Ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά projects εσωτερικής διακόσμησης και design του 2026 είναι η διαμόρφωση αυτής της παλιάς κατοικίας στην Τυνησία σε μια φωτεινή, χαρούμενη και σύγχρονη βίλα.

Η αρχιτέκτονας Chacha Atallah μεταμόρφωσε αυτήν την αγνώριστη μεσοπολεμική κατοικία σε μια μεσογειακήβίλα όπου το φως, η φύση και η τέχνη μοιράζονται τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Παράλληλα, γίνεται φανερό πως η ισορροπία ανάμεσα στο παλιό και το νέο δημιουργεί έναν χώρο που εκπέμπει ζεστασιά, χαρακτήρα και στιλ, για άλλη μια φορά.

Η κρυφή δυναμική του σπιτιού

Το συγκεκριμένο σπίτι χτίστηκε το 1962 και βρίσκεται σε ένα οικόπεδο 500 τ.μ. στη γραφική περιοχή της Καρχηδόνας κοντά στη θάλασσα, και όταν πρωτοαγοράστηκε ήταν σε άσχημη κατάσταση, με κακοδιατηρημένο κήπο και ξεπερασμένη αισθητική. Παρ’ όλα αυτά, η Atallah διέκρινε μια ιδιαίτερη «κρυμμένη γοητεία» σε αυτήν την αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα.

Η αρχιτεκτονική γλώσσα του σπιτιού είχε έντονες επιρροές από τον μοντερνισμό και τις αρχές του Le Corbusier, όπως ευρύχωρα επίπεδα, ηλιακή κατεύθυνση και ροή ανάμεσα σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, στοιχεία που η Atallah επέλεξε να διατηρήσει με σεβασμό.

Φωτεινές όψεις και βιώσιμη σκίαση

Το εξωτερικό της κατοικίας σήμερα μαγνητίζει με την λευκή ασβεστωμένη πρόσοψή του και τις ανακλινόμενες τέντες, οι οποίες ρυθμίζουν την ένταση του φωτός, δημιουργώντας ένα φυσικό φίλτρο που αντανακλά την ηλιοφάνεια στον χώρο.

Η χρήση αυτής της στρατηγικής σκίασης, σε συνδυασμό με τις ευρύχωρες βεράντες με τα προστατευτικά screens, επιτρέπει στους κατοίκους να απολαμβάνουν το μεσογειακό φως, χωρίς να εκτίθενται άμεσα στη θερμότητα. Αυτή είναι και μια λεπτομέρεια που δείχνει τη βαθιά κατανόηση του κλίματος στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.

Ανοιχτός χώρος και ροή ζωής

Μέσα στη βίλα, σχεδόν όλοι οι εσωτερικοί τοίχοι αφαιρέθηκαν ώστε να δημιουργηθεί ένας μεγάλος, ενιαίος και ανοιχτός χώρος, ο οποίος ρέει φυσικά προς τον κήπο και την πισίνα με την μια «David Hockney» αισθητική.

Ο χώρος αυτός καταλήγει σε έναν φωτεινό κήπο με αρωματικά φυτά, κάκτους και δέντρα που παράγουν εσπεριδοειδή, ελιές και αβοκάντο, στοιχεία που όχι μόνο ενισχύουν την αίσθηση της φυσικής σύνδεσης, αλλά και προσθέτουν έντονες υφές και χρώματα.

Υλικά που λειτουργούν σαν τέχνη

Μέσα στην κατοικία, τα στοιχεία κατασκευής λειτουργούν σαν κομμάτια design. Οι υπάρχουσες κολόνες μετατράπηκαν σε λειτουργικά διαχωριστικά, αποθηκευτικούς χώρους ή αρχιτεκτονικά σημεία ενδιαφέροντος.
Το μαύρο μαόνι από την Αφρική ντύνει τα εσωτερικά τοιχώματα, από το καθιστικό μέχρι τη βιβλιοθήκη και τη σκάλα, «ζωντανεύοντας» τον χώρο με τη συνεχή αλληλεπίδραση που έχει με το φυσικό φως.

Η επιλογή ξύλου υψηλής ποιότητας ενισχύει τη ζεστασιά της ατμόσφαιρας, αλλά φέρνει και μια αισθητική που θυμίζει ένα καλοκαιρινό σπίτι, όχι μόνο ένα σπίτι «περιοδικού».

Έπιπλα και τέχνη με ψυχή

Η συλλογή των επίπλων και των αντικών στο σπίτι δεν είναι τυχαία, καθώς πρόκειται για ένα αποτέλεσμα χρόνων συλλογής από ταξίδια. Έργα Τυνήσιων καλλιτεχνών, πίνακες και γλυπτά, «παντρεύονται» με τα διαχρονικά αντικείμενα από σπουδαίους σχεδιαστές, όπως ο Mies van der Rohe και με ανακαινισμένα vintage έπιπλα που έχουν επιλεγεί επιμελώς για να προσθέσουν χαρακτήρα σε κάθε γωνιά.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία είναι ο πίνακας του Hamadi Ben Saad στην είσοδο, σπάνιος για την πολύ βαθιά απόχρωση του μαύρου του, ένα δείγμα πώς η τέχνη γίνεται αναπόσπαστο μέρος της αρχιτεκτονικής εμπειρίας.

Ένα σπίτι που ζει με το φως

Σε μια ξεχωριστή πτέρυγα, η Atallah σχεδίασε ένα γυάλινο στούντιο εργασίας που ανοίγει στον κήπο και επιτρέπει άμεση σύνδεση ανάμεσα στη δημιουργική δουλειά και την καθημερινή ζωή.

Όπως η ίδια αναφέρει, παρά το μικρό μέγεθος, η συνεχής εναλλαγή φωτός και φυσικών στοιχείων καθιστά κάθε μέρα διαφορετική. Έτσι γίνεται μια υπενθύμιση ότι ένας χώρος δεν είναι απλά μια κατοικία, αλλά ένα συνεχώς εξελισσόμενο περιβάλλον ζωής.

Με πληροφορίες από Architectural Digest Middle East

All photos by Mehdi Ben Temessek