Για τη Sara Ricciardi, το design αποσκοπεί στη δημιουργία εμπειριών με συναισθηματικό αποτύπωμα. Μέσα από αντικείμενα, χώρους και εγκαταστάσεις, η Ιταλίδα designer επαναπροσδιορίζει τη σχέση με την καθημερινότητα, προτείνοντας μια πιο ποιητική εκδοχή του σύγχρονου σχεδιασμού.
Καλλιτέχνιδα, creative director και designer με έδρα το Μιλάνο, η Sara Ricciardi σπούδασε Product Design στο Μιλάνο, την Κωνσταντινούπολη και τη Νέα Υόρκη και το 2016 ίδρυσε το στούντιό της, Pataspazio. Το έργο της εκτείνεται από το product design και τις συλλεκτικές δημιουργίες για γκαλερί έως τις εγκαταστάσεις, τις performances, την αρχιτεκτονική και το interior design. Με οδηγό τη φιλοσοφία της “Form follows poetry”, δημιουργεί έργα που γεννιούνται από την αφήγηση, το συναίσθημα και τη βαθιά έρευνα γύρω από τα υλικά και τον χώρο. Η ίδια συνεργάζεται με σημαντικούς εκπροσώπους της ιταλικής παράδοσης, αναζητώντας νέους τρόπους σύνδεσης της μνήμης και της δημιουργίας με τη σύγχρονη ζωή, ενώ παράλληλα διδάσκει Social Design και Relational Practices σε διεθνή πανεπιστήμια, αναπτύσσοντας συμμετοχικές πρακτικές που φέρνουν το design πιο κοντά στις κοινότητες και τους ανθρώπους. Φέτος, στο Milan Design Week παρουσίασε την εγκατάσταση “Serotonin The Chemistry of Happiness” στην Pinacoteca di Brera, μια βιωματική εγκατάσταση που εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στην ομορφιά, το συναίσθημα και την αισθητηριακή εμπειρία.
Το “Serotonin” γεννήθηκε από την επιθυμία να καταστήσουμε ορατό κάτι αόρατο: την ευτυχία στη χημική, ορμονική της διάσταση. Μέσα από μια μεγάλης κλίμακας κατασκευή, το χρώμα, το φως και η κίνηση δημιούργησαν ένα απαλό και φιλόξενο περιβάλλον που προσκαλούσε τους επισκέπτες να επιβραδύνουν και να παραμείνουν. Περισσότερο από το να αναπαραστήσουμε την ίδια τη σεροτονίνη, θέλαμε να προσφέρουμε μια εμπειρία θαυμασμού και συλλογικότητας.
Για μένα, τα αντικείμενα δεν είναι ποτέ απλώς λειτουργικά. Είναι φορείς ιστοριών, συναισθημάτων και δυνατοτήτων σύνδεσης. Κάθε project ξεκινά από μια αφήγηση και επιδιώκει να δημιουργήσει μια εμπειρία ικανή να αφήσει ένα συναισθηματικό αποτύπωμα, μετατρέποντας την καθημερινή χρήση σε μια μικρή τελετουργία.
Το «ποιῶ» από τα αρχαία ελληνικά είναι το ρήμα που σημαίνει «δημιουργώ». Η ποίηση είναι αυτή που επιτρέπει σε ένα έργο να υπερβεί τη λειτουργικότητά του. Είναι ένας χώρος για τη φαντασία, την έκπληξη και το νόημα. Όταν λέω ότι «η μορφή ακολουθεί την ποίηση», εννοώ ότι η μορφή γεννιέται πρωτίστως από μια συναισθηματική και συμβολική πρόθεση και η τεχνική ακολουθεί. Πιστεύω ότι το design μπορεί να είναι χρηστικό χωρίς να απαρνείται το μυστήριο.
Μου αρέσει να δημιουργώ διαλόγους ανάμεσα στην παραδοσιακή γνώση και τις σύγχρονες εκφράσεις, χτίζοντας απρόσμενες γέφυρες ανάμεσα στη μνήμη και την καινοτομία.
Πηγές έμπνευσης είναι η φύση, οι τελετουργίες, η ανθρωπολογία, ο χορός, η λογοτεχνία, ο κόσμος των φυτών και οι άνθρωποι που συναντώ στα ταξίδια μου. Με γοητεύει οτιδήποτε γεννά την αίσθηση του ανήκειν και της μεταμόρφωσης.
Προσπαθώ να διατηρώ την ποιότητα, τη φροντίδα και την κουλτούρα που χαρακτηρίζουν την ιταλική παράδοση. Με ενδιαφέρει μια προσέγγιση στο design λιγότερο αυτάρεσκη και περισσότερο ενσυναισθητική, ικανή να δημιουργεί ουσιαστικές ανθρώπινες συνδέσεις.
H συλλογή αντικειμένων “Oikos” για την Urbi et Orbi αντλεί το όνομά της από την αρχαιοελληνική λέξη που περιγράφει το σπίτι ως τόπο του ανήκειν. Οραματίστηκα μια οικογένεια αντικειμένων ικανή να παραπέμπει σε ένα οικείο μεσογειακό τοπίο. Οι φόρμες είναι λιτές και σχεδιασμένες έτσι ώστε να δημιουργούν μια αίσθηση ισορροπίας και προστασίας. Ήθελα τα υλικά να αποπνέουν μια αυθεντική απτική παρουσία, υιοθετώντας παράλληλα μια προσέγγιση μηδενικών αποβλήτων, μέσα από την επαναχρησιμοποίηση και την επανένταξη υπολειπόμενων υλικών στην παραγωγική διαδικασία.
Κεντρική Φωτογραφία: Αριστερά, Το στούντιό της Pataspazio. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ MARCO MENGHI. Δεξιά, Sara Ricciardi, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ LAURA BAIARDINI.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ GLOW ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 2026
