Με περισσότερα από 15 χρόνια σταθερής πορείας, διεθνείς συνεργασίες και εμφανίσεις σε μεγάλα stages, η Angelika Dusk συνεχίζει να χτίζει έναν κόσμο όπου τα synths, ο χορός και η ειλικρίνεια συνυπάρχουν χωρίς φίλτρα. Σήμερα, ετοιμάζει το πιο προσωπικό άλμπουμ της μέχρι τώρα ‒ ένα έργο που, όπως λέει, «έρχεται από μια βαθύτερη ανάγκη να μιλήσω ανοιχτά». 

Με τη μουσική «έμπλεξε» από τότε που δεν θυμάται τον εαυτό της, όπως λέει χαρακτηριστικά. «Έχω βίντεο που ήμουν δύο χρονών να χορεύω και να τραγουδάω μπροστά στην τηλεόραση», θυμάται. Αυτό που ξεκίνησε σαν παιχνίδι μετατράπηκε γρήγορα σε ανάγκη έκφρασης. «Έπρεπε να δημιουργώ, να τραγουδάω για να εξωτερικεύω το άγχος, τη λύπη, τον θυμό, τον έρωτα και τη χαρά μου. Δεν το διάλεξα σαν αποστολή· απλώς, όταν την άφησα για λίγο, κατάλαβα πόσο μου έλειψε. Και τότε ήξερα ότι εκεί ανήκω».

Η χαρακτηριστική ’80s αισθητική της δεν είναι απλώς ένα στιλιστικό εργαλείο, αλλά μια βαθιά συναισθηματική αναφορά. «Τα ’80s για μένα είναι τελετουργία και απλότητα. Είναι η εποχή που περίμενες ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο, που άκουγες έναν δίσκο από την αρχή μέχρι το τέλος. Αυτήν τη ζεστασιά θέλω να κουβαλάει και η μουσική μου σήμερα».

Σε μια ελληνική σκηνή που συχνά ευνοεί το mainstream, η πορεία μιας ανεξάρτητης pop καλλιτέχνιδας δεν είναι εύκολη. Η ίδια το παραδέχεται χωρίς ωραιοποιήσεις: «Υπάρχουν στιγμές που αποθαρρύνομαι. Όμως, δημιουργώ μόνο μουσική που με εκφράζει. Το μέτρο επιτυχίας για μένα δεν είναι τα streams, αλλά αν αυτό που κάνω βρίσκει ανθρώπους που νιώθουν κάτι ακούγοντάς το ‒ ακόμη κι αν είναι λίγοι». 

Η πρόσφατη κυκλοφορία της, αφιερωμένη «σε όσους δεν πήραν αγκαλιά όταν τη χρειάζονταν», γεννήθηκε από την ανάγκη για αποδοχή και τρυφερότητα. «Είμαι υπέρμαχος του να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Το να σου πει κάποιος “είμαι εδώ” χωρίς να σε κρίνει, είναι θεραπευτικό». Στο τραγούδι “Cry / Θα ’μαι Εδώ Όταν Κλαις”, για πρώτη φορά περνά από τον αγγλικό στίχο στα ελληνικά ‒ μια επιλογή που περιγράφει ως βαθιά απελευθερωτική. «Τα αγγλικά ήταν για χρόνια ένα ασφαλές φίλτρο. Τα ελληνικά με έφεραν πιο κοντά στην αλήθεια μου».

Ακόμη και το video clip, γυρισμένο σε σταθμό ΚΤΕΛ, λειτουργεί συμβολικά. «Οι σταθμοί είναι μεταβάσεις: άφιξη, αναμονή, αποχωρισμός. Είναι χώροι γεμάτοι ιστορίες. Δεν ξέρεις πάντα τον προορισμό, αλλά δοκιμάζεις το άγνωστο ‒ όπως ακριβώς και στα συναισθήματα».

Σήμερα, η Angelika Dusk μοιάζει πιο ώριμη και ταυτόχρονα πιο ελεύθερη από ποτέ. Με το βλέμμα στραμμένο στο επόμενο άλμπουμ της, συνεχίζει να γράφει τραγούδια που δεν κυνηγούν την ευκολία αλλά την αλήθεια ‒ μια pop αφήγηση που χτίζεται πάνω στη νοσταλγία, χωρίς να μένει ποτέ στο παρελθόν.

ARTIST’ S TOP 5

1. “The Promise You Made”, Cock Robin

2. “The Boys of Summer”, Don Henley

3. “Master of Puppets”, Metallica

4. “Higher”, Chris Stapleton

5. “You Oughta Know”, Alanis Morissette

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ GLOW ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026