Αν υπάρχει μία λέξη που μπορεί να περιγράψει τον νέο Gucci του Demna, αυτή είναι πολλαπλότητα. Γιατί στη Spring/Summer 2027 συλλογή του ο σχεδιαστής δεν προσπάθησε να αποφασίσει ποιος είναι ο «σωστός» Gucci. Αντίθετα, έβαλε όλες τις διαφορετικές εκδοχές της στο ίδιο catwalk.

Το σκηνικό ήταν το πρώτο statement. Ένα ολόκληρο συνεδριακό κέντρο στο Μιλάνο μεταμορφώθηκε σε ένα εντυπωσιακό Gucci Store, σχεδιασμένο σαν μια πρόγευση των boutiques που οραματίζεται ο Demna για το μέλλον του οίκου. Μάρμαρο, ράφια, καθίσματα, πωλητές και επισκέπτες που έμοιαζαν έτοιμοι να μπουν για shopping συνέθεταν ένα σκηνικό που έκανε το fashion show να μοιάζει περισσότερο με μια πραγματική επίσκεψη σε Gucci boutique. Και κάπως έτσι γεννήθηκε το "The Store Show".

Για τον Demna, ο Gucci είναι ένας οίκος που μπορεί να χωρέσει τα πάντα. Την αριστοκρατία και το street culture, το heritage και τη σύγχρονη pop κουλτούρα, το καλό και το «κακό» γούστο -χωρίς να χρειάζεται να αποφασίσει ποιο από όλα είναι πιο σημαντικό. "Luxury that wants to be seen" («Πολυτέλεια που θέλει να προβάλλεται», όπως το περιέγραψε ο ίδιος.

Και αυτό ακριβώς είδαμε στην πασαρέλα. Η συλλογή ξεκίνησε με τα ανδρικά. Κομψά, αυστηρά κοστούμια, cropped παντελόνια, loafers χωρίς κάλτσες, λεπτές γραβάτες και tailored παλτό έφεραν στο προσκήνιο έναν Gucci που μοιάζει να επιστρέφει στις αριστοκρατικές αναφορές του. Στη συνέχεια, όμως, οι γραμμές χαλάρωσαν. Bomber jackets, χαμηλοκάβαλα jeans, δερμάτινα jackets, polo shirts, αλυσίδες και GG monogram έφεραν στο runway μια πιο street, νεανική πλευρά. Δύο διαφορετικοί κόσμοι, χωρίς καμία διάθεση να ανταγωνιστούν ο ένας τον άλλο.

Στο womenswear, το παιχνίδι έγινε ακόμη πιο ενδιαφέρον. Η γυναίκα του Gucci αλλάζει ρόλους σχεδόν από look σε look. Είναι η άψογα ντυμένη Μιλανέζα με το trench και το αυστηρό tailoring. Είναι η αριστοκρατική γυναίκα με τις αναφορές στην ιππασία, τα riding boots και τα horsebit στοιχεία. Είναι η preppy φιγούρα με tartan, rugby shirts και oversized jackets. Και, ξαφνικά, γίνεται η femme fatale των ’90s, με εφαρμοστά φορέματα, αποκαλυπτικά ανοίγματα, ψηλοτάκουνα και μια έντονα αισθησιακή διάθεση που παραπέμπει αναπόφευκτα στον Gucci του Tom Ford.

Ο Demna παίρνει τους κώδικες που έχουν συνδεθεί με τον οίκο -το Horsebit, το equestrian DNA, το GG, το tailoring, τη glamour αισθητική των ’90s- και τους συνδυάζει με καινούριες αναφορές.

Ιδιαίτερα δυνατή ήταν η συνάντηση του preppy με το rebellious. Rugby shirts, tartan skirts, bomber jackets, chunky κοσμήματα και ζώνες με horsebit αγκράφες δημιουργούν μια νέα, πιο ανατρεπτική εκδοχή του Gucci prep. Υπάρχει κάτι οικείο σε αυτά τα looks, αλλά ταυτόχρονα κάτι σκοτεινό και λίγο επικίνδυνο: μια σύνδεση με το χαρακτηριστικό fashion language του Demna, αυτή τη φορά προσαρμοσμένο στο πολύ διαφορετικό DNA της Gucci.

Και μετά έρχονται τα βραδινά looks. Η συλλογή κλείνει με μια σειρά από δημιουργίες που επιστρέφουν στη sensual Gucci των ’90s: micro dresses, διαφάνειες, γυαλιστερά υφάσματα, γούνες, ψηλοτάκουνα και φορέματα που αγκαλιάζουν το σώμα. Η Alex Consani, η Rosie Huntington-Whiteley, η Anok Yai και η Candice Swanepoel έδωσαν σε αυτή την τελευταία πράξη ακριβώς την ένταση που χρειαζόταν.

