλοφος 2022 του Μικρού Κτήματος Τίτου, αλλά και οι νέες κυκλοφορίες του Κτήματος Δύο Ύψη: Κυδωνίτσα 2025, Μαυροδάφνη 2022 και Βερτζαμί 2022. Το γεύμα κορυφώθηκε με το barbecue που ετοίμασε ο Αργύρης Γεροβασιλείου, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που μου θύμισε έντονα τα κυριακάτικα τραπέζια της δικής μου οικογένειας. Αυτά που συνοδεύονταν από μία φιάλη Μαλαγουζιάς.

40 χρόνια και συνεχίζουμε

40 χρόνια Κτήμα Γεροβασιλείου, γεμάτα ανθρώπους, αναμνήσεις, κόπους και επιτεύγματα. Γεύσεις και ετικέτες που έγιναν μέρος τραπεζιών, γιορτών και στιγμών που χαράχτηκαν στον χρόνο. Αν πρέπει να κρατήσω κάτι από αυτό το διήμερο, είναι πως πίσω από κάθε σπουδαία διαδρομή βρίσκονται οι άνθρωποι που τη δημιουργούν, εκείνοι που τη στηρίζουν και εκείνοι που συνεχίζουν να την εξελίσσουν.

40 χρόνια Κτήμα Γεροβασιλείου, λοιπόν, και η ιστορία συνεχίζεται, με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα.

Χρόνια πολλά, Κτήμα Γεροβασιλείου!

Παρακολουθήστε την επετειακή ταινία εδώ

Διαβάστε προσωπικές ιστορίες ανθρώπων του Κτήματος εδώ