Ανεξαρτήτως εποχής, ένα καλό βιβλίο μπορεί να γίνει η τέλεια συντροφιά μας, επιτρέποντάς μας να αφεθούμε σε συναρπαστικές ιστορίες που μας κρατούν με αμείωτο το ενδιαφέρον. Γι' αυτό κι εμείς, λίγο πριν υποδεχτούμε κι επίσημα την άνοιξη, ξεχωρίσαμε μερικές από τις καλύτερες νέες κυκλοφορίες και σας τις παρουσιάζουμε.

Ανακαλύψτε τες...

«Φεγγάρι από πέτρα», Μένιος Σακελλαρόπουλος

Ποτισμένη με το δηλητήριο του φόβου και της αγωνίας που της διέλυσαν την ψυχή, η Μανιάτισσα Σμαράγδα Γιατράκου αντιλαμβάνεται τυχαία ότι πίσω από τον ευτυχισμένο γάμο της με τον επιχειρηματία Αλέξανδρο Χολέβα κρύβονται ιστορίες που προκαλούν ανατριχίλα, όπως οι κοφτερές πέτρες του Οίτυλου. Όταν αποφασίζει να τις σκαλίσει, μπλέκεται σε έναν ιστό πραγματικού κινδύνου τόσο για εκείνη όσο και για τα δύο μικρά παιδιά της. Ούτε που φανταζόταν ποτέ ότι ο άντρας που αγάπησε είχε κρυφή ζωή και θα της στερούσε τα αγγελούδια της. Παγιδευμένη από τον άνθρωπο που ακολούθησε με κλειστά μάτια, βρίσκεται απεγνωσμένη στο πουθενά, κυνηγημένη από θεούς και δαίμονες. Δεν παλεύει πια για την ίδια, αλλά γι' αυτό που αγάπησε περισσότερο κι από τον εαυτό της. Κι όταν τίποτα πια δε φαίνεται ότι μπορεί ν' αλλάξει την τραγική της μοίρα, «μιλάνε» η Μάνη και η Νέμεση κι ανοίγουν διάπλατα οι βαριές πόρτες των φυλακών.

Από τις εκδόσεις Ψυχογιός

«Κόκκινο φαράγγι», Γιάννης Νικολούδης

Ένα σπίτι που μοιάζει εγκαταλελειμμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση γίνεται πόλος έλξης για τρεις εφήβους που είναι αποφασισμένοι να μην γυρίσουν νωρίς στα σπίτια τους. Ένας άντρας που προσπαθεί να αγνοήσει τις τραυματικές μνήμες της παιδικής του ηλικίας επιστρέφει ύστερα από δεκαετίες στον γενέθλιο τόπο του. Η βία που θα ξεσπάσει αρχίζει και τελειώνει σαν σε όνειρο μέσα σε ένα φαράγγι. Εκεί το σούρουπο μπορεί κανείς να δει περίεργες μορφές –άλλοτε πεσμένες στα τέσσερα, άλλοτε όρθιες– να προχωρούν με πείσμα ανάμεσα στα βράχια. Μια νουβέλα για το Κακό και τις μεταμορφώσεις του, με φόντο μια πραγματικότητα που είναι τόσο ρευστή ώστε τίποτα δεν είναι βέβαιο.

Εκδόσεις Πατάκη

«Ντέιβιντ Μπόουι: Η τελευταία συνέντευξη»

Σε αυτές τις συνεντεύξεις, συγκεντρωµένες από όλη τη διάρκεια της µυθικής καριέρας του -συµπεριλαµβανοµένης της πρώτης του σε ηλικία δεκαέξι ετών, αλλά και της τελευταίας του, δεκαετίες µετά-, ο Ντέιβιντ Μπόουι µιλά για τα παιδικά του χρόνια στους δύσκολους δρόµους του Νότιου Λονδίνου, τη σύνθεση τραγουδιών, τις καταχρήσεις, την επιρροή του Άντι Γουόρχολ, τη σεξουαλικότητα, τις ταινίες του, τη µόδα, τη συνεργασία του µε τον Μπράιαν Ίνο, τη φιλία του µε τον Τζον Λένον και πολλά άλλα. Εύστροφος στον λόγο του και µε το εκλεπτυσµένο, σαρκαστικό, αγγλικό χιούµορ του πάντα σε ετοιµότητα, ο Μπόουι αποδεικνύει µέσα από τις συνεντεύξεις του γιατί θεωρούνταν πάντα µπροστά από την εποχή του - τόσο στην καλλιτεχνική δηµιουργία όσο και στον κοινωνικό σχολιασµό.

Εκδόσεις Key Books

«Ηχώ», Στέφανος Αλεξιάδης

Η Αμελί Κοβαίου, μια κοπέλα βυθισμένη στα μέσα κοινωνικής δικτύω­σης, αφήνει πίσω τη ζωή της στη Δονούσα και μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη για μια καινούρια αρχή. Όταν το σπίτι που είχε επιλέξει να νοικιάσει δεν είναι πια διαθέσιμο, αναγκάζεται να μείνει προσωρινά σε μια απομονωμένη μονοκατοικία στην Επτάλοφο. Εκεί ανακαλύπτει ένα κρυμμένο τετράδιο γεμάτο σκοτεινές σκέψεις ενός άγνωστου παρατηρητή. Σύντομα, οι λέξεις του τετραδίου αρχίζουν να τη στοιχειώνουν. Η Αμελί νιώθει πως παρακολουθείται. Όταν αποφασίζει να ζητήσει βοήθεια, είναι ήδη αργά... Μέσα σε έναν κόσμο που αντηχεί ασταμάτητα τον εαυτό του, εκεί όπου οι φωνές πνίγονται στα φίλτρα και οι ψυχές καθρεφτίζονται σε οθόνες, o Νάρκισσος σκύβει ξανά στο νερό, λες και ποτέ δεν έμαθε από το λάθος του. Η Ηχώ τον ακολουθεί. Δε μιλά. Δε ζητά. Μόνο υπάρχει. Ξανά και ξανά. Μια σκοτεινή αλληγορία που βυθίζεται αργά στα μύχια της ψυχής. Ποιος είπε ότι η σιωπή δεν έχει φωνή; Κλείσε τα αυτιά σου και άκου. Είναι δίπλα σου. Και ουρλιάζει.

Εκδόσεις Μίνωας

«Στις όχθες του Βόλγα», Marzio Mian

Ο Marzio Mian πραγματοποίησε ένα απαιτητικό ταξίδι έξι χιλιάδων χιλιομέτρων κατά μήκος του Βόλγα, παρακάμπτοντας τους αυστηρούς ελέγχους των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Επέλεξε το ποτάμι-σύμβολο της Ρωσίας ως κεντρικό άξονα της αφήγησής του, διότι στις όχθες του διαμορφώθηκαν κρίσιμες καμπές της ρωσικής ιστορίας: η εδραίωση της ορθοδοξίας μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, η άνοδος της τσαρικής αυτοκρατορίας, η σοβιετική νίκη στο Στάλινγκραντ και η εκβιομηχάνιση του Στάλιν, αλλά και η παγίωση της μετασοβιετικής απολυταρχίας του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Εκδόσεις Ψυχογιός

Καλή ανάγνωση!