Εκείνο το ανοιξιάτικο απόγευμα, η συζήτηση με τη Γεωργία Γκιούλα μέσω Zoom μάς είχε απορροφήσει τόσο, που καμία από τις δύο μας δεν συνειδητοποίησε πότε πέρασε μία ώρα. Το Zoom, μια από εκείνες τις τεχνολογικές συνήθειες που συνεχίζουν να υπάρχουν ως απομεινάρι της εποχής της πανδημίας, μας ξυπνούσε αναπόφευκτα μνήμες από μια περίοδο που, πιθανότατα, οι περισσότεροι θα προτιμούσαν να ξεχάσουν. Ήταν τότε που η Γεωργία Γκιούλα κλήθηκε να επιστρατεύσει όλη την εμπειρία και τη γνώση της στην ιατρική έρευνα, ανήκοντας στους αθέατους ήρωες της κρίσης, μελετώντας τον νέο ιό και συμβάλλοντας, με την ομάδα της, στην παραγωγή πολύτιμων δεδομένων για την ελληνική αλλά και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Όταν εκείνο το δύσκολο κεφάλαιο έκλεισε, η ίδια επέστρεψε στο μεγαλύτερο ερευνητικό της πάθος: τη μελέτη του μικροβιώματος. Έναν τομέα που τώρα γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη και στον οποίο η ίδια συγκαταλέγεται πλέον ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες. Σήμερα, η Καθηγήτρια Ιατρικής Βιοπαθολογίας-Μικροβιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είναι παράλληλα Διευθύντρια του Κέντρου Αναφοράς Γρίπης Βορείου Ελλάδος, υπεύθυνη της Ομάδας Μελέτης Μικροβιώματος του Πανεπιστημίου, καθώς και υπεύθυνη του Εργαστηρίου Ηπατολογίας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Παράλληλα με την ερευνητική της δραστηριότητα, αγαπά ιδιαίτερα τη διδασκαλία. Αυτή ακριβώς η διάθεση για επικοινωνία της επιστήμης ήταν που την οδήγησε να αξιοποιήσει και τα social media ως ένα ακόμη μέσο διάδοσης της γνώσης, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα επιδραστικό κανάλι ενημέρωσης γύρω από θέματα υγείας. Τέλος, πάνω απ’ όλα, είναι μητέρα τριών αγοριών, για τα οποία αποτελεί πρότυπο, καταφέρνοντας να ισορροπεί με έναν σχεδόν βελούδινο τρόπο ανάμεσα στους πολλαπλούς και απαιτητικούς ρόλους της ζωής της.

ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ

Ξεκινώντας τη συζήτηση από τα πρώτα της βήματα, της ζήτησα να θυμηθεί πότε γεννήθηκε μέσα της η ιδέα της Ιατρικής: «Ο στόχος της Ιατρικής προέκυψε στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου. Όταν είσαι καλή μαθήτρια, συχνά ακούς από τους γύρω σου τη φράση “πρέπει να γίνεις γιατρός”. Τότε, όμως, δεν συνειδητοποιείς το βάρος αυτής της επιλογής. Καθώς όμως προχωρούσα, άρχισα να ανακαλύπτω τους πολύπλοκους μηχανισμούς που κρύβονται πίσω από την υγεία και το νόσημα. Είναι μια γνώση που, κατέχοντάς τη σε μικρή ηλικία, σου δίνει τεράστια δύναμη, αφού κατανοείς την ίδια τη ζωή. Το πραγματικά καθοριστικό σημείο για μένα ήρθε όταν άρχισα να εργάζομαι σε εργαστήριο. Αυτός ο κόσμος της εργαστηριακής διάγνωσης και της έρευνας ήταν τελικά εκείνος που με κέρδισε», εξηγεί.

ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ

Όταν τη ρώτησα ποιο θεωρεί το μεγαλύτερο επίτευγμά της μέχρι σήμερα, αλλά και ποια ήταν η πιο μεγάλη πρόκληση που κλήθηκε να αντιμετωπίσει στην πορεία της, η απάντησή της μάς οδήγησε ξανά σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης επιστήμης. «Για μένα, ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία στην επαγγελματική μου πορεία ήταν αναμφίβολα η περίοδος της πανδημίας. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με έναν εντελώς άγνωστο ιό, για τον οποίο δεν υπήρχε ουσιαστικά καμία γνώση και κληθήκαμε να τον ανιχνεύσουμε και να τον μελετήσουμε, ώστε να στηριχθεί η αντιμετώπισή του στη χώρα. Ο ιός μεταβαλλόταν συνεχώς, εμφανίζοντας νέα χαρακτηριστικά που δεν είχαμε αρχικά προβλέψει. Παρ’ όλα αυτά, προσπαθούσαμε διαρκώς να βρισκόμαστε ένα βήμα μπροστά μέσα από την έρευνα».

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

Και αν η πανδημία αποτέλεσε μία από τις πιο απαιτητικές στιγμές της επιστημονικής της διαδρομής, υπάρχει ένα πεδίο έρευνας στο οποίο επιστρέφει πάντα με την ίδια αφοσίωση. «Ασχολούμαι με το μικροβίωμα εδώ και περίπου 15 χρόνια και είναι ένας τομέας που πραγματικά αγαπώ», λέει. Σε αυτά τα χρόνια, στο Εργαστήριο Μικροβιολογίας του ΑΠΘ, έχει παραχθεί εκτενής έρευνα, η οποία έχει δημοσιευθεί σε έγκριτα διεθνή περιοδικά. «Αυτό που αποκαλύπτεται μέσα από την έρευνα είναι η τεράστια δύναμη που έχει αυτό το οικοσύστημα και ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζει την υγεία μας», σημειώνει. «Πρόκειται για ένα πεδίο που, όταν ξεκινήσαμε να το μελετάμε, ήταν ακόμη σχετικά άγνωστο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι μικροοργανισμοί με τους οποίους συμβιώνουμε επηρεάζουν καθοριστικά πολλές από τις βασικές λειτουργίες και παθήσεις του οργανισμού μας, από τον καρκίνο και την παχυσαρκία, μέχρι την γονιμότητα και τις λοιμώξεις».

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Κοιτάζοντας προς το μέλλον, η ίδια είναι πεπεισμένη ότι η έρευνα γύρω από το μικροβίωμα θα οδηγήσει την Ιατρική σε ένα νέο, απόλυτα εξατομικευμένο μοντέλο, μιας και το μικροβίωμα λειτουργεί ουσιαστικά σαν ένα «δακτυλικό αποτύπωμα». Γι’ αυτό και η ίδια επέλεξε να μεταφέρει αυτήν τη γνώση και έξω από τα όρια του εργαστηρίου, μέσα από την παρουσία της στα social media. «Το μικροβίωμα επηρεάζει την υγεία μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Ένιωσα λοιπόν ότι αυτή η γνώση πρέπει να φτάσει στον κόσμο, με έναν απλό και κατανοητό τρόπο», εξηγεί.

Μιλώντας για την ελληνική επιστημονική κοινότητα, η Γεωργία Γκιούλα εκφράζει ιδιαίτερη αισιοδοξία. Όπως σημειώνει, οι Έλληνες επιστήμονες στο εξωτερικό διακρίνονται και αποδεικνύουν διαρκώς το υψηλό επίπεδό τους. Η ίδια θέλει να αποτελεί ένα θετικό παράδειγμα τόσο για την κοινωνία όσο και για τα δικά της παιδιά: ότι η επιστήμη μπορεί να συνδυάζεται με όραμα, επιμονή και ανοιχτή επικοινωνία με τον κόσμο. Και αν κάτι είναι βέβαιο, αυτό είναι ότι η επόμενη δεκαετία θα ανήκει στην επιστήμη που φωτίζει τον «αόρατο» κόσμο μέσα μας, ο οποίος κρύβει μερικές από τις σημαντικότερες απαντήσεις για το μέλλον της ανθρώπινης υγείας.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ GLOW ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026