Στην Πόλη του Φωτός, το ένα show διαδέχεται το άλλο. Λίγες ημέρες πριν πέσει η αυλαία και στον τελευταίο σταθμό του Μήνας της Μόδας, σχεδιαστές και οίκοι μάς υπενθυμίζουν ξανά και ξανά ότι μόδα και Τέχνη πάνε μαζί...

McQueen

Ο Sean McGirr συνεχίζει να διαμορφώνει τη δική του ταυτότητα στον οίκο Alexander McQueen, αντλώντας έμπνευση από τον κινηματογράφο. Πρόκειται για μια δημιουργική πηγή που αγαπούσε ιδιαίτερα και ο ίδιος ο Lee Alexander McQueen. Για την ολοκαίνουρια  συλλογή για τη σεζόν FW26, ο σχεδιαστής στράφηκε στην ταινία Safe (1995) του Todd Haynes και αποφάσισε να εξερευνήσει τη σύγχρονη ψυχολογία της τελειότητας και της διαρκούς έκθεσης.

Στην πασαρέλα, η edgy κληρονομιά του οίκου συναντά μια πιο νεανική και σύγχρονη προσέγγιση. Δερμάτινα παντελόνια με φερμουάρ που ανοίγουν κατά μήκος των ποδιών και χαμηλή μέση θυμίζουν τα διάσημα “bumsters”, ενώ μίνι φούστες και knee-high boots δημιουργούν μια αισθητική που απευθύνεται ξεκάθαρα στη νέα γενιά. Η έμπνευση από τη Mary Quant γίνεται εμφανής μέσα από τις μίνι φούστες, οι οποίες επανεφευρίσκονται για το 2026 σε low waisted εκδοχές και oversized cargo τσέπες.

Το tailoring παραμένει εντυπωσιακό με σακάκια που κλείνουν με ένα μόνο hook κάτω από το στήθος, παραπέμποντας στη συλλογή La Poupée του 1997. Παράλληλα, εμφανίζονται στοιχεία από το ιστορικό Dante show του 1996, όπως το χαρακτηριστικό skeleton μοτίβο. Ξεχωρίζει ακόμη ένα χειροποίητο crocheted top με μεταλλικούς κρίκους και lurex νήμα – μια σύγχρονη εκδοχή chainmail που αποτυπώνει το δημιουργικό πνεύμα της ομάδας του οίκου.

Jean Paul Gaultier

Ο Duran Lantink έκανε το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του στον οίκο Jean Paul Gaultier και επανέφερε στην πασαρέλα το παιχνιδιάρικο πνεύμα που χαρακτήριζε πάντα τον ίδιο τον Monsieur Gaultier. Ο Ολλανδός σχεδιαστής, γνωστός για τη δημιουργική του τόλμη, επέλεξε να επανεξετάσει την εμβληματική gender-bending αισθητική του οίκου και να της χαρίσει μια πιο σύγχρονη διάσταση.

Αφετηρία της συλλογής αποτέλεσε μια εικόνα της Marlene Dietrich με μαστίγιο, μια φιγούρα που ενέπνευσε την ιδέα της Madame Masculinity. Μέσα από αυτό το concept, ο Lantink επαναπροσδιόρισε τους κώδικες του ανδρικού tailoring, μεταμορφώνοντας τα αυστηρά κοστούμια και τα παραδοσιακά υφάσματα μέσα από απρόσμενες σιλουέτες και έντονους ώμους.

Η πασαρέλα ξεκίνησε με ένα μαύρο παλτό με έντονα τονισμένη μέση, το οποίο συνδεόταν με γιλέκο από μέσα, ενώ ακολούθησαν υβριδικά σύνολα που συνδύαζαν bomber jackets με φούστες, οι οποίες είχαν δημιουργηθεί από ανδρικά σακάκια. Το κλασικό pinstripe κοστούμι επαναπροσδιορίστηκε με δημιουργικό τρόπο, με γιακά που μετατρεπόταν σε bonnet και γραβάτα δεμένη κάτω από το πηγούνι.

Western αναφορές, sportswear στοιχεία, lingerie λεπτομέρειες και corsetry συνυπήρχαν στην ίδια πασαρέλα, αποτυπώνοντας τη χαρακτηριστική ισορροπία του Gaultier ανάμεσα στο χιούμορ και τη φινέτσα. Παράλληλα, η τεχνική δεξιοτεχνία του ατελιέ έγινε εμφανής μέσα από couture κατασκευές που αποδεικνύουν πως το πείραμα μπορεί να συνυπάρχει με την υψηλή ραπτική.