Αλλά το πραγματικό ενδιαφέρον ήταν και στο casting. Ο Demna έβαλε στο ίδιο runway μοντέλα διαφορετικών ηλικιών και αισθητικών, δημιουργώντας ένα είδος fashion «οικογένειας» που αντικατοπτρίζει τη δική του ιδέα για τη Gucci. Ανάμεσά τους και η Ολυμπία Ντε Γκρες, η οποία περπάτησε στην πασαρέλα του οίκου στο Μιλάνο, δίπλα σε ονόματα όπως η Rosie Huntington-Whiteley, η Anok Yai, η Candice Swanepoel και η Alex Consani.

Two more shoes to look at...

Moschino

Μετά την αποχώρηση του Adrian Appiolaza, οι Simone Rizzo και Loris Messina αναλαμβάνουν τη Moschino και κάνουν από το πρώτο τους show ξεκάθαρο ότι δεν σκοπεύουν να ακολουθήσουν την πεπατημένη. Το δίδυμο, γνωστό για τις ανατρεπτικές παρουσιάσεις του στη Sunnei, μετέφερε το show στην οροφή ενός parking στο Μιλάνο, ενώ extra πλήθος ατόμων διέσχισαν την πασαρέλα προς την αντίθετη κατεύθυνση από τα μοντέλα.

Η ιδέα ήταν απλή: η μόδα ανήκει στον δρόμο και, κυρίως, στους πραγματικούς ανθρώπους. Μια προσέγγιση που ταιριάζει απόλυτα στο πνεύμα του Franco Moschino, ο οποίος δεν φοβήθηκε ποτέ να σαρκάσει το ίδιο το σύστημα της μόδας. Οι Rizzo και Messina δεν επιχείρησαν να τον αντιγράψουν· αντίθετα, κράτησαν το χιούμορ και την ανατρεπτική διάθεση του οίκου, φέρνοντας στο προσκήνιο πιο καθημερινά, cool κομμάτια, έντονα χρώματα και looks με ξεκάθαρο street attitude.

Ανάμεσα στα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα, το φόρεμα με το υπερβολικά τονισμένο derrière και το ανδρικό T-shirt με padded muscles, δύο looks που σχολιάζουν με χιούμορ τα σύγχρονα beauty standards. Μια νέα Moschino, λιγότερο «στημένη» και περισσότερο αυθόρμητη -ακριβώς όπως θέλει να είναι η μόδα σήμερα.

Τhe Attico

Δέκα χρόνια The Attico και το δίδυμο των Gilda Ambrosio και Giorgia Tordini επέλεξε να γιορτάσει την επέτειο του brand… στο κρεβάτι. Κυριολεκτικά. Μια σειρά από κρεβάτια διέσχιζε ένα σκοτεινό tunnel, γεμάτα μαξιλάρια και ανακατεμένα σεντόνια, με τους καλεσμένους να κάθονται πάνω τους, ενώ οι απότομες λάμψεις του φωτισμού αποκάλυπταν μοντέλα που έμοιαζαν να έχουν μόλις βγει από μια κρεβατοκάμαρα.

Η έμπνευση, ωστόσο, δεν ήταν τόσο προφανής όσο θα περίμενε κανείς. Οι designers μίλησαν για την «ιδιωτική ζωή» και εκείνη τη μυστική πλευρά του εαυτού μας που δεν δείχνουμε εύκολα στους άλλους. Και κάπως έτσι, η SS27 έγινε μια παρέλαση από διαφορετικές περσόνες: gothic φιγούρες, disco girls, γυναίκες με shimmer, oversized shoulders και μια διάθεση που ακροβατούσε ανάμεσα στο glamorous και το slightly rebellious.

Τα ρούχα έμοιαζαν σαν να είχαν βγει κι αυτά από το ίδιο υπνοδωμάτιο. Τσαλακωμένα υφάσματα, dressing gowns, lingerie-inspired κομμάτια, velvet, leather, sequins, military tailoring και masculine shirts συνυπήρχαν σε μια συλλογή που δεν ενδιαφέρεται να επιβάλει μία συγκεκριμένη σιλουέτα. Ακόμη και το signature dressing gown του Attico επέστρεψε πιο θεατρικό από ποτέ.

«Πέρυσι ξεχάσαμε τα jackets, φέτος ξεχάσαμε τα trousers», αστειεύτηκαν οι σχεδιάστριες. Και πράγματι, το κάτω μέρος περνά σε δεύτερο πλάνο, αφήνοντας το ενδιαφέρον στους ώμους, στα υλικά και κυρίως στη στάση. Αυτό είναι και το πιο δυνατό στοιχείο της επετειακής συλλογής: η γυναίκα του Attico δεν είναι μία. Μπορεί να είναι glamorous, masculine, sexy, dark ή playful, ανάλογα με τη διάθεσή της